ΝΤΑΝΙΕΛ ΚΟΝ – ΜΠΕΝΤΙΤ «Η ήττα του Μπους είναι καλό νέο για ολόκληρο τον κόσμο»

Δεν κρύβει τον ενθουσιασμό του για τη δεινή εκλογική ήττα του Μπους. Δεν
κρύβει ούτε την οργή του για όλους όσοι απαιτούν σήμερα μια κατηγορηματική
απάντηση στο ερώτημα αν η Τουρκία θα μπορέσει να ενταχθεί στην Ε.Ε. σε δέκα
χρόνια. Δεν κρύβει όμως και την ελπίδα του πως η Σεγκολέν Ρουαγιάλ θα κερδίσει
την Πέμπτη το σοσιαλιστικό χρίσμα και θα απαλλάξει του χρόνου τη Γαλλία από
τον Νικολά Σαρκοζί… Όταν έχεις απέναντί σου τον Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ, η
συζήτηση δεν μπορεί παρά να είναι εφ’ όλης της ύλης.

Όνομα-σύμβολο της φοιτητικής εξέγερσης του Μάη του ’68 στη Γαλλία,
ευρωβουλευτής από το 1994, συμπροεδρεύων των Πρασίνων στο Ευρωκοινοβούλιο… Ο
Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ δεν χρειάζεται συστάσεις, ίσως όμως έχει σημασία να
θυμηθούμε το ξεκίνημά του – στη ζωή.

Γεννήθηκε στη Γαλλία από Γερμανοεβραίους γονείς, λιγότερο από έναν χρόνο μετά
την απόβαση στη Νορμανδία. Έτσι γιόρτασαν οι γονείς του τη νεοαποκτηθείσα
ελευθερία τους: το αποκάλυψε ο ίδιος σε μια συζήτηση, πριν από την εισβολή στο
Ιράκ, με τον ιέρακα Ρίτσαρντ Περλ, στην προσπάθειά του να τον πείσει πως δεν
είναι «ορκισμένος πασιφιστής»· θεωρεί πως, ορισμένες φορές, η στρατιωτική
επέμβαση είναι απολύτως απαραίτητη (στήριξε τον πόλεμο στο Κόσοβο, τη Βοσνία
και το Αφγανιστάν), πλην όμως «τελευταία, η αμερικανική κυβέρνηση
συμπεριφέρεται σαν τους Μπολσεβίκους στη Ρωσική Επανάσταση: θέλει να αλλάξει
όλο τον κόσμο! Και, όπως κι εκείνοι, υποστηρίζει πως η Ιστορία θα δείξει ότι η
αλήθεια ήταν με το μέρος της». Τελικά, η Ιστορία έδειξε στον Περλ – και σε
πολλούς ακόμα νεοσυντηρητικούς – ότι ο πόλεμος στο Ιράκ ήταν λάθος και ότι η
κυβέρνηση Μπους ανίκανη. Εξ ου και το πατατράκ στις εκλογές.

Τα αποτελέσματα μόλις έχουν γίνει γνωστά και, στην άλλη άκρη της γραμμής, η
φωνή του Κον-Μπεντίτ ακούγεται ενθουσιώδης. «Πολύ καλό νέο. Για τους
Αμερικανούς, τους Ευρωπαίους, τον κόσμο ολόκληρο», λέει στα «ΝΕΑ». Δεν τρέφει
βέβαια αυταπάτες ότι οι ΗΠΑ θα κάνουν στροφή 180 μοιρών στη Μέση Ανατολή
επειδή απέκτησαν οι Δημοκρατικοί τον έλεγχο του Κογκρέσου. «Η εξωτερική
πολιτική είναι θέμα του προέδρου. Βάσει Συντάγματος, η θέση του είναι ισχυρή.
Το Κογκρέσο όμως μπορεί να πιέσει τον Μπους σε άλλα σημαντικά ζητήματα, για το
Πρωτόκολλο του Κιότο για παράδειγμα, την περιβαλλοντική πολιτική». Ο πρώην
«Κόκκινος Ντάνι» είναι τώρα «Πράσινος», μην το ξεχνάμε!

Η Τουρκία. Τη συζήτηση καθοδηγεί η επικαιρότητα. Η Κομισιόν εξέδωσε
μιαν αυστηρότατη έκθεση για την ενταξιακή πρόοδο της Τουρκίας. Ο Κον-Μπεντίτ
ήταν εξαρχής ένθερμος υποστηρικτής της τουρκικής ένταξης, πιστεύει πως «θα
μπορέσουμε έτσι να δείξουμε πως η μάχη εναντίον του ισλαμικού φονταμενταλισμού
δεν είναι μάχη εναντίον του Ισλάμ». Όταν όμως τον ρωτάμε αν μια χώρα με τόσο
κακές επιδόσεις στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχει θέση στην Ε.Ε.,
θυμώνει: «Ας αποδραματοποιήσουμε λίγο την κατάσταση! Όλοι κάνουν σαν να πρέπει
να δώσουμε μιαν απάντηση σήμερα! Είναι σαν να σας ρωτήσω: “Σε δέκα χρόνια, τον
Μάιο θα μπορέσετε να κάνετε μπάνιο στη θάλασσα;”. Αναρωτιόμαστε σήμερα αν θα
βρέχει μεταξύ Ευρώπης και Τουρκίας σε δέκα χρόνια! Δεν το γνωρίζουμε. Η
Τουρκία πρέπει να εξελιχθεί, αυτό είναι προφανές, υπάρχουν πολλά ελλείμματα
δημοκρατίας. Όσο εξελίσσεται όμως, η Ευρώπη πρέπει να συνεχίσει τις
διαπραγματεύσεις».

Κάτι πιο άμεσο: ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας και παλιός
συνοδοιπόρος του, ο Γιόσκα Φίσερ, έγραψε πρόσφατα πως η Τουρκία έχει δίκιο να
μην ανοίγει τα λιμάνια της στην Κύπρο, διότι η Ευρώπη δεν έχει τηρήσει την
υπόσχεσή της να αρχίσει εμπορικές σχέσεις με τους Τουρκοκυπρίους. Συμφωνεί
άραγε;

«Θεωρώ πως δεν είναι θέμα τού ποιος θα κάνει πρώτος τι. Αυτό μου φαίνεται λίγο
παιδικό. Και οι δύο πλευρές πρέπει να καταβάλουν προσπάθεια· και αυτή η
προσπάθεια περιλαμβάνει και το άνοιγμα των τουρκικών λιμένων και την ανάπτυξη
εμπορικών σχέσεων με τους Τουρκοκυπρίους».

Η Σεγκολέν Ρουαγιάλ είναι, λέει ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ, η μόνη που μπορεί να νικήσει στις Εκλογές του 2007 τον Νικολά Σαρκοζί

Στη Γαλλία. Ας μιλήσουμε λίγο και για τη δεύτερη πατρίδα του. Την
Πέμπτη, η Σεγκολέν Ρουαγιάλ θα διεκδικήσει από τον Ντομινίκ Στρος-Καν και τον
Λοράν Φαμπιούς το σοσιαλιστικό χρίσμα του υποψηφίου για τη γαλλική προεδρία. Ο
Κον-Μπεντίτ έχει ταχθεί υπέρ της. Είναι, λέει, η μόνη που μπορεί να νικήσει το
2007 τον νυν υπουργό Εσωτερικών. Μόνο γι’ αυτό την υποστηρίζει; «Όχι βέβαια.
Μπορεί να νικήσει τον Σαρκοζί, γιατί ανταποκρίνεται σε μια προσδοκία ανανέωσης
του τρόπου άσκησης της πολιτικής». Να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι; Μια θέση της
που εκτιμά; «Είναι μια Σοσιαλίστρια που έχει ενσωματώσει την περιβαλλοντική
πολιτική, θέτει τα προβλήματα της παγκοσμιοποίησης και έχει προτάσεις υπέρ τής
συμμετοχικής δημοκρατίας – τρία παραδείγματα, μεταξύ άλλων».

ΓΙΑ ΤΟ ΕΥΡΩΣΥΝΤΑΓΜΑ

«Σωστό είναι να γίνουν δύο δημοψηφίσματα»

Μαζί με τον πρώην υπουργό Εξωτερικών της Γερμανίας και παλιό συνοδοιπόρο του, Γιόσκα Φίσερ

Πολύ πριν από το γαλλο-ολλανδικό «Όχι» στο Ευρωσύνταγμα, ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ
έλεγε πως οι χώρες που θα απαντούσαν αρνητικά έπρεπε να διεξαγάγουν και
δεύτερο δημοψήφισμα· και σε περίπτωση δεύτερου «Όχι», να εκδιωχθούν από την Ε.
Ε… Ποια είναι η άποψή του σήμερα; «Βλέπει» κάποιο μέλλον για τη συνταγματική
συνθήκη; «Πρέπει να πάρουμε ως βάση το προταθέν κείμενο, να κρατήσουμε το
συνταγματικό περιεχόμενο, το πρώτο, το δεύτερο μέρος και καμια δεκαριά
κεφάλαια από το τρίτο και να το θέσουμε σε πανευρωπαϊκό δημοψήφισμα: για να
υιοθετηθεί, θα πρέπει να γίνει αποδεκτό από την πλειοψηφία και των πολιτών και
των κρατών. Εφόσον γίνει αποδεκτό, τα κράτη που θα έχουν απαντήσει αρνητικά θα
πρέπει να ξαναψηφίσουν για το αν θέλουν να παραμείνουν στην Ευρώπη με αυτό το
Σύνταγμα ή όχι».

ΓΙΑ ΤΗ ΡΩΣΙΑ

«Δεν πρέπει να τρέμουμε τον Πούτιν»

Άννα Πολιτκόφσκαγια

Ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ είναι μία από τις πολυάριθμες διεθνείς προσωπικότητες
που συνυπέγραψαν πρόσφατα αίτηση των Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα για τη σύσταση
διεθνούς επιτροπής που θα διερευνήσει τη δολοφονία (στις 7 Οκτωβρίου) της
Ρωσίδας δημοσιογράφου Άννα Πολιτκόφσκαγια. Λέει επίσης πως θα ήθελε να
παρέμβει ο ΟΗΕ στην Τσετσενία, με επιθεωρητές για παράδειγμα. Αλήθεια, πώς
κρίνει τη στάση της Ε.Ε. έναντι του Πούτιν; «Η Ευρώπη μιλά στον Πούτιν με φωνή
που τρέμει. Προφανώς υπάρχει μια εξάρτηση, ίσως και αλληλεξάρτηση με τη Ρωσία.
Δεν δικαιούμαστε όμως να θυσιάζουμε τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης, τις μη
κυβερνητικές οργανώσεις, για το δικό μας καλό και την ενεργειακή ασφάλεια.
Πρέπει να αρθρώσουμε αυστηρότερο λόγο. Με ενοχλεί λίγο να βλέπω τον Πούτιν
συνδαιτυμόνα σε ευρωπαϊκές συνόδους κορυφής λίγο μετά τη σκοτεινή δολοφονία
σφοδρής επικρίτριάς του».