Είχαν «σώμα και αίμα» και στην αρχαία Κρήτη;

Τα χάλκινα αγγεία από το Ιδαίο Άντρο και την Ελεύθερνα προσφέρουν ενδείξεις για τη «συγγένεια» ανάμεσα στη θεία μετάληψη και την αρχαία ελληνική θρησκεία

Έχει ρίζες στον αρχαίο ελληνικό κόσμο η θεία μετάληψη; Χάλκινα αγγεία από το
Ιδαίο Άντρο και την Ελεύθερνα του 8ου και 7ου αιώνα π.Χ. υποδεικνύουν τις
αναλογίες ανάμεσα στις τελετουργίες των δύο κόσμων στο τυπικό της μετάδοσης
του θείου μέσω της τροφής. Στοιχεία που αποκαλύπτει στην πρωτότυπη ανακοίνωσή
του ο καθηγητής Νίκος Σταμπολίδης σε συνέδριο που διοργανώνεται από σήμερα έως
την Κυριακή στην Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή.

«Οι χάλκινοι λέβητες ενός ιερού, όσοι δεν ήταν έπαθλα ή αναθήματα, θα
μπορούσαν να είναι χρηστικά αντικείμενα για εορτές και πανηγύρεις. Ανάλογα με
τις άλλες θυσίες, η παρασκευαζόμενη τροφή μέσα στους λέβητες θα μπορούσε να
σχετίζεται με τελετουργίες που θα συνδέονταν με τελετές μετάβασης των νέων
στην περίοδο ενσωμάτωσής τους στην κοινωνία των πολιτών», εξηγεί ο κ.
Σταμπολίδης. Ποια ήταν όμως η τροφή; «Το πιο πιθανό είναι να πρόκειται για
κομματιασμένο κρέας βοδιού ή κριού. Ο διαμελισμός του ζώου και η ρίψη των
τμημάτων του στο ιερό σκεύος με τη βοήθεια της τελετουργικής διαδικασίας
γίνεται τροφή. Και η τροφή αυτή μετατρέπεται σε σώμα και αίμα Θεού και περνά
στα μέλη που συμμετέχουν στο τελετουργικό ως κοινωνία. Το άτομο με την
κοινωνία της τροφής από το ίδιο ιερό σκεύος γίνεται σύνολο, όπως ανανεωμένο
ολόκληρο βγαίνει το τεμαχισμένο ζώο από τον λέβητα της Μήδειας. Αυτού του
είδους η τροφική τελετουργική κοινωνία mutatis mutandis είναι ανάλογη με την
καθ’ ημάς θεία κοινωνία, όπου ο οίνος και ο άρτος στο ιερό δισκοπότηρο
μετατρέπονται σε σώμα και αίμα Κυρίου και οι συμμετέχοντες μέλη της κοινωνίας
του Θεού γίνονται ένθεοι, αφού κοινωνούν το ίδιο το σώμα και το αίμα Του»
καταλήγει ο κ. Σταμπολίδης.

INFO

Η ομιλία του καθηγητή Νίκου Σταμπολίδη, την Κυριακή το πρωί (9.00-13.00) στην
Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή (Παρθενώνος 14).