Πρόσωπα Αυτόχειρας κατά του πολέμου

Ο Μάλαχι (Μαλαχίας) Ρίτσερ ήθελε ο θάνατός του να έχει νόημα. Γι’ αυτό
σχεδίασε προσεκτικά τις λεπτομέρειες. Ταχυδρόμησε αντικλείδι του σπιτιού του
σ’ έναν φίλο, έφτιαξε έναν κατάλογο με τα πράγματα που έπρεπε να κάνει η
οικογένειά του.

Μάλαχι Ρίτσερ. Σε αντιπολεμική διαδήλωση στο Σικάγο

Και στις 6.30 το πρωί της 3ης Νοεμβρίου, στο κέντρο του Σικάγου, κοντά στο
άγαλμα της γιγάντιας «Φλόγας της Χιλιετίας», έθεσε σε λειτουργία τη
βιντεοκάμερα, περιχύθηκε με βενζίνη και έβαλε φωτιά.

Θέλησε να γίνει το φλεγόμενο σώμα του σύμβολο οργής για τον πόλεμο της χώρας
του στο Ιράκ. «Ιδού η δήλωση που θέλω να κάνω: αν πρέπει να πληρώνω για τον
βάρβαρο πόλεμό σας, επιλέγω να μη ζήσω στον κόσμο σας. Αρνούμαι να χρηματοδοτώ
τον μαζικό φόνο αθώων πολιτών, που δεν έκαναν τίποτε για να απειλήσουν τη χώρα
μας», έγραψε στο σημείωμα της αυτοκτονίας του. «Ζητώ συγγνώμη γι’ αυτό που
κάναμε, ντρέπομαι για το μακελειό και την αναταραχή που προκάλεσε η χώρα μου».

Μόνο που δεν άκουσε κανείς. Πέντε ημέρες χρειάστηκαν για να αναγνωριστεί το
απανθρακωμένο πτώμα. Η αυτοκτονία του Ρίτσερ πέρασε απαρατήρητη. Άρχισε να
γίνεται γνωστή μόνον όταν ένας δημοσιογράφος του εναλλακτικού περιοδικού
«Chicago Reader» συνέδεσε τα κομμάτια του παζλ. Και σύντομα, εγκώμια και
ερωτήματα γέμισαν τα μπλογκ.

Ήταν άραγε ψυχοπαθής ή ένας μάρτυρας του αντιπολεμικού κινήματος; Οι ειδικοί
υποστηρίζουν πως ουδείς μπορεί να αυτοκτονήσει χωρίς να πάσχει από κάποιου
είδους διαγνώσιμη ψυχασθένεια. Η οικογένειά του λέει πως ήταν ένας πνευματικά
προικισμένος άνθρωπος που έπασχε από κρίσεις κατάθλιψης. Ο 35χρονος γιος του,
το όνομα του οποίου είναι επίσης Μάλαχι, λέει πως ο πατέρας του ήταν ένας πολύ
μοναχικός και τραγικός άνθρωπος. Ο νεώτερος αδελφός του, ο Πωλ Ρίτσερ, λέει
πως πίστευε ότι οι πράξεις του θα βοηθούσαν να ανοίξουν τα μάτια, τα αυτιά και
οι καρδιές, θα μπορούσαν να επιφέρουν μια αλλαγή στον κόσμο.

Ο Μάλαχι Ρίτσερ γεννήθηκε στο Ντίκινσον της Βόρειας Ντακότας με το όνομα Μαρκ
Ντέηβιντ (το άλλαξε όταν απέκτησε γιο, για να έχουν το ίδιο όνομα). Παράτησε
το σχολείο, παντρεύτηκε στα 17 του και χώρισε 10 χρόνια αργότερα. Στο τέλος
εργαζόταν ως συντηρητής κτιρίων και ήταν μια σταθερή φιγούρα της πειραματικής
μουσικής σκηνής του Σικάγου – είχε συγκεντρώσει πάνω από 2.000 ηχογραφήσεις
από κλαμπ της πόλης. Ήταν επίσης συγγραφέας, φιλόσοφος και φωτογράφος, έκανε
συλλογές από απολιθώματα, γυάλινα μάτια, γλόμπους και τύμπανα. Ήταν μέλος της
Ομάδας Υψηλού IQ της Mensa και, πριν αυτοπυρποληθεί, δημοσίευσε σε ιστοσελίδα
τη νεκρολογία του με τίτλο «Εκτός Χρόνου». «Είχε πολλούς γνωστούς αλλά λίγους
φίλους και έγραψε τη νεκρολογία του επειδή κανένας άλλος δεν τον γνώριζε
πραγματικά», γράφει σ’ αυτή. Ο θάνατος του Ρίτσερ έγινε ακόμη πιο αινιγματικός
από τη ζωή του.