ΓΝΩΜΗ Το πολιτικό παιχνίδι της παραοικονομίας

Η πρόθεση της κυβέρνησης της Ν.Δ. να φουσκώσει τα νούμερα για το Εθνικό
Εισόδημα κατά 25% αποκαλύπτει ένα πρωτοφανές πολιτικό παιχνίδι που άρχισε το
2004 με τη δήθεν απογραφή και θα καταλήξει σε μια πλημμυρίδα προεκλογικών
παροχών το 2007. Η κοινή γνώμη μπορεί να διασκέδασε με τις γαργαλιστικές
αναφορές του υπεύθυνου της Στατιστικής Υπηρεσίας, αυτό όμως δεν φτάνει ούτε
για να ξεχάσει την τριετία λιτότητας και ακρίβειας που επέβαλε η Ν.Δ., αλλά
ούτε και να καθαρίσει τη διεθνή αμαύρωση που υπέστη η ελληνική οικονομία,
απλώς και μόνο για να πληγεί το ΠΑΣΟΚ.

Είναι αλήθεια βέβαια ότι όλες οι χώρες κάνουν από καιρό σε καιρό αναθεωρήσεις
και βελτιώνουν την μέτρηση του Εθνικού Εισοδήματος, όπως έγινε και στην Ελλάδα
πριν μπει στην ΟΝΕ· ποτέ όμως δεν γίνεται σε τόση γιγαντιαία έκταση. Με αυτό
που επιχειρεί η Ν.Δ., τα ποσοστά για το χρέος και το έλλειμμα θα μικρύνουν
τόσο πολύ που η Ελλάδα θα βγει αυτόματα από την επιτήρηση της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής στην οποία τόσο απερίσκεπτα μας οδήγησε η ίδια. Και εδώ βρίσκεται ο
πυρήνας του βάναυσου πολιτικού παιχνιδιού που έστησε εις βάρος της αλήθειας
και της οικονομίας η κυβέρνηση σε τρεις πράξεις:

Μετά τις εκλογές του 2004, η νεοπαγής κυβέρνηση της Ν.Δ. γνώριζε ότι
βρίσκονται σε εξέλιξη μεγάλες στατιστικές έρευνες οι οποίες, όπως και στο
παρελθόν, θα οδηγούσαν σε κάποιες αυξημένες εκτιμήσεις του Εθνικού
Εισοδήματος. Έτσι θα απορροφούσαν μικρές διορθώσεις στα ελλείμματα που είχαν
αρχίσει σε συνεννόηση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς να χρειαστεί η Ελλάδα να
υποστεί διασυρμό και να τεθεί σε επιτήρηση. Όμως η Ν.Δ. με πολιτική εμπάθεια
και κομματική σκοπιμότητα σκηνοθέτησε μια θορυβώδη «απογραφή» ως δικαιολογία
για να εγκαταλείψει αυτά που οι ψηφοφόροι της με αδημονία περίμεναν να
υλοποιήσει.

Άρχισε μετά να φτιάχνει προϋπολογισμούς που ισορροπούσαν στο όριο του
ελλείμματος 3%, έτσι ώστε να κρατήσει τις κοινωνικές πολιτικές παγωμένες από
τον φόβο μιας ακόμα σκληρότερης επιτήρησης. Το σχέδιο ήταν να επιτευχθούν έστω
και οριακά οι στόχοι για το 2006, ώστε να ανοίξει έτσι ένα μικρό παράθυρο
παροχών το 2007 και να πήγαιναν σε εκλογές με μια περιορισμένη ικανοποίηση των
προεκλογικών δεσμεύσεων. Εδώ όμως το νεοδημοκρατικό σχέδιο απέτυχε, διότι
κατέρρευσαν τα δημόσια έσοδα και η Ν.Δ. κατέφυγε επανειλημμένως σε αυξήσεις
εμμέσων φόρων, που πλήττουν κυρίως τα φτωχότερα στρώματα και πυροδοτούν ακόμη
περισσότερο το μέτωπο της ακρίβειας. Μέχρι σήμερα έχει αυξηθεί ο ΦΠΑ, έχουν
μπει νέοι φόροι στο – ήδη ακριβό – πετρέλαιο, επιβαρύνθηκαν δύο φορές τα πιο
φτηνά τσιγάρα και διπλασιάστηκαν τα τέλη κινητής τηλεφωνίας. Η αφαίρεση
εισοδήματος με τους τέσσερις αυτούς φόρους είναι πολύ μεγαλύτερη από τις
αυξήσεις σε ΕΚΑΣ και αγροτικές συντάξεις που ανακοινώθηκαν στις αρχές
Σεπτεμβρίου στη Θεσσαλονίκη. Η κυβέρνηση ένιωθε έτσι εξαιρετικά άβολα για την
επικείμενη προεκλογική της μεταμόρφωση, πρόβλημα που έγινε αξεπέραστο μετά την
καταιγίδα των σκανδάλων που ενέσκηψε το τελευταίο δεκαπενθήμερο.

Επιταχύνθηκε έτσι η τρίτη πράξη του πολιτικού παιxνιδιού. Η κυβέρνηση θέλοντας
να λύσει τα χέρια της για παροχές και να κερδίσει το εκλογικό ματς, άλλαξε τα
γκολπόστ για να μπαίνει εύκολα η μπάλα ακόμα και όταν η Ν.Δ. τη στέλνει στην
εξέδρα. Για άλλη μια φορά όμως ο σχεδιασμός της ήταν τόσο πρόχειρος και συνάμα
υπερφίαλος, που θα προκαλέσει μεγάλη καχυποψία και άφθονη ιλαρότητα. Αν
μάλιστα φορολογηθεί και το γέλιο, μπορεί να βελτιωθούν και τα έσοδα.

Ο Νίκος Χριστοδουλάκης είναι βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και πρώην υπουργός
Εθνικής Οικονομίας