EΓPAΨAN

Νίκος Γ. Ξυδάκης

(ο αρθρογράφος με αφορμή τα νέα «αντιτρομοκρατικά μέτρα»)

«Ο πανικός που απλώθηκε στη Βρετανία, μετά τις αποκαλύψεις των αρχών ασφαλείας
για επικείμενο τρομοκρατικό πλήγμα και τις μαζικές ακυρώσεις πτήσεων, είχε
προαναγγελθεί από καιρό. Μετά τις 9/11, μετά τις μαζικές σφαγές πολιτών στην
καρδιά του Λονδίνου και της Μαδρίτης, όλοι έσπευσαν να πουν ότι ο κόσμος που
ζούμε αλλάζει. Άλλαξε (…).

Ιδού: οι υπερμοντέρνοι ταξιδιώτες μπορούν να φέρουν ανά χείρας μόνο φάρμακα,
διαβατήριο και μικρό πορτοφόλι, σε διαφανή σακούλα – τα στερνά χρειώδη, σε ένα
ταξίδι που μπορεί να είναι το στερνό.

Μισόν αιώνα μετά την πτώση του ολοκληρωτισμού και της λατρείας του θανάτου, ο
φόβος μπαίνει από την πόρτα που είχαν μαντέψει οι ενορατικοί συγγραφείς των
πολιτικών δυστοπιών: είναι ο Μεγάλος Αδελφός του Όργουελ, ο Θαυμαστός
Καινούργιος Κόσμος του Χάξλεϊ. Εμείς του Ζαμιάτιν.

Όταν η Εβραία φιλόσοφος Χάνα Άρεντ παρακολούθησε τη δίκη Άιχμαν στην
Ιερουσαλήμ και αναστοχάστηκε πάνω στον ναζισμό και το Ολοκαύτωμα, κατέληξε σε
έναν χρησμό: όλα τούτα ήσαν η Κοινοτοπία του Κακού. Έτσι, συνόψισε το πρώτο
μισό του 20ού αιώνα. Ο 21ος φαίνεται να συμπυκνώνεται στην Κοινοτοπία του
Φόβου».

(«H Καθημερινή της Κυριακής»)