Ζητείται ενδιαφέρον (και ελπίς…) για τις νεοελληνικές σπουδές

Η έδρα Νεοελληνικών Σπουδών στο Λέτσε της Ιταλίας κλείνει, ελλείψει
διδάσκοντος, λέει στα «ΝΕΑ» η αναπληρώτρια καθηγήτρια Ιστορίας της Τέχνης στο
Πανεπιστήμιο του Λέτσε, Χρύσα Δαμιανάκη-Ρομάνο, η οποία κάνει έκκληση στο
υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων να αντιδράσει στο «λουκέτο».

Τι ακριβώς συνέβη; «Πριν από μερικούς μήνες ο αναπληρωτής καθηγητής της έδρας
Νεοελληνικών Σπουδών, κ. Κωνσταντίνος Μιχαηλίδης, υπέβαλε την παραίτησή του
για λόγους υγείας, και λόγω ελλείψεως άλλων διδασκόντων μελών ΔΕΠ στην έδρα, η
έδρα έκλεισε. Υπό την ιδιότητά μου ως μέλος ΔΕΠ αυτού του Ιδρύματος,
προσπάθησα να συλλέξω στοιχεία για το αν το ποσό που αντιστοιχούσε στην έδρα
αυτή (περίπου 50.000 ευρώ) απορροφήθηκε ήδη από το πανεπιστήμιο, ή αν
κρατήθηκε προκειμένου να επαναπροκηρυχθεί η έδρα. Παρ’ όλο που γνωρίζουν την
ιδιότητά μου, μου είπαν ότι χρειάζεται κάποια εντολή από επίσημο φορέα, όπως
το ελληνικό υπουργείο Παιδείας, ώστε να δώσουν στοιχεία στη δημοσιότητα».

Η κ. Δαμιανάκη-Ρομάνο, όμως, δεν φαίνεται να τρέφει αυταπάτες. «Η οικονομική
κατάσταση στην Παιδεία στην Ιταλία είναι τραγική λόγω της κληρονομιάς
Μπερλουσκόνι. Αλλά και όσοι περίμεναν από την κυβέρνηση Πρόντι κάτι
διαφορετικό διαψεύδονται, καθώς οι περικοπές είναι μεγάλες και ακόμη και οι
μισθοί των διδασκόντων παγώνουν για τρία χρόνια…».

Η Ελληνίδα πανεπιστημιακός θυμίζει ότι κάτι ανάλογο συνέβη στις αρχές της
δεκαετίας του ’90 με την έδρα του καθηγητή Μάριο Βίτι στο πανεπιστήμιο της
Τούσια στο Βιτέρμπο, που έκλεισε με την αποχώρησή του. Υπενθυμίζει όμως και
την επιχορήγηση, από ιδιωτικό φορέα, της επαναλειτουργίας της έδρας
Νεοελληνικών Σπουδών στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης στην Αγγλία, στα τέλη της
δεκαετίας του ’80.

Η αναπληρώτρια καθηγήτρια Ιστορίας της Τέχνης τοποθετεί το ετήσιο κόστος
λειτουργίας της έδρας ανάμεσα στα 30.000 ευρώ (για θέση λέκτορα) και στα
70.000 ευρώ (για θέση τακτικού καθηγητή).

«Η απώλεια της έδρας είναι σημαντική αν αναλογιστεί κανείς την άνθηση που
είχαν πάντα εδώ τα νεοελληνικά γράμματα, χάρη σε επιφανείς ελληνιστές», λέει η
κ. Χρύσα Δαμιανάκη-Ρομάνο. «Η έδρα των Νεοελληνικών Σπουδών στο πανεπιστήμιο
της πρωτεύουσας της Μεγάλης Ελλάδας, με πολλούς ελληνόφωνες κατοίκους, θα
έπρεπε να διαδραματίσει ύψιστη αποστολή στην απόκτηση γνώσης γύρω από την
ελληνική γλώσσα και την αρχαία και βυζαντινή γραμματεία. Πιστεύω ότι η Μάνα
Ελλάδα το οφείλει στα μακρινά παιδιά της, τους ελληνόφωνους της Κάτω Ιταλίας,
που μιλούν ακόμη τη γλώσσα του Ομήρου και ψέλνουν στις εκκλησίες βυζαντινούς
ύμνους».