6 μέρες

1. Δεν ξεχνώ… Πού να το φανταζόταν ο Χάρι Τρούμαν ότι το άγαλμά του, που
κόσμησε την Αθήνα για να θυμίζει στην Ελλάδα τη συνδρομή της αστερόεσσας στη
μεταπολεμική ανοικοδόμησή της (και την εξάρτησή της από τις ΗΠΑ), θα
αποκαθηλωνόταν κάθε φορά που το αντιαμερικανικό αίσθημα θεριεύει… Ας
πρόσεχαν. Κι εκείνοι κι εμείς.

2. «Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο»… Ένα λούτρινο αρκουδάκι στη μέση
των ερειπίων που άφησαν οι ισραηλινές επιθέσεις στη Νότια Βηρυτό υπενθυμίζει
ότι ο Λίβανος δεν είναι μόνο Χεζμπολάχ, αλλά και άμαχοι. H βία εντάθηκε την
τρίτη εβδομάδα των συγκρούσεων, παρά τη σκηνοθετημένη επίσκεψη της Κοντολίζας
Ράις στην περιοχή. Όσο για τη Διάσκεψη της Ρώμης, οι ΗΠΑ δεν συμφώνησαν για
άμεση κατάπαυση του πυρός, αφού αυτό δεν εξυπηρετεί τα σχέδιά τους στη Μέση
Ανατολή. Το είχε γράψει ο Έριχ Μαρία Ρεμάρκ, συγγράφοντας το αντιπολεμικό
μυθιστόρημα για μια γενιά που καταστράφηκε από τον πόλεμο: «O θάνατος δεν
είναι περιπέτεια για όσους τον αντιμετωπίζουν». Αλλά, στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ
προφανώς δεν είναι λάτρεις της κλασικής λογοτεχνίας…

3. Διαδηλώσεων συνέχεια… Στην Κύπρο διαδήλωσαν ειρηνικά Λιβανέζοι
πολίτες. Στην Κύπρο, που κατά τραγική ειρωνεία, πριν από 32 χρόνια είχε τη
δική της προσφυγιά. Στην Κύπρο, που έδωσε καταφύγιο σε χιλιάδες πρόσφυγες από
τον φλεγόμενο Λίβανο, μιαν ανάσα από την επέτειο της τουρκικής εισβολής. H ζωή
για άλλη μια φορά ξεπερνά και την πιο νοσηρή φαντασία.

5. Θλιβερές μνήμες… Ένας κεραυνός σκίζει τον συννεφιασμένο ουρανό της
Τούζλα, που επλήγη αρχικά από πρωτοφανές κύμα καύσωνα, για να έρθει τελικά η
λύτρωση από τις καταιγίδες που ακολούθησαν. Όπως όλος ο κόσμος, έτσι και η
Βοσνία παρακολουθεί το μακελειό στη Μέση Ανατολή· στη γειτονιά μας πάλι…
Μήπως θυμάται κανείς τι συνέβη στα Βαλκάνια;