ΣE ΠPΩTO ENIKO H διαπλοκή του κουτσομπολιού

Ακόμα και στις διακοπές, δεν υπάρχει περίπτωση να μην έρθεις σε επαφή με αυτό.
Μάλιστα, ίσως ειδικά στις διακοπές όχι μόνο εκτίθεσαι άμεσα σε αυτό, αλλά
μπορεί να βρεθείς συνεργός χωρίς καν να το συνειδητοποιήσεις. Ο λόγος για το
κουτσομπολιό πάσης φύσεως και τον καταλυτικό, εντελώς εξωθεσμικό ρόλο που
μπορεί να παίξουν σε κάθε πτυχή της ζωής οι γνωριμίες και επαφές που διαθέτει
κάποιος ή αποκτά τυχαία στις διακοπές. E ναι λοιπόν, με την περιβόητη
διαπλοκή, από την πιο αθώα, ανθρώπινη και απολύτως λογική και επιθυμητή
έκφανσή της, μέχρι το πιο αξιόμεμπτο και κατάφωρα άδικο μεγαλείο της.

Γιατί, ένα είδος διαπλοκής δεν είναι η σιωπηρή συμμαχία, η «κλίκα» που
σχηματίζουν ορισμένοι θαμώνες ενός ξενοδοχείου που έχουν αποκτήσει μεγάλη
συμπάθεια μεταξύ τους, για τον de facto αποκλεισμό των… τσεκαρισμένα
αντιπαθητικών από μια παραλία; Ένα είδος διαπλοκής δεν είναι και οι
πληροφορίες, μικρές και μεγάλες, τα κουτσομπολιά και οι αμοιβαίες
εξυπηρετήσεις, αρχικά μικρές, που ανταλλάσσουν μεταξύ τους οι θαμώνες αυτοί;

Κάπως έτσι, ειδικά στις διακοπές, γίνεται – ή ίσως ειδικά αυτή την περίοδο
εμείς οι «κοινοί θνητοί» έχουμε τη δυνατότητα να το αντιληφθούμε – αληθινά
δύσκολο να διακρίνει κάποιος πού ακριβώς βρίσκεται το νοητό όριο, πέραν του
οποίου η διαπλοκή σταματά να είναι αθώα και μάλλον ευνοϊκή για όλους
καλοκαιρινή συνήθεια και μετατρέπεται σε κάτι πολύ πιο σκοτεινό και
διφορούμενο.

Τελικά, έχοντας κρατήσει πολλά χρόνια απόλυτη στάση απέναντι σε καθετί που θα
μπορούσε να ερμηνευθεί ως – έστω – καλώς νοούμενη «διαπλοκή», τείνω να
συμφωνήσω με τον αγαπημένο φίλο που πάντα με διαβεβαίωνε πως αυτή η περιβόητη
έννοια έχει, εν πολλοίς άδικα, δαιμονοποιηθεί. H ευθύνη για τη διαφύλαξη της
έννομης τάξης και την τήρηση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων κάθε
πολίτη μιας ευνομούμενης πολιτείας βαραίνει πρωτίστως και βασικά το κράτος και
τους φορείς της δημόσιας εξουσίας.