Δρόμοι

Στα στρατιωτικά…

… ζητήματα δεν υπάρχει αυτό που λέμε ελεύθερη αγορά. Σε κανέναν δεν αρέσει ο
ανταγωνισμός – και ιδιαίτερα στους μεγάλους. Η «προσφορά» είναι συγκεντρωμένη
στα χέρια των λίγων, εν ονόματι της παγκόσμιας ασφάλειας. Γι’ αυτό ακριβώς
δεκάδες χώρες, όπως η Βόρεια Κορέα και το Ιράν, σπεύδουν να ενταχθούν στην
«πυρηνική λέσχη». Η πλήρης κατάργηση των πυρηνικών όπλων είναι ο μοναδικός
δρόμος που θα μπορούσε να οδηγήσει στη συλλογική ασφάλεια, αλλά τώρα πια το
«αρρωστημένο τζίνι» των πυρηνικών όπλων έχει βγει από την μποτίλια του.

Οι ειδικοί…

… του περιοδικού «Janes Desense» έχουν υπολογίσει ότι το Πακιστάν διαθέτει
150 και η Ινδία 200-250 πυρηνικές κεφαλές. Το Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών
Μελετών «δίνει» 10-30 στο Πακιστάν και 65-90 στην Ινδία. Όμως, ο πυρηνικός
ανταγωνισμός στη Νότια Ασία δεν περιορίζεται στο Πακιστάν και την Ινδία. Με
300-600 πυρηνικές κεφαλές, η Κίνα υποστηρίζει το πακιστανικό οπλικό σύστημα
και αποτελεί την κύρια αιτία των ινδικών ανησυχιών. Με 6.000 πυρηνικές κεφαλές
«στην τσέπη», ο πρόεδρος Μπους δεν έχει πολλές ελπίδες να πείσει χώρες όπως η
Βόρεια Κορέα και το Ιράν να αφοπλιστούν. Για πολλούς λόγους – όσοι και οι
χώρες που βομβάρδισαν οι ΗΠΑ τα τελευταία 50 χρόνια (σχετικό κατάλογο έχει
συντάξει ο ιστορικός Ουίλιαμ Μπλουμ): Κίνα 1945-46, Κορέα 1950-53, Κίνα
1950-53, Γουατεμάλα 1954, Ινδονησία 1958, Κούβα 1959-60, Κονγκό 1964, Περού
1965, Λάος 1964-73, Βιετνάμ 1961-73, Καμπότζη 1969-70, Γουατεμάλα 1967-69,
Γρενάδα 1983, Λιβύη 1986, Σαλβαδόρ 1980, Νικαράγουα 1980, Παναμάς 1989, Ιράκ
1991-2001, Βοσνία 1995 (Σερβική Δημοκρατία), Σουδάν 1998, Αφγανιστάν 1998,
Γιουγκοσλαβία 1999, Ιράκ 2003.

Η συνθήκη…

… για τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων, που υπογράφηκε το 1970 από 187
χώρες, είχε στόχο να εξασφαλίσει ότι οι χώρες που δεν είχαν πυρηνικά όπλα δεν
θα αποκτούσαν ποτέ και ότι οι χώρες που είχαν θα περιόριζαν τα δικά τους
οπλοστάσια. Αυτή η συνθήκη κατέρρευσε, εν μέρει επειδή ο πρόεδρος Μπους
αναπτύσσει νέα όπλα, ενώ την ίδια ώρα ζητάει από άλλες χώρες να δεσμευθούν πως
δεν θα κάνουν το ίδιο. Αλλά και επειδή υπάρχει κάτι ασυμβίβαστο σε αυτή τη
συνθήκη: δεν μπορείς να ζητάς την εξάλειψη των πυρηνικών όπλων και την ίδια
ώρα να είσαι υπέρμαχος των ειρηνικών χρήσεων της πυρηνικής ενέργειας. Μέσα σε
έξι μήνες, οποιαδήποτε χώρα μπορεί να μετατρέψει έναν πυρηνικό σταθμό
παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας σε εργοστάσιο πυρηνικών όπλων.

Στην εποχή…

… της παγκοσμιοποίησης, ο κόσμος έχει γίνει ένα απέραντο πυρηνικό παζάρι,
όπου σκοτεινοί έμποροι διαλαλούν την πραμάτεια τους σε σκοτεινούς αγοραστές,
ακόμη και μέσα από το Ίντερνετ. Η πυρηνική αριστοκρατία δεν υπάρχει πια. Η
πυρηνική καταστροφή έχει παγκοσμιοποιηθεί. Και έχουμε όλοι κατακτήσει το
δημοκρατικό δικαίωμα να πέσουμε θύματά της.