Ανώτατοι Οίκοι εμπορίου

«ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ δεν είναι Οίκοι εμπορίου», λένε συνήθως όλοι εκείνοι –
οι πολλοί – που διαφωνούν με την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος.
Πολύ σωστά – με ένα μικρό γεωγραφικό λάθος. Προφανώς, δεν είναι Οίκοι εμπορίου
τα ελληνικά πανεπιστήμια – για όλα τα υπόλοιπα, δεν τους καίγεται καρφί…

Και γιατί να τους καίγεται καρφί; Οι περισσότεροι – από τους πολλούς – που δεν
θέλουν την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων, έχουν δουλειές με τα κρατικά ΑΕΙ
και ΤΕΙ της χώρας μας. Είναι τώρα η ώρα να μπλέξουν περισσότεροι με την
Ανώτατη Εκπαίδευση; Λίγοι και καλοί – και για τη διδασκαλία και για τα
κοινοτικά προγράμματα και για τα κονδύλια και για την εξουσία. Για το καλό του
τόπου, βεβαίως – και κυρίως για το καλό της Ανώτατης Εκπαίδευσης.

Κι αυτοί οι 70.000 νέοι και νέες που φοιτούν σε Οίκους εμπορίου του
εξωτερικού; Οι 15.000 νέοι και νέες που φοιτούν στα κολέγια του εσωτερικού;
Είναι όλοι αυτοί φοιτητές ενός κατώτερου Θεού; Ποια είναι η απάντηση των
πολιτικών μας σε αυτά τα παιδιά και στις οικογένειές τους;

Ότι τα πανεπιστήμια δεν είναι Οίκοι εμπορίου; Κι αν δεν είναι Οίκοι εμπορίου,
τότε πώς συμβαίνει και κανένας από τους ελληνικούς ναούς της «ανώτατης» γνώσης
δεν συμπεριλαμβάνεται στα 300 καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου; Μήπως δεν μας
εμπιστεύονται επειδή… καραδοκεί ο κίνδυνος αναθεώρησης του άρθρου 16;

Ένα πρόβλημα για κάθε λύση

ΜΗ ΓΕΛΑΤΕ – η κατάσταση είναι για κλάματα. Η χώρα μας χάνει απανωτές
ευκαιρίες να βάλει μία τάξη στο θεσμικό πλαίσιο για την εκπαίδευση – αλήθεια,
γνωρίζουν οι πολέμιοι των Οίκων εμπορίου ότι τα κολέγια στην Ελλάδα υπάγονται
ακόμα στο παλιό υπουργείο Εμπορίου; Και μήπως γνωρίζουν πόσο παραπάνω κοστίζει
η φοίτηση στο εξωτερικό; Γιατί πρέπει να την υφίστανται 70.000 οικογένειες;
Εις το όνομα της δήθεν δημόσιας και δήθεν δωρεάν Παιδείας;

Στην Ελλάδα, έχουμε ένα πρόβλημα για κάθε λύση – αυτό είναι γνωστό. Αλλά
μερικοί – μερικοί έχουν μία λύση για κάθε πρόβλημά τους. Εις βάρος μας…