ΕΓΡΑΨΑΝ

Ι. Κ. Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος με αφορμή τη νίκη της Σεγκολέν Ρουαγιάλ στις εκλογές των
Γάλλων Σοσιαλιστών)

«Το βασικό ερώτημα σήμερα στην πολιτική είναι αν δικαιούσαι να σνομπάρεις τον
κόσμο. Αν έχεις την πολυτέλεια να πολιτεύεσαι εναντίον της αίσθησης των
πραγμάτων που μέσα από σύνθετες διαδικασίες διαμορφώνει ο μέσος άνθρωπος.
(…)

Μια μεγάλη, λαϊκή παράταξη, της Δεξιάς ή της Αριστεράς αδιάφορο, (…) δεν
μπορεί. Το γράδο της είναι ο κόσμος στον οποίο απευθύνεται, ακόμη κι αν
φιλοδοξία της είναι να τον αλλάξει. (…)

Χρειάστηκε ο Τόνι Μπλερ για να διακηρύξει ότι η Αριστερά δεν έχει την
πολυτέλεια να σνομπάρει προβλήματα όπως η μετανάστευση ή η εγκληματικότητα,
που απασχολούν τους απλούς ανθρώπους. Και ότι δεν υπάρχουν «δεξιά» και
«αριστερά» προβλήματα, αλλά δεξιές και αριστερές λύσεις.

Γι’ αυτό είναι ευχάριστο όταν το Γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα ή το Εργατικό
Κόμμα της Βρετανίας παλαιότερα με τον Μπλερ αποφασίζουν να ξεφύγουν από τη
λογική του ιδεολογικού καταναγκασμού για να συγχρονίσουν την Αριστερά με την
κοινωνία. Όταν αποφασίζουν, δηλαδή, να μη σνομπάρουν τον κόσμο.

Δεν μπορώ να ξέρω αν οι Γάλλοι θα έχουν τον Απρίλιο μια σοσιαλίστρια πρόεδρο.
Ξέρω, όμως, ότι το Σοσιαλιστικό Κόμμα τους διευκόλυνε να την αποκτήσουν».

(«Το Βήμα της Κυριακής»)