Δρόμοι

Ένα μήνυμα…

… στους μελαγχολικούς Νεοϋορκέζους απηύθυνε πρόσφατα μέσω των «Τάιμς του
Λονδίνου» ο αρθρογράφος Μικ Χιουμ: Ανασκουμπωθείτε και αρχίστε να χτίζετε.

Στις 11/9/2001…

… ξεκληρίστηκαν άραγε όλοι οι οικοδόμοι, οι μηχανικοί και οι αρχιτέκτονες
της Νέας Υόρκης; Αυτή η απορία ήρθε στον νου του Μικ Χιουμ, μια μέρα που
στεκόταν μαζί με άλλους τουρίστες στο σημείο όπου σωριάστηκαν οι Δίδυμοι
Πύργοι πριν από πέντε χρόνια. Και όσο και αν σκέφτηκε δεν μπόρεσε να βρει
κανένα λόγο, καθώς πλησιάζει η πέμπτη επέτειος από εκείνες τις φονικές
επιθέσεις της 11η Σεπτεμβρίου 2001 στις ΗΠΑ, για τον οποίο υπάρχει ακόμη αυτή
η χαίνουσα πληγή, αυτή η πελώρια «τρύπα» στην καρδιά του Μανχάταν. Χρειάστηκε
μόλις κάτι περισσότερο από ένα χρόνο για να χτίσουν οι Νεοϋορκέζοι το Εμπάιρ
Στέιτ Μπίλντινγκ. Σε τέσσερα χρόνια από την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, η
Αμερική είχε κατασκευάσει την ατομική βόμβα και είχε κερδίσει τον πόλεμο. Και
όμως στο «σημείο μηδέν», εκεί όπου πριν από πέντε χρόνια έχασαν τραγικά τη ζωή
τους σχεδόν 3.000 άνθρωποι, η πρόοδος είναι μηδενική καθώς ο τόπος, επειδή
έχει συμβολική αξία για τους συγγενείς των θυμάτων, έχει αποκτήσει ιδιαίτερο
ενδιαφέρον και για τους πολιτικούς.

Ο Μικ Χιουμ…

… κάνει στους Νεοϋορκέζους μια φιλική υπόδειξη: να πάψουν πια να
αντιμετωπίζουν το «σημείο μηδέν» σαν να είναι ιερός χώρος. Αν είχαν σκεφτεί
έτσι οι Λονδρέζοι, λέει, τότε το μισό Λονδίνο θα έπρεπε να είχε διατηρηθεί σαν
βομβαρδισμένο τοπίο μετά τις επιδρομές των ναζί. Πάντα χτίζουμε το μέλλον πάνω
στα απομεινάρια από το παρελθόν. Δεν επιτρέπουμε όμως σε κανέναν να μπαίνει
εμπόδιο στην πρόοδο επικαλούμενος τα ονόματα των νεκρών. Ό,τι και αν γράφει
στο «σημείο μηδέν», οι 3.000 που σκοτώθηκαν δεν ήταν όλοι τους «ήρωες της 11ης
Σεπτεμβρίου». Οι περισσότεροι δεν ήταν παρά αθώα θύματα που τους αξίζει να τα
θυμούνται, όχι όμως και να γίνονται αντικείμενο λατρείας. Στο αεροπλάνο που
τον πήγαινε στη Νέα Υόρκη, ο Μικ Χιουμ διάβασε ένα άρθρο που χαρακτήριζε μακρά
κηδεία τα πέντε χρόνια που πέρασαν από την 11η Σεπτεμβρίου. Στο τέλος της, η
Νέα Υόρκη παραμένει ένας πελώριος ανοιχτός τάφος. Στην πέμπτη επέτειο, μια
αμερικανική οργάνωση άρχισε μια εκστρατεία με το σλόγκαν «Είναι πια καιρός».

Πράγματι…

… είναι πια καιρός για ένα νέο ξεκίνημα, συμφωνεί μαζί της ο Μικ Χιουμ. Αυτό
που χρειάζεται η Νέα Υόρκη είναι κτίρια με ανθρώπους και ζωή μέσα τους. Και
αυτό που χρειάζεται ο υπόλοιπος κόσμος από τη Νέα Υόρκη, είναι να ξαναβρεί
εκείνη τη ζωντάνια που ανέδειξε κάποτε τον ορίζοντα του Μανχάταν σε σύμβολο
της εξέλιξης και της προόδου. Μια πόλη που δεν κοιμάται ποτέ, δεν χρειάζεται
να έχει για σύμβολο μια μακάβρια «τρύπα».