ΓΝΩΜΗ Κάρτες ευκαιρίας

Παρουσιάζει κάποιο κενό η νέα τροποποίηση του κανονισμού που έχει να κάνει
με τις ποινές των ποδοσφαιριστών. Για την ακρίβεια σε ό,τι αφορά τον τρόπο με
τον οποίο εκτίουν οι παίκτες την ποινή που θα τους επιβληθεί, όταν
συμπληρώνουν κίτρινες κάρτες.

Με τη νέα τροποποίηση της Σούπερ Λίγκας, η ομάδα έχει το δικαίωμα να
επιλέγει το ή τα παιχνίδια από τα οποία θα λείψει ο ποδοσφαιριστής.

Και με αυτή την «ευχέρεια του νόμου» παρατηρείται το εξής φαινόμενο. Οι μεν
μικρές – θεωρητικά – ομάδες προτιμούν να απουσιάσουν οι ποδοσφαιριστές από τα
ματς με τους τρεις δυνατούς, οι δε θεωρητικά μεγάλοι επιλέγουν να μην παίζουν
οι δικοί τους στις αναμετρήσεις με τους ασθενέστερους.

Το σκεπτικό των προπονητών – γιατί αυτοί λαμβάνουν την απόφαση – μπορεί να
μην είναι παράλογο, αλλά τι γίνεται;

Οι ομάδες αναγνωρίζουν εκ των προτέρων ότι σε κάποια ματς δεν έχουν και
μεγάλη τύχη («δεν είναι στα πλάνα μας») και υπολογίζουν τους παίκτες για τα
πιο αμφίρροπα.

Για τους μεγάλους δεν τρέχει τίποτα, αφού θα τους έχουν όλους στις δύσκολες
μάχες.

Με τα νέα δεδομένα υπάρχουν δηλαδή κάποια παιχνίδια που δεν τα υπολογίζουν
ούτε οι ίδιες ομάδες, ενώ παράλληλα γίνεται όλο και πιο αδύνατη η τιμωρία του
ποδοσφαιριστή, που μπορεί πλέον να παίρνει τις κάρτες χωρίς να έχει και πολλές
σκοτούρες στο κεφάλι του.

Στον τρόπο με τον οποίο θα «σβήνουν» την ποινή τους οι παίκτες υπάρχουν
πάντα κάποια κενά κι αυτό μας το έδειξε και ο Αγιάλα, που επιδίωξε την κάρτα
στο ματς της Βαλένθια με τον Ολυμπιακό.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει σοβαρός λόγος για να κάνουμε πιο
εύκολη τη ζωή των τιμωρημένων…