ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Θεατές αλλότριων παθών

Έντονα και τεταμένα, όπως εξάλλου μου φαίνεται πως συμβαίνει τα τελευταία
χρόνια, ξεκίνησε ο Σεπτέμβριος φέτος. Στο συλλογικό πεδίο, η επίσκεψη Πούτιν
και οι ζωτικής σημασίας αποφάσεις και επιλογές που η Ελλάδα καλείται να λάβει
και να υλοποιήσει, η αποκρατικοποίηση του ΟΤΕ, και οι ανακοινώσεις περί
βελτίωσης των οικονομικών δεικτών της χώρας, την ώρα που η τρομακτική διάδοση
του μαύρου χρήματος στη χώρα έχει γίνει προκλητικά φανερή, ιδίως σε όλους όσοι
δεν είμαστε «μέσα στα κόλπα» και αδυνατούμε να τα βγάλουμε πέρα με την
ιλιγγιώδη διαρκή άνοδο του κόστους ζωής.
Στο προσωπικό πεδίο, τα ίδια. Ελύληθεν πλέον η ώρα για αποφάσεις μεγάλες,
εμείς όμως, χαμένοι μέσα σε αμφιταλαντεύσεις και δυσκολίες, δίνουμε παρατάσεις
στην «επίσημη» συνειδητοποίηση του προφανούς και την εφαρμογή του αυτονόητου.
Κάπως έτσι, σαν ήχος μακρινής παράστασης, φτάνουν σε μας η όξυνση της
αντιπαράθεσης, με «σημαία» το θέμα της διαφάνειας, μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., υπό
το βάρος των δημοσκοπήσεων, λίγο πριν από την έναρξη της ΔΕΘ και τις δημοτικές
εκλογές. Το ίδιο και η, σε αντίθεση με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων
Δικαιωμάτων και εις βάρος της Κύπρου, απόφαση βρετανικού δικαστηρίου.
Εμείς όμως, μακριά απ’ όλα. Αποστασιοποιημένοι, δίνουμε εύσημα στον εαυτό μας
που είμαστε «ψύχραιμοι και ρεαλιστές» – έτσι βαφτίζουμε τη χλιαρότητά μας –
«όπως πρέπει», δηλαδή. (Ποιος το όρισε αυτό το «πρέπει», γιατί, και ποιες οι
επιπτώσεις εάν δεν το τηρήσουμε;). Αναγνωρίζουμε ως «πάθος» μονάχα τους έρωτες
και τις διαμάχες για εξουσία που βλέπουμε στα τρέιλερ των σίριαλ που τα
κανάλια θα προβάλουν τη φετινή σεζόν, και μιλάμε μεταξύ μας – είτε αφ’ υψηλού
και για κάποιον απροσδιόριστο λόγο, αυτονοήτως απόμακρα, είτε εν είδει
κουτσομπολιού – για τα αυτονοήτως υπάρχοντα πάθη των ηγετών, ισχυρών, πάσης
φύσεως επιφανών, ακόμα και γραφικών, του κόσμου και του κύκλου μας. Κάπως
έτσι, ανεπαισθήτως, αυτομάτως και εντελώς υπ’ ευθύνη μας, αποκλείουμε τον
εαυτό μας από το πάθος και δεχόμαστε να γίνουμε μάλλον κακοί θεατές της ζωής
(μας).













