ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Γιατί Δεξιά;

Ο λόγος στους αναγνώστες.
Ο Δ. Φράγκος, Κηφισίας 104, γράφει:
«Προ ετών, όταν η Ν.Δ. διεκδικούσε την αρχή, κάποιοι νεαροί, παραφράζοντας
έναν στίχο που εξέφραζε κατάσταση ερωτευμένων με το ροκ εν ρολ, τραγουδούσαν:
“Δεν είμαστε καλά, δεν έχουμε μυαλό, είμαστε άρρωστοι με τον Κώστα τον ψηλό”.
Αρχικά νόμισα ότι κάνουν σάτιρα. Γρήγορα όμως κατάλαβα ότι ήταν οπαδοί του. Το
γεγονός αυτό με έβαλε σε σκέψεις. Γιατί κάποιες μάζες ακολουθούν τη Δεξιά;
Μήπως υπάρχει ερωτικό συναίσθημα; Η παράταξη αυτή είναι υπεύθυνη για τέσσερις
εθνικές καταστροφές. Στη δεκαετία του 1890, στην Ελλάδα υπήρχε ο μαχόμενος τα
προνόμια του στέμματος Χ. Τρικούπης. Ο άνθρωπος που θεμελίωσε την αστική
Ελλάδα, την εποχή που η τότε Δεξιά έτεινε να συντηρήσει το καθεστώς των
μεγαλοκτηματιών των τσιφλικιών.
Ο λαός τον έριξε και έφερε τους ιστορικά ανίκανους της τότε Δεξιάς. Στη
μεγαλοφυΐα του Τρικούπη, αντέταξαν τον εθνικισμό τους. Αποτέλεσμα η καταστροφή
του ’97. Λίγα χρόνια αργότερα, ο Ελ. Βενιζέλος έβγαλε τη χώρα από την
ταπείνωση της ήττας και της απώλειας της οικονομικής της ελευθερίας, μέσω του
διεθνούς οικονομικού ελέγχου (ΔΟΕ). Ανόρθωσε τη χώρα διπλωματικά, οικονομικά,
έφτιαξε αξιόμαχο στρατό, συμμαχίες, και διπλασίασε το έδαφος της χώρας.
Αλλά το σύνδρομο του έρωτα προς τη Δεξιά επέζησε. Ο λαός τον έριξε. Το πλήρωσε
με την καταστροφή του ’22. Όταν η χώρα μας κατακτήθηκε από τους Γερμανούς, το
DNA των Ελλήνων δεν το δέχθηκε. Οι “ζωηροί” αντιστάθηκαν. Οι “φρόνιμοι” – στην
καλύτερη περίπτωση – περίμεναν τους ελευθερωτές, απέξω. Και επειδή μέσα στο
DNA των Ελλήνων υπάρχει η διαίρεση, επήλθε εμφύλιος. Κάποτε ησυχάσαμε. Και ενώ
η λύση θα ήταν η λήθη, η ελληνική Δεξιά επέμενε στην εξόντωση των “ζωηρών”,
συνταγή που είχε δοκιμαστεί με τις δύο δολοφονικές απόπειρες του Ελ.
Βενιζέλου. Αποτέλεσμα, νέος εμφύλιος. Η τρίτη καταστροφή.
Με τα χρόνια ξαναήλθε η Δεξιά, με όχι και τόσο δημοκρατικά μέσα. Και αφού
διεφαίνετο ότι ο λαός θα τους έριχνε, κατέφυγαν στη δικτατορία. Στρατηγούς
περίμεναν, συνταγματάρχες τους βγήκαν. Αποτέλεσμα της πολιτικής τους ήταν η
τέταρτη καταστροφή: η απώλεια της μισής Κύπρου. Μπορούμε να παραλληλίσουμε τα
παραπάνω με τα καμώματα του Σαίξπηρ, που έβαλε μια ωραιότατη κοπέλα να
ερωτεύεται έναν γάιδαρο. Ακατανίκητο αίσθημα ο έρωτας».













