6 μέρες

1. Δύο εβδομάδες αφότου οι Σουηδοί έστριψαν δεξιά, εκλέγοντας στην
κυβέρνηση τον κεντροδεξιό συνασπισμό, οι Αυστριακοί έστριψαν αριστερά,
αναδεικνύοντας πρώτο κόμμα τους Σοσιαλδημοκράτες του εικονιζόμενου Άλφρεντ
Γκίζενμπαουερ. Ερώτηση κρίσεως: Τελικά, μήπως οι λαοί της Ευρώπης – που για
μια ελπίδα ζούνε – απλώς εναλλάσσουν στην εξουσία τα κόμματα και όλες αυτές οι
συζητήσεις περί ανόδου και καθόδου Δεξιάς και Αριστεράς είναι άλλα λόγια να αγαπιόμαστε;

2. Μία ημέρα αφότου κατηγόρησε τους ξένους ανταποκριτές ότι τον αντιμετωπίζουν
«σαν να είμαι αδαής ή τρελός», ο λαλίστατος πρόεδρος της Βολιβίας, Έβο
Μοράλες, πήρε το αίμα του πίσω συντρίβοντας σε φιλικό αγώνα ποδοσφαίρου ομάδα
ξένων δημοσιογράφων – μη σας παραπλανεί η φωτογραφία, προσωρινά γονατίζουν
μόνο οι αρχηγοί. Ερώτηση κρίσεως: Όταν νικάς έχοντας συμπαίκτες πρώην διεθνείς
ποδοσφαιριστές, αυτό επιστημονικώς δεν λέγεται «κλέβω εκκλησία»;

3. Ταυτόχρονα με την επίσημη έναρξη της προεκλογικής εκστρατείας της
Σεγκολέν Ρουαγιάλ για το σοσιαλιστικό χρίσμα, έσκασε η «είδηση» πως ένας
αδελφός της, ο Ζεράρ, ήταν ο μυστικός πράκτορας που βύθισε το 1985 το «Rainbow
Warrior» της Greenpeace. Ερώτηση κρίσεως: Βρε, μπας και η διαρροή έγινε με τις
ευλογίες της «Σεγκό»; Διότι εκεί που τη χτυπούσαν αλύπητα, οι σύντροφοί της
βάλθηκαν να τη στηρίξουν!

4. «Κούφια» τα ντεπόζιτα, κούφια και τα λόγια. Η Κοντολίζα Ράις πήγε, λέει,
στη Ραμάλα και υποσχέθηκε στον Μαχμούντ Αμπάς πως οι ΗΠΑ θα διπλασιάσουν τις
προσπάθειες να βοηθήσουν τον παλαιστινιακό λαό γιατί πολύ ανησυχούν, λέει, για
τις άθλιες συνθήκες ζωής τους. Βασικά και να τις εκατονταπλασιάσουν, πάλι στην
ψάθα θα μείνουν οι Παλαιστίνιοι. Όσες φορές και να πολλαπλασιάσεις το μηδέν,
πάλι μηδέν μένει.

5. Μια «κόκκινη κάρτα» τη χρειάζεται ο «Κόκκινος Κεν» (Λίβινγκστοουν), ο
δημοφιλής δήμαρχος του Λονδίνου. Εντάξει, μπορεί να τελούσε εν βρασμώ ψυχής
όταν είπε, πέρυσι, σε έναν Εβραίο δημοσιογράφο ότι συμπεριφέρεται σαν
δεσμοφύλακας σε ναζιστικό στρατόπεδο. Όχι όμως και να αμφισβητεί τώρα την
ποινή της μηνιαίας διαθεσιμότητας που του επιβλήθηκε. Οι άνδρες φορούν
παντελόνια, κύριε δήμαρχε, δείτε λίγο τον (δικό μας) νομάρχη!

6. Από καθαρή σύμπτωση και δεν δεχόμεθα επ’ αυτού κουβέντα, λίγα
εικοσιτετράωρα αφότου ένας άνδρας των ΜΑΤ ενεφανίσθη με σιδηρογροθιά στο χέρι
να βαράει δασκάλους και καθηγητές, οι αστυνομικοί αποφάσισαν να βγουν στους
δρόμους μαζί με τους εκπαιδευτικούς, καθότι εργατιά ενωμένη, γροθιά σφιγμένη.
Ε, ναι, μια τελευταία ερώτηση κρίσεως: Και τώρα ΠΟΙΟΣ θα δέρνει; Και αυτόν τον
ρόλο οι δημοσιογράφοι πρέπει να τον αναλάβουν πια;