Το τέλος της παρέας

«Όλα τείνουν να γίνουν virtual – εικονικά δηλαδή. Ακόμα και οι φίλοι, η
παρέα, δεν είναι πια δίπλα μας. Είναι στο κινητό, στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
και αλλού».

Η διαδικτυακή επικοινωνία έχει αντικαταστήσει τις ανθρώπινες σχέσεις, κυρίως για τους νέους, που για ώρες ανταλλάσσουν απόψεις με αγνώστους στα chat rooms

Ο 29χρονος ιδιωτικός υπάλληλος Κώστας Ντουλαβέρης αποδίδει τη μοναχικότητα των
νέων ανδρών στις σκληρές συνθήκες και τον έντονο ανταγωνισμό στους χώρους
εργασίας. «Σίγουρα σε όλα αυτά έχουμε οδηγηθεί εξαιτίας των πολλών εργασιακών
υποχρεώσεων, που δεν μας αφήνουν χρόνο και κουράγιο να βγούμε και να
συναντηθούμε με φίλους μετά τη δουλειά», λέει χαρακτηριστικά.

Πριν από 20 χρόνια, οι κοινωνιολογικές μελέτες έδειχναν ότι οι άνδρες είχαν
κατά μέσο όρο 3 με 4 φίλους «κολλητούς». Σήμερα οι φίλοι έχουν περιοριστεί σε
1 με 2 και έχουν μειωθεί κατά πολύ οι ώρες «για την παρέα».

«Παρ’ όλο που δεν υπάρχουν ειδικές μελέτες για την Ελλάδα», λέει η
συμβουλευτική ψυχολόγος Ευαγγελία Νακοπούλου, «θα μπορούσαμε να πούμε ότι
σαφώς τα τελευταία χρόνια, οι άνθρωποι έχουν απομονωθεί περισσότερο. Ιδιαίτερα
ο Έλληνας μεγαλώνει και μαθαίνει πως πρέπει να είναι δυνατός, να μη μοιάζει
ευάλωτος και γι’ αυτό να μην ανοίγεται εύκολα και να μη μοιράζεται τα
συναισθήματά του».

Κ. Ντουλαβέρης. «Οι αυξημένες επαγγελματικές υποχρεώσεις απομονώνουν τους ανθρώπους»

«Είναι ο νευρωτικός τρόπος ζωής μας που δεν αφήνει φιλίες να ανθήσουν»,
υποστηρίζει ο βιολόγος – διευθυντής του Κέντρου Σεξουαλικής και Αναπαραγωγικής
Υγείας, κ. Σταμάτης Παπαχαρίτος. «Οι φίλοι έχουν αντικατασταθεί από τις
“γνωριμίες” – τυπικές σχέσεις με ανθρώπους που μπορούν να φανούν χρήσιμοι για
την επαγγελματική και κοινωνική ανέλιξη ενός άνδρα. Σε αυτό το πλαίσιο δεν
υπάρχει χώρος για πραγματικές φιλίες. Ορισμένες επαγγελματικές και
συναδελφικές σχέσεις γίνονται στενότερες, όμως οι άνδρες δεν ανοίγονται πια
και δεν εκμυστηρεύονται τα προβλήματά τους στους άλλους». «Δραστηριοποιούμαι
κοινωνικά πολύ, συναναστρέφομαι πολλούς ανθρώπους, αλλά δεν μπορώ να πω ότι
έχω φίλους με την έννοια του αδελφού που τα ξέρει όλα για μένα», λέει ο
40χρονος Αλέξης Νικολάου, στέλεχος μάρκετινγκ σε πολυεθνική εταιρεία. «Πολλές
φορές οι υποχρεώσεις στη δουλειά και μετά τα οικογενειακά προγράμματα και οι
δεσμεύσεις δεν σου αφήνουν χρόνο για φίλους. Περνούν 6 μήνες και
συνειδητοποιείς ότι δεν έχεις δει τον καλύτερό σου φίλο, με τον οποίο πήγες
σχολείο μαζί και μεγάλωσες στην ίδια γειτονιά».

Στ. Παπαχαρίτος. «Ορισμένες συναδελφικές σχέσεις γίνονται στενότερες, όμως οι άνδρες δεν ανοίγονται πια»

Υπάρχει όμως και η αντίθετη άποψη: «Στα chat rooms και το Ίντερνετ κάνεις
φίλους», υποστηρίζει ο 20χρονος Μιχάλης Φωτιάδης. «Καθημερινά αφιερώνω δύο
ώρες στο chat και γνωρίζω όλο και περισσότερους ανθρώπους με κοινά
ενδιαφέροντα. Βέβαια, οι πιο πολλοί μιλάμε με ψευδώνυμο και δεν έχω γνωρίσει
κανέναν από κοντά. Όμως, υπάρχει επαφή – εικονική ίσως, αλλά υπάρχει».

Σε έρευνες που έχουν γίνει κυρίως στις ΗΠΑ, υπολογίζεται ότι ο κάθε άνδρας
συγκρατεί στη μνήμη του 750 ονόματα γνωστών και τις φυσιογνωμίες τους, όμως
όσο περνούν τα χρόνια από αυτούς ελάχιστοι είναι οι φίλοι του. Στην καλύτερη
των περιπτώσεων, οι φίλοι είναι 3 με 4 μέχρι τα 40 και μειώνονται σταδιακά
μέχρι την ηλικία των 60 ετών, όπου πλέον τα προβλήματα υγείας οδηγούν σε
μεγαλύτερη αποξένωση.