Τράπεζες: το real estate της ντροπής

Πρωτοφανείς μεθοδεύσεις ακολουθούν πολλές τράπεζες. Εκμεταλλεύονται την
έκρηξη των κατασχέσεων λόγω πανωτοκίων (έφθασαν τις 30.000 μέχρι τώρα για το
2006 και προβλέπεται να γίνουν 40.000 μέχρι το τέλος της χρονιάς) και
ξαναπουλάνε στους ιδιοκτήτες τα ακίνητα που τους πήραν έως και επτά φορές
ακριβότερα!

Ο ξέφρενος ρυθμός αύξησης των κατασχέσεων ακινήτων από τον έναν χρόνο στον
άλλο – με σημαντική άνοδο του ποσοστού τον τελευταίο χρόνο – έχει οδηγήσει τις
τράπεζες στην ανάπτυξη επιχειρηματικών ικανοτήτων που θα τις ζήλευε και ο
πλέον επιτυχημένος μεσίτης. Με τις εξειδικευμένες κτηματομεσιτικές τους
υπηρεσίες εξασφαλίζουν τα ακίνητα σε τιμές ευκαιρίας και στη συνέχεια
απευθύνονται στους αρχικούς ιδιοκτήτες για να τα αγοράσουν για δεύτερη φορά.
Όχι στην τιμή που τα απέκτησαν, αλλά με τίμημα προσαυξημένο κατά 700%!

Η μέθοδος που ακολουθείται ώστε να αποκτήσει κάθε τράπεζα το ακίνητο που
της… αναλογεί – εφόσον το δάνειο για την αγορά του προέρχεται από την ίδια –
αναπτύσσεται, όπως καταγγέλλουν οι δανειολήπτες, κατά τη διαδικασία του
πλειστηριασμού. Εκεί, ελλείψει άλλου ενδιαφερομένου, όχι μόνο δεν ανεβαίνει η
τιμή εκκίνησης, αλλά πολύ συχνά πέφτει και τελικά το ακίνητο κατακυρώνεται
στην τράπεζα, η οποία άλλωστε έχει και τις μεγαλύτερες απαιτήσεις από τον
οφειλέτη-πρώην ιδιοκτήτη του ακινήτου.

Ο μεγάλος αριθμός ακινήτων που εντάσσονται με τον τρόπο αυτό στα περιουσιακά
στοιχεία των τραπεζών, ανάγκασε τα χρηματοπιστωτικά συστήματα της χώρας να
συστήσουν ανώνυμες εταιρείες, οι οποίες αναλαμβάνουν να διαχειριστούν τα
αποκτηθέντα από τους πλειστηριασμούς. Μετά την πάροδο κάποιου χρονικού
διαστήματος απευθύνονται στους παλαιούς ιδιοκτήτες των ακινήτων και τους
προτείνουν να αγοράσουν εκ νέου το χαμένο τους σπίτι ανεβάζοντας ωστόσο την
τιμή στα ύψη.

Ποντάρουν στο συναίσθημα

«Ποντάρουν στον συναισθηματικό δεσμό του δανειολήπτη με το χαμένο του ακίνητο
και προσπαθούν να του αποσπάσουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο ποσό. Αν μάλιστα
την πρόταση για την αγορά έχει υποβάλει στην τράπεζα ο ίδιος ο ενδιαφερόμενος,
τότε αυξάνουν ακόμη περισσότερο την προσφορά τους. Ασφαλώς, στην πλειονότητα
των περιπτώσεων, οι άνθρωποι, αν και το επιθυμούν, δεν είναι σε θέση να
αγοράσουν τα ακίνητα που έχασαν», λέει στα «ΝΕΑ» ο δικηγόρος κ. Σέφης
Αναστασάκος, πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Δανειοληπτών. Απορίας άξιον
είναι πώς η τράπεζα, έχοντας αποκομίσει από τους συγκεκριμένους πελάτες της
κακή εμπειρία λόγω της αδυναμίας τους να αποπληρώσουν το δάνειο, απευθύνεται
και πάλι στους ίδιους, προσδοκώντας σε μια νέα συναλλαγή.

«Γιατί να μην το επιδιώξουν όταν τα πανωτόκια τους δίνουν τη δυνατότητα να
στραγγαλίζουν τους δανειολήπτες;», απαντά ο κ. Αναστασάκος, διατυπώνοντας για
πολλοστή φορά την αγωνία του για το τι μέλλει γενέσθαι σχετικά με αυτή την…
ελληνική εφεύρεση.