Παζάρι για την Αμμόχωστο

Θολή ήταν η εικόνα που επικρατούσε χθες ως προς τις πιθανότητες πραγματοποίησης της συνάντησης, αφού τόσο η κυβέρνηση του Παπαδόπουλου (φωτό) όσο και η Άγκυρα θέτουν όρους για να μετάσχουν στην συνάντηση

Η προεδρεύουσα Φινλανδία προσπαθεί να επιβάλει μια σειρά προτάσεων για τη
«μερική» επίλυση του Κυπριακού και βολιδοσκοπεί Αθήνα, Άγκυρα και Λευκωσία
προκειμένου να διαπιστώσει τα περιθώρια ελιγμών που διαθέτει.

Η φόρμουλα της φινλανδικής προεδρίας συνίσταται στην ικανοποίηση της απαίτησης
της Κύπρου να την αναγνωρίσει η Τουρκία ως κρατική οντότητα – ομαλοποιώντας σε
πρώτη φάση τις μεταξύ τους εμπορικές σχέσεις – και στην παράλληλη ικανοποίηση
της απαίτησης της Άγκυρας περί άρσης της «οικονομικής απομόνωσης» των
Τουρκοκυπρίων. Οι Φινλανδοί διπλωμάτες θεωρούν ότι ο συμβιβασμός αυτός είναι
εφικτός αν η τουρκική πλευρά πειστεί να προχωρήσει στην «απελευθέρωση» της
νεκρής πόλης της Αμμοχώστου, μέσω του λιμανιού της οποίας θα συμφωνηθεί να
πραγματοποιούνται – υπό την αιγίδα της Ε.Ε. – οι εξαγωγές των τουρκοκυπριακών
προϊόντων. Προς τον σκοπό αυτό η φινλανδική προεδρία φιλοδοξεί ότι θα επιτύχει
να φέρει το Σαββατοκύριακο στο Ελσίνκι τους διπλωματικούς ιθύνοντες της
Άγκυρας και της Λευκωσίας και να τους πείσει να προσυπογράψουν τη συμβιβαστική
της φόρμουλα. Αν αυτό συμβεί, τότε θα πρόκειται όντως για μια μορφή μερικής
λύσης του Κυπριακού: η μεν Τουρκία θα αναγνωρίσει – 32 χρόνια μετά την εισβολή
– την Κύπρο ως κρατική οντότητα, ενώ παράλληλα οι τουρκοκυπριακές αρχές θα
έχουν την πρώτη ντε φάκτο διεθνή αναγνώρισή τους. Ωστόσο η εικόνα που
επικρατούσε χθες στις Βρυξέλλες και το Ελσίνκι ως προς τις πιθανότητες
πραγματοποίησης της συνάντησης ήταν μάλλον θολή, αφού τόσο η Λευκωσία όσο και
η Άγκυρα θέτουν όρους για να μετάσχουν στη συνάντηση.

Στην περίπτωση που δεν σημειωθεί καμία εξέλιξη τις επόμενες ημέρες, η Λευκωσία
θα βρεθεί στο δίλημμα είτε να μπλοκάρει μόνη της τις διαπραγματεύσεις, είτε να
συμφωνήσει ότι μόνο ένα τμήμα των διαπραγματεύσεων (ορισμένος αριθμός
κεφαλαίων της διαπραγμάτευσης) σχετίζεται με το ζήτημα των σχέσεών της με την
Τουρκία. Στη μεν πρώτη περίπτωση η Λευκωσία θα εισέλθει σε πορεία απομόνωσης
και σκληρών πιέσεων (Βρετανία, ΗΠΑ), ενώ στη δεύτερη περίπτωση θα αποδεχθεί
ότι επί σειράν ετών οι διαπραγματεύσεις της Ε.Ε. με την Τουρκία θα
συνεχίζονται κανονικά, έχοντας όμως κατοχυρώσει ότι η Τουρκία θα πρέπει να την
αναγνωρίσει κατά τη διάρκεια των ενταξιακών διαπραγματεύσεων – και όχι μετά
την ένταξή της, όπως η Άγκυρα επιθυμεί.