«Γιατί δεν μπόρεσαν να με σώσουν;»

Οχτώ χρόνια φυλακισμένη σε ένα υπόγειο, από τα 10 μέχρι τα 18 χρόνια της,
με τον απαγωγέα της να είναι ο δάσκαλος, ο κηδεμόνας της, ο… αφέντης της. H
Νατάσα Κάμπους, που δραπέτευσε την Τετάρτη, έχει ελπίδες να γίνει ένας
φυσιολογικός άνθρωπος, λένε οι ειδικοί. Να συμφιλιωθεί με το παρελθόν της και
να ζήσει αληθινά.

Ο πρώτος και πιο σημαντικός κανόνας στη διαχείριση του τραύματος είναι να
επιτρέψουν οι ειδικοί στο θύμα να τους καθοδηγήσει. Και το θύμα, η Νατάσα
Κάμπους από την Αυστρία, φαίνεται να είναι σε «καλή διανοητική και φυσική
κατάσταση», δήλωσε η αστυνομικός στην οποία μίλησε η 18χρονη αμέσως μετά τη
δραπέτευσή της. Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα τι σημάδια έχει
αφήσει μέσα της η 8χρονη ομηρεία της, σε ένα υπόγειο στο προάστιο του
Γκένσερντορφ, κοντά στη Βιέννη. H Νατάσα, η οποία έζησε 8 χρόνια σε ένα
υπόγειο, μεγάλωσε με την πεποίθηση ότι το περιβάλλον της ήταν γεμάτο εκρηκτικά
ενώ ταυτόχρονα υφίστατο και σεξουαλική κακοποίηση – όπως τουλάχιστον
υποψιάζεται η αστυνομία. Ο απαγωγέας της Βόλφγκανγκ Πρικόπιλ αυτοκτόνησε αφού
την αναζήτησε μάταια όταν εκείνη δραπέτευσε, πέφτοντας στις ράγες του τρένου.
Στην τρυφερή ηλικία των 10, λίγο πριν από την εφηβεία, όλος ο κόσμος της
ξαφνικά κατέρρευσε. Οι αναμενόμενες προσδοκίες ενός φυσιολογικού παιδιού ότι
οι ενήλικες που το αγαπούν είναι καλοί και πανίσχυροι όταν τους χρειάζεται,
διαψεύστηκαν μετά την απαγωγή της.

Το πιθανότερο, λένε οι επιστήμονες, είναι τα πιο αρνητικά συναισθήματα να
εστιάζονται σε ένα συγκεκριμένο ερώτημα: «Γιατί δεν μπόρεσε η οικογένειά μου
να με σώσει;». H σκέψη αυτή μπορεί να μην είναι λογική, αλλά πρόκειται πάντα
για ένα δεκάχρονο παιδί, που ανατράπηκε όλη του η ζωή όταν μια μέρα, ενώ
πήγαινε σχολείο, έπεσε θύμα απαγωγής. Μια άλλη δυσκολία συνδέεται με το
σύνδρομο της Στοκχόλμης από το οποίο ενδέχεται να πάσχει η Νατάσα, δηλαδή η
ταύτιση του θύματος μιας μακρόχρονης απαγωγής με τον απαγωγέα του. Άλλωστε στα
μάτια της ήταν αυτός που τη μεγάλωσε, προφανώς η μοναδική της συντροφιά κι
εκείνος που της δίδαξε βασικά πράγματα.

Ο απαγωγέας της Νατάσας Κάμπους, Βόλφγκανγκ Πρικόπιλ, αυτοκτόνησε αφού την αναζήτησε μάταια όταν εκείνη δραπέτευσε

Θεραπείες. Οι ειδικοί που θα την παρακολουθούν θα πρέπει να αναμένουν
από τη Νατάσα ανάκληση στη μνήμη της εικόνων από το παρελθόν, πιθανόν και
κατάθλιψη. Αν συμβούν αυτά, οι θεραπείες μπορεί να είναι συνδυαστικές.
Ζεστασιά και αγάπη από το σπίτι της και ενθάρρυνση να εκφράζει όποτε το
αισθάνεται ό,τι νιώθει, ώστε κάποια στιγμή να ακολουθηθεί η φυσιολογική
διαδικασία της αποθήκευσης στη μνήμη στιγμών απόγνωσης για να μην
επαναλαμβάνονται μπροστά στα μάτια της. Σύμφωνα με τους ειδικούς, θα είναι
φυσιολογικό αν δημιουργηθεί στη Νατάσα ακόμη και μια αίσθηση ορφάνιας, λόγω
του καθοριστικού ρόλου του Πρικόπιλ στη ζωή της και της απουσίας του στο
εξής…