Διατροφή και αναιμία

Διατροφικές συνήθειες, είτε από ανάγκη επιβαλλόμενες είτε ως διαιτητική
επιλογή, μπορεί να στερήσουν σε ορισμένες περιπτώσεις τον οργανισμό από
απαραίτητα για την αιμοποίηση στοιχεία, προκαλώντας τις λεγόμενες «στερητικές
αναιμίες».

Ο σίδηρος, οι βιταμίνες Β12, C και το φολικό οξύ είναι τα κυριότερα μεταξύ των
απαραίτητων αιμοποιητικών στοιχείων που λαμβάνονται με τη διατροφή. Ο ρόλος
τους συνίσταται στη σύνθεση του DNA, ενώ συμβάλλουν στη σύνθεση της
σημαντικότερης ουσίας των ερυθρών αιμοσφαιρίων, της αιμοσφαιρίνης, η μείωση
της οποίας ορίζεται ως αναιμία.

Τροφές πλούσιες σε σίδηρο είναι το συκώτι, το κόκκινο κρέας, ο κρόκος του
αυγού, τα οστρακοειδή, το κακάο, τα φασόλια και οι φακές. Η πρόσληψή τους,
ωστόσο, δεν εξασφαλίζει την απορρόφηση του σιδήρου από τον οργανισμό αν
υπάρχει έλλειψη βιταμίνης C ή αν «παρεμβαίνουν» άλλοι διατροφικοί παράγοντες
(όπως το τσάι, ο καφές, η καρύδα).

Διατροφή φτωχή σε κρέατα και βιταμίνες και πλούσια σε υδατάνθρακες και φυτικές
ίνες οδηγεί αναπόφευκτα σε αναιμία.

Η βιταμίνη Β12 και το φολικό οξύ έχουν στενές και αλληλοσυμπληρούμενες
μεταβολικές σχέσεις. Το συκώτι και άλλες ζωικές πρωτεΐνες ενώ έχουν πλούσια
περιεκτικότητα σε βιταμίνη Β12, αυτή μειώνεται δραστικά με το παρατεταμένο
ψήσιμο. Φρούτα και λαχανικά τη στερούνται παντελώς. Φολικό οξύ περιέχεται
επίσης στο συκώτι αλλά και στα δημητριακά, τη σοκολάτα και τα αποξηραμένα
φρούτα.

Οι ημερήσιες ατομικές ανάγκες σε σίδηρο και βιταμίνες ποικίλλουν: Αυξημένες
ανάγκες έχουν τα παιδιά από 6 μηνών έως 3 χρόνων. Οι νέες γυναίκες έχουν
μεγαλύτερες ανάγκες από εκείνες που βρίσκονται στην εμμηνόπαυση ενώ τις
μέγιστες ανάγκες παρουσιάζουν οι εγκυμονούσες.

Οφείλουμε πάντα να χρησιμοποιούμε διατροφικά σχήματα προσαρμοσμένα στις
οργανικές ανάγκες μας. Η τυχόν απαίτηση συμπληρωματικής λήψης πρέπει πάντα να
κρίνεται από τον γιατρό.

Ο Θεόδωρος Σπανός είναι αιματολόγος, διευθυντής στο Νοσοκομείο Παίδων
«Αγία Σοφία».