[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΚΑΛΑ ΝΕΑ, λοιπόν, για το δημοσιονομικό έλλειμμα και γενικά για την
πορεία της οικονομίας. Από αυτή την κυβέρνηση έχουμε μόνο καλά νέα όπως
καθημερινά όλοι διαπιστώνουμε. Άσχετα αν οι Έλληνες εργαζόμενοι – σε σχέση με
τους άλλους εργαζόμενους στην Ευρώπη – δουλεύουν περισσότερο, πληρώνονται
λιγότερο ενώ φορολογούνται περισσότερο σε μια χώρα με την υψηλότερη ανεργία.
Άσχετα αν είμαστε πρωταθλητές στην ακρίβεια και στη διαφθορά. Και όχι μόνο. Τα
επίσημα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι η θέση των μισθωτών και των
συνταξιούχων στη χώρα μας συνεχώς επιδεινώνεται όταν το κεφάλαιο συνεχίζει να
απολαμβάνει όλο και μεγαλύτερα περιθώρια κέρδους και προνόμια από την ανάπτυξη
της ελληνικής οικονομίας. Άλλωστε αυτή είναι και η φιλοσοφία της οικονομικής
πολιτικής της κυβέρνησης, η οποία έχει «κατορθώσει» στο όνομα των δήθεν
μεταρρυθμίσεων και της δημοσιονομικής απογραφής να «εξουδετερώσει» τη
μικρομεσαία τάξη. Όλοι πλέον μιλάμε για πλούσιους και φτωχούς και με τις
εισοδηματικές ανισότητες συνεχώς να διευρύνονται. Στο ίδιος μήκος κύματος
κινείται και ο νέος κρατικός προϋπολογισμός, με τον οποίο οι προβλεπόμενες
αυξήσεις μισθών κινούνται στο ύψος του 3,4%, οι φορολογικές επιβαρύνσεις των
άμεσων φόρων προβλέπονται στο 6,5% και τον έμμεσων στο 8,8%. Ένας
προϋπολογισμός σκληρής λιτότητας που παρέχει πλουσιοπάροχες διευκολύνσεις
στους επιχειρηματίες και στους οικονομικά ισχυρούς.

Εκτός λοιπόν από τα κυβερνητικά «επιτεύγματα» με την ακρίβεια, τη λιτότητα και
την ανεργία βλέπουμε:

1. Τη μείωση των φορολογικών συντελεστών στα διανεμόμενα κέρδη των
ανωνύμων εταιρειών, που ευνοεί προκλητικά μεγαλομετόχους και
μεγαλοκεφαλαιούχους.

2. Την αύξηση του ΦΠΑ από 18% σε 19% και από 8% σε 9%, στις δύο
κλίμακες, που επιβαρύνει τους καταναλωτές και ευρύτερα τα λαϊκά στρώματα.

3. Τις αυξήσεις των ειδικών φόρων στα τσιγάρα λαϊκής κατανάλωσης, στα
ποτά, στα καύσιμα, καθώς και οι αυξήσεις στα τέλη κινητής τηλεφωνίας και στα
τιμολόγια της ΔΕΗ.

Κι αν σε αυτά τα «επιτεύγματα» προσθέσουμε τις «ριζικές αλλαγές» στην υγεία
και την παιδεία αλλά και την κομματική άλωση του δημόσιου τομέα, γίνεται
κατανοητό ότι αυτή η κυβέρνηση θα μείνει στην ιστορία όχι για τις
μεταρρυθμίσεις αλλά για τις απορρυθμίσεις.