Και η μεταφορά οφειλών έχει… τιμοκατάλογο

Η επιλογή του πιο συμφέροντος προγράμματος μεταφοράς οφειλών έχει μετατραπεί
σε δυσεπίλυτο γρίφο για όσους, είτε θέλουν να μειώσουν τη μηνιαία δόση τους
είτε να κερδίσουν χρήματα χαμηλώνοντας το επιτόκιό τους σε δάνεια και κάρτες.
Αν και οι μεταφορές υπολοίπων από κάρτες και καταναλωτικά δάνεια έχουν
ξεπεράσει σε αξία τα 2,4 δισ. ευρώ, και κερδίζουν συνεχώς έδαφος φτάνοντας το
10% του συνόλου των δανείων, αυτό δεν σημαίνει ότι όλα τα προγράμματα των
τραπεζών είναι το ίδιο συμφέροντα για όλους τους δανειολήπτες. Το ποσό της
οφειλής, η οικονομική κατάσταση του δανειολήπτη, αλλά και η ύπαρξη
περιουσιακών στοιχείων που μπορεί να υποθηκεύσει, είναι τα βασικά στοιχεία για
την επιλογή του σωστού προγράμματος.

Για χρέη έως 5.000 ευρώ

Στην περίπτωση χρεών έως 5.000 ευρώ, η πιο συμφέρουσα λύση – όπως αναφέρουν
τραπεζικά στελέχη – είναι η μεταφορά σε νέα πιστωτική κάρτα με περίοδο
χάριτος. Στην αγορά υπάρχουν, σήμερα, τράπεζες που προσφέρουν έως και διετή
περίοδο μηδενικού επιτοκίου σε όσους μεταφέρουν τις οφειλές τους σε αυτές. Αν
ο δανειολήπτης καταφέρει να αποπληρώσει το σύνολο των χρεών του εντός αυτού
του διαστήματος, μπορεί να αποκομίσει σημαντικά οφέλη, καθώς δεν θα πληρώσει
ούτε ένα ευρώ σε τόκους. Για παράδειγμα, αν κάποιος δανειολήπτης χρωστά 4.000
ευρώ σε πιστωτικές κάρτες, θα πρέπει να πληρώνει δόση 195 ευρώ τον μήνα για να
αποπληρώσει την οφειλή του σε δύο χρόνια. Στο μεσοδιάστημα, θα έχει
επιβαρυνθεί με τόκους 680,45 ευρώ. Αν μεταφέρει το ίδιο ποσό σε μία νέα κάρτα,
με διετή περίοδο χάριτος, θα πληρώνει 166,6 ευρώ κάθε μήνα, δηλαδή θα έχει
όφελος 28,4 ευρώ σε κάθε λογαριασμό, καθώς δεν θα επιβαρυνθεί καθόλου από
τόκους. Προσοχή, όμως: Η πρακτική αυτή συμφέρει μόνον αν ο δανειολήπτης είναι
σίγουρος ότι μπορεί να εξοφλήσει το υπόλοιπό του κατά την περίοδο μηδενικού
επιτοκίου, καθώς στη συνέχεια επιβαρύνεται με τα ίδια ή και ακόμα υψηλότερα
επιτόκια σε σχέση με το παρελθόν.

Για χρέη 5.000 έως 30.000 ευρώ

Τα προγράμματα συγκέντρωσης οφειλών είναι η απάντηση για όσους έχουν οφειλές
από κάρτες, δάνεια, ή οφείλουν χρήματα για διάφορες αγορές (π.χ. αυτοκίνητο,
ηλεκτρικά είδη κ.λπ), η αξία των οποίων δεν ξεπερνά τα 30.000 ευρώ. Όπως
αναφέρουν τραπεζικά στελέχη, στην περίπτωση αυτή ο δανειολήπτης έχει δύο
επιλογές: Η πρώτη είναι να μεταφέρει τις οφειλές του σε άλλη τράπεζα,
διατηρώντας σταθερή τη διάρκεια του δανείου, κερδίζοντας όμως από τη μείωση
του επιτοκίου. Σήμερα, ένα μέσο επιτόκιο μεταφοράς οφειλών είναι 9%, έναντι
περίπου 13% για το μέσο επιτόκιο καταναλωτικού δανείου. Η διαφορά των 4
μονάδων σε ένα δάνειο 15.000 ευρώ για 5 χρόνια μεταφράζεται σε συνολικά κέρδη
1.377,46 ευρώ από τη μείωση των τόκων και μικρότερη μηνιαία δόση 25,59 ευρώ. Η
δεύτερη επιλογή απευθύνεται σε όσους βλέπουν τα χρέη τους να γίνονται
δυσβάσταχτα και αναζητούν τρόπους να μειώσουν τη μηνιαία δόση τους ακόμα και
στο μισό. Στην περίπτωση αυτή, συνάπτουν ένα νέο δάνειο, μεγαλύτερης διάρκειας
και με χαμηλότερο επιτόκιο σε σχέση με το αρχικό. Όσο μεγαλώνει η διάρκεια,
τόσο μειώνεται και η μηνιαία δόση, αντίστοιχα όμως αυξάνουν και τα έσοδα από
τόκους που επιβαρύνουν τον δανειολήπτη. Επιπλέον, τα δάνεια αυτά επιβαρύνονται
με εφάπαξ χρεώσεις εκταμίευσης, πράγμα που σημαίνει ότι δεν συμφέρουν για
μικροποσά, μια και το κέρδος από τη διαφορά του επιτοκίου ροκανίζεται από τα
έξοδα.

Για χρέη άνω των 30.000 ευρώ

Η μεταφορά των οφειλών σε καταναλωτικά δάνεια με εξασφαλίσεις είναι η λύση που
προτείνουν οι τραπεζίτες σε όσους έχουν χρέη άνω των 30.000 ευρώ σε δάνεια ή
κάρτες και μπορούν να υποθηκεύσουν κάποιο ακίνητο. Το πλεονέκτημα είναι τα
χαμηλότερα επιτόκια που απολαμβάνει ο δανειολήπτης, τα οποία και είναι
αντίστοιχα με αυτά των στεγαστικών δανείων. Διατρέχει όμως τον κίνδυνο να
χάσει το σπίτι που έχει υποθηκεύσει αν δεν είναι συνεπής με την τράπεζα. Για
παράδειγμα, συνολικές οφειλές 50.000 ευρώ με μέσο επιτόκιο 12% που
αποπληρώνονται σε 10 χρόνια επιβαρύνονται με μηνιαία δόση 717,35 ευρώ και
συνολικούς τόκους 36.083.17 ευρώ. Αν ο δανειολήπτης ρίξει το επιτόκιο στο
5,5%, υποθηκεύοντας κάποιο ακίνητό του, η μηνιαία δόση πέφτει στα 542,63 ευρώ
και τα συνολικά έξοδα από τόκους στα 15,115,92 ευρώ. Θα πρέπει επίσης να
σημειωθεί ότι σε πολλές περιπτώσεις οι ίδιες οι τράπεζες ζητούν από τους
δανειολήπτες εγγυήσεις σε ακίνητα, στην περίπτωση που μεταφέρουν σε αυτές
οφειλές άνω των 30.000 ευρώ.