Οι συμβάσεις των εκτάκτων

Ο δικηγόρος κ. Αντ. Αργυρός, από την Αθήνα, γράφει για αποφάσεις του Αρείου
Πάγου και του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σχετικά με το πρόβλημα των
συμβασιούχων:

«Αναφορικά με δημοσιεύματα που αφορούσαν το ζήτημα των εκτάκτων – γράφει – ως
γνωστόν δημοσιεύθηκε η με αριθμό 18/2006 ιστορική απόφαση της Ολομέλειας του
Αρείου Πάγου, με την οποία αναιρέθηκε απόφαση του Πρωτοδικείου Κορίνθου, που
είχε κάνει δεκτή αγωγή συμβασιούχου Κέντρου Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ). H
Ολομέλεια έκρινε ότι η συμβασιούχος του ΚΕΠ υπαγόταν σε 18μηνο πιλοτικό
χρηματοδοτούμενο πρόγραμμα και, κατά συνέπεια, ορθά απολύθηκε μετά τη λήξη της
σύμβασης ορισμένου χρόνου. Παράλληλα, η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου έκρινε ότι,
ανεξάρτητα από το αν το Σύνταγμα στο άρθρο 103 απαγορεύει τη μετατροπή των
συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου σε αορίστου, τον χαρακτηρισμό των
συμβάσεων θα τον κρίνουν κατά περίπτωση τα δικαστήρια.

Εξάλλου, ιστορική είναι και η απόφαση του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
για τον τρόπο με τον οποίο η ελληνική νομοθεσία εναρμονίστηκε τον Απρίλιο του
2003, με το Προεδρικό Διάταγμα 81, προς την κοινοτική νομοθεσία για τις
διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Έτσι κρίθηκε ότι το διάταγμα του 2003
δεν είναι συμβατό προς την κοινοτική οδηγία 1999/70. H εν λόγω οδηγία
αποσκοπεί στην υλοποίηση της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου
χρόνου, η οποία συνήφθη μεταξύ των κοινωνικών εταίρων της Ευρώπης (εργοδότες,
συνδικάτα κ.λπ). Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι μια εθνική διάταξη
που θεωρεί διαδοχικές μόνον τις συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, μεταξύ
των οποίων μεσολαβεί χρονικό διάστημα κατώτερο ή ίσο των 20 εργασίμων ημερών,
πρέπει να θεωρηθεί ότι μπορεί να διακυβεύσει το αντικείμενο, τον σκοπό και την
πρακτική αποτελεσματικότητα της συμφωνίας-πλαισίου. “Ένας τόσο αυστηρός και
περιοριστικός ορισμός, υπάρχει κίνδυνος να έχει ως αποτέλεσμα όχι μόνο το να
αποκλειστεί στην πράξη ένας μεγάλος αριθμός σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου
από το ευεργέτημα της προστασίας των εργαζομένων που επιδιώκει η οδηγία και η
συμφωνία-πλαίσιο, αλλά και να καταστεί δυνατή η καταχρηστική χρησιμοποίηση
τέτοιων σχέσεων εργασίας από τους εργοδότες”, επισημαίνει το Ευρωπαϊκό
Δικαστήριο στην απόφασή του.

Συμπερασματικά, είναι αναγκαίο να γίνει αντιληπτό από όλους ότι το ζήτημα των
εκτάκτων έλαβε νέα πραγματική και νομική διάσταση και πρέπει να αντιμετωπισθεί
επειγόντως με το πρίσμα των εξελίξεων αυτών».