«Με πιάνει απελπισία με τις ταινίες μου»

![]() |
![]() |
|
Η Νικόλ Κίντμαν είναι από τις πιο έξυπνες ηθοποιούς της εποχής μας, γράφει ο |
Στη Ρώμη έλαμψε πάνω στο κόκκινο χαλί στην έναρξη του νέου κινηματογραφικού
φεστιβάλ της Αιώνιας Πόλης. Μόλις ένα εικοσιτετράωρο μετά, η Νικόλ Κίντμαν
είχε μια διαφορετική λάμψη επάνω της, σε έναν καινούργιο ρόλο για εκείνη:
βρισκόταν στο Κόσοβο, ως Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως των Ηνωμένων Εθνών.
Φτάνοντας προχθές στην Πρίστινα, η 39χρονη σταρ χαιρέτισε τον κόσμο που
περίμενε να τη δει έξω από το ξενοδοχείο όπου έμεινε, λέγοντας: «Βρίσκομαι εδώ
για να μάθω, ώστε να μπορέσω να βοηθήσω τη χώρα σας σε αυτή την κρίσιμη στιγμή
για το μέλλον». Είναι η πρώτη περιοδεία της Νικόλ με αυτό τον χαρακτήρα και,
όσο δύσκολη και αν είναι, η Αυστραλέζα σταρ δείχνει αποφασισμένη. «Είμαι εδώ»,
είπε, «για να συναντήσω ανθρώπους, να ακούσω τις ιστορίες τους, να εκπαιδεύσω
τον εαυτό μου και, υποθέτω, να γίνω μια φωνή δική σας, εάν το χρειάζεστε».
Η Νικόλ Κίντμαν είναι ακόμη για έναν λόγο στην επικαιρότητα: χάρη στο
αποκαλυπτικό βιβλίο του Ντέιβιντ Τόμσον «Nicole Kidman» (Εκδ. Bloomsbury).
«Άνθρωποι που ήξεραν την Κίντμαν στη δεκαετία του ’80», γράφει ο Τόμσον, «όταν
ήταν νεαρή ηθοποιός στην πατρίδα της την Αυστραλία, την εκτιμούσαν πάντα χάρη
στην ειλικρίνειά της. Καλλιεργούσε μάλιστα την καριέρα της με την αφοσίωση
αθλητή».
Ο Τόμσον κεντράρει στην Κίντμαν και αποκαλύπτει. Είχε δυσκολίες – σημειώνει –
στο να γυρίσει κάποιες σκηνές. Ήταν πολύ συνεσταλμένη και το πολεμούσε αυτό.
«Είχα πολλές ιδέες στα γυρίσματα, αλλά έβαζα πολύ λίγες στην ταινία. Ποτέ δεν
είμαι ικανοποιημένη από την ερμηνεία μου. Για παράδειγμα, μου αρέσει το
“Μουλέν Ρουζ” και πολλά σημεία από το “Οι άλλοι” ή από το “Ώρες”, αλλά ποτέ
ολόκληρη η ταινία. Με πιάνει απελπισία να βλέπω ταινίες μου… ζαλίζομαι! Ποτέ
δεν βλέπω τα δοκιμαστικά. Ο Κιούμπρικ με έπεισε λίγο να τα βλέπω, αλλά αυτό
ήταν όλο». Μια εικόνα του γάμου Νικόλ με Τομ Κρουζ; (γράφει ο Ντέιβιντ Τόμσον)
«Λοιπόν, όχι, δεν είναι το “Μάτια ερμητικά κλειστά” («Eyes Wild Shut»).
Αντίθετα, θα έλεγα ότι μπορεί να είναι “Οι Ώρες”, όπου η Κίντμαν κέρδισε το
Όσκαρ ως Βιρτζίνια Γουλφ. Σε ένα γράμμα που άφηνε η Γουλφ στον σύντροφό της,
έλεγε πως αμφιβάλλει αν υπάρχουν άλλοι άνθρωποι τόσο ερωτευμένοι, απλώς ένα
πολύ μεγάλο κομμάτι του εαυτού της και της ενέργειάς της ήταν δοσμένα στη
βασανιστική διαδικασία της απομόνωσης και της συγγραφής. Ίσως μια τέτοια
επίμονη κρίση υπέβοσκε και στον γάμο τής Νικόλ και του Τομ».














