Κλειδί τα πρόσωπα και οι συνεργασίες

Βέβαια ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’80, η απόλυτη κυριαρχία της Δεξιάς
που χαρακτήριζε τις παλαιότερες εποχές άρχισε να φθείρεται σταδιακά, ενώ
παράλληλα το ΠΑΣΟΚ σταθεροποιήθηκε σε ένα επίπεδο κατά κανόνα ανώτερο του 40%
(40,3% το 2004). Αυτή η εμπέδωση και η ανθεκτικότητα του ΠΑΣΟΚ στη Δυτική
Μακεδονία αποτυπώθηκε με εντυπωσιακό τρόπο στον χάρτη της Τοπικής
Αυτοδιοίκησης και στις τρεις προηγούμενες νομαρχιακές και δημοτικές εκλογές,
με μοναδική εξαίρεση τη Νομαρχία Καστοριάς (μια περιοχή όπου η Ν.Δ. ξεπέρασε
το 55% τόσο το 2000 όσο και το 2004).

Το ΠΑΣΟΚ, κατά κανόνα μέσα από ευρύτερα σχήματα συνεργασίας, ελέγχει σήμερα
τις τρεις από τις τέσσερις νομαρχίες – σταθερά την Κοζάνη και με μικρά
διαλείμματα τα Γρεβενά και τη Φλώρινα – καθώς και τις τρεις από τις τέσσερις
δημαρχίες στις πρωτεύουσες των αντίστοιχων νομών (εκτός από τη Φλώρινα).
Πρέπει μάλιστα να σημειωθεί ότι οι περισσότερες από τις επιτυχίες αυτές,
οφειλόμενες σε μεγάλο βαθμό στην προσωπικότητα των υποψηφίων του,
πραγματοποιήθηκαν σε νομούς και πόλεις όπου η Ν.Δ. υπερτερεί σταθερά του ΠΑΣΟΚ
από το 1996, όπως π.χ. στον Νομό Κοζάνης, στον Νομό Φλώρινας και στην πόλη της
Καστοριάς. Μόνο στον Νομό Γρεβενών τα δύο μεγάλα κόμματα εμφανίζονται σχετικώς
ισοδύναμα (με τη Ν.Δ. να έχει επικρατήσει πρώτη φορά και οριακά το 2004).

Προφανής στόχος της Ν.Δ. είναι να εναρμονίσει την περιορισμένη παρουσία της
στον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με τη σαφή υπεροχή που διαθέτει με
τεκμήριο τις βουλευτικές εκλογές (50,3% στο σύνολο της Δυτικής Μακεδονίας το
2004). Στην προσπάθειά της αυτή έχει όμως να αντιμετωπίσει δύο κρίσιμα
εμπόδια. Αφενός τις εσωκομματικές έριδες που εκδηλώνονται, με ιδιαίτερη
ένταση, στις περιοχές της κυριαρχίας της (Φλώρινα, Καστοριά) και αφετέρου (και
ίσως το κυριότερο) το γεγονός ότι σε μεγάλο βαθμό τα τοπικά στελέχη της
παραπέμπουν περισσότερο σε μια παραδοσιακού τύπου Δεξιά και επομένως εκφράζουν
μόνο μία μερίδα από το ευρύτερο σύνολο των ψηφοφόρων της Ν.Δ.