[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ του «Πανάγου», του «Μήτσου» και των «κουμπάρων» ήρθε
και η ήττα των Σοσιαλδημοκρατών στη Σουηδία… Όχι όμως ως ήττα του σουηδικού
μοντέλου, αλλά περισσότερο ως κόπωση των πολιτών από τη 12χρονη διακυβέρνηση.
Κάποια στιγμή έρχεται το πλήρωμα του χρόνου για ν’ αλλάξουν και οι πιο
πετυχημένοι πρωθυπουργοί και τα 12 χρόνια φαίνεται πως ήταν το όριο για τους
Σουηδούς.

Στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό το σουηδικό μοντέλο φαίνεται να είναι αυτό που
έχει πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού του ο αρχηγός της αξιωματικής
αντιπολίτευσης. Και δικαίως! Το σουηδικό μοντέλο αλλά και της Δανίας (το
σκανδιναβικό μοντέλο γενικότερα) είναι υπόδειγμα διακυβέρνησης.

Αυτές τις μέρες του «Πανάγου», του «Μήτσου» και των «κουμπάρων» όμως δεν
μπορείς να μη σκεφτείς πόσα έτη φωτός εξακολουθεί να απέχει η ελληνική από τη
σουηδική κοινωνία…

Στη Σουηδία οι πολίτες παραχωρούν το 60% του εισοδήματός τους στο κράτος.
Δέχονται αυτή την υψηλή φορολογία γιατί γνωρίζουν πως τα χρήματά τους «πιάνουν
τόπο». Δίνουν πάνω από το… μισό (!) των εσόδων τους γιατί είναι πεπεισμένοι
πως αυτά τα χρήματα επιστρέφουν στα νοικοκυριά τους είτε ως παιδεία, είτε ως
υγεία, είτε ως ασφάλεια είτε ως κράτος-πρόνοιας, είτε ως ανάπτυξη και θέσεις
εργασίας.

Στην Ελλάδα ποιος είναι έτοιμος να δώσει περισσότερους φόρους όταν έχει έστω
την υποψία ότι θα καταλήξουν σε τσέπες των «Πανάγων» και των «κουμπάρων»;

Στην Ελλάδα το πρώτο μέλημα ΟΛΩΝ είναι πώς να «κρυφτούν» έσοδα από το κράτος.
Γι’ αυτό δεν ζητάμε αποδείξεις, γι’ αυτό ενθαρρύνουμε τη μαύρη εργασία. Κι
αυτό το κάνουμε όλοι. Δεν το κάνουν μόνο οι πλούσιοι. Στη Σουηδία αντιθέτως
ούτε που περνάει από το μυαλό του πολίτη να κρύψει εισοδήματα ή να κλέψει το
κράτος.

Είναι λοιπόν πασιφανές πως όσο κι αν μας αρέσει το σουηδικό μοντέλο ως
κοινωνία, ως νοοτροπία απλά δεν μπορούμε να το εφαρμόσουμε…

Επειδή λοιπόν στην Ελλάδα εκτός από πολιτικές διαφορές υπάρχουν και οι
«κουμπάροι», οι πολιτικοί καλό είναι κάποια στιγμή ν’ αφήσουν επιτέλους τα
εύκολα συνθήματα εκεί που ανήκουν – δηλαδή στο παρελθόν – να βγουν από το
καβούκι των «επιτροπών» και των ασπόνδυλων σχημάτων και να παράξουν έργο. Και
το αποτέλεσμα, είτε είσαι στην κυβέρνηση είτε στην αντιπολίτευση αργά ή
γρήγορα φαίνεται.