Tο «Αndrea Doria» σκοτώνει ακόμα

Χαρακτηρίστηκε ως «η μεγαλύτερη διάσωση εν πλω στην Ιστορία». Σήμερα, μισόν
αιώνα μετά, το βυθισμένο «Andrea Doria», συνεχίζει να κοστίζει σε…
ανθρώπινες ζωές. Το υπερωκεάνιο είχε συγκρουστεί με το επιβατηγό πλοίο
«Stockholm» στα ανοιχτά της Μασαχουσέτης, στις 25 Ιουλίου του 1956. Βυθίστηκε
11 ώρες αργότερα.

Το «Andrea Doria» λίγες ώρες πριν από τη βύθισή του…

Δεκαπέντε πλοία παρέπλεαν στη θαλάσσια περιοχή του ναυαγίου, όταν σήμανε
συναγερμός. Χάρη στην τεράστια επιχείρηση διάσωσης που οργανώθηκε σώθηκαν
1.660 άνθρωποι – επιβάτες και πλήρωμα. Πενήντα ένα άτομα ωστόσο δεν γλίτωσαν.
Όλα αυτά πριν από 50 χρόνια.

67 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας

Ακόμα και σήμερα, όμως, το ναυάγιο εκείνο συνεχίζει να προκαλεί θανάτους…
Τουλάχιστον 14 άτομα έχασαν τη ζωή τους στην προσπάθειά τους να δουν από κοντά
το κουφάρι του πλοίου, που βρίσκεται σε βάθος 67 μέτρων. «Το ονομάζουν “το
Έβερεστ του βυθού”», λέει η Ντομένικα Σίμπσον, που επέζησε της καταστροφής.
Εννέα ετών τότε, θυμάται αρκετά καλά ορισμένα πράγματα, τα οποία και
συγκέντρωσε στο βιβλίο που έγραψε με τίτλο «Ζωντανή στο “Andrea Doria”».

«Το κουφάρι του βρίσκεται σε βάθος διπλάσιο από εκείνο όπου συνήθως φτάνουν οι
ερασιτέχνες δύτες. Τα ρεύματα σε εκείνη την περιοχή είναι ιδιαίτερα
επικίνδυνα».

Μνημόσυνο

Δύτες συνεχίζουν ακόμη να ριψοκινδυνεύουν, επισκεπτόμενοι το κουφάρι του πλοίου

Οι επιζήσαντες του ναυαγίου συγκεντρώθηκαν προχθές, με αφορμή τη συμπλήρωση
των 50 χρόνων από το ναυάγιο, σε σταθμό της Ακτοφυλακής στο Λονγκ Άιλαντ της
Νέας Υόρκης όπου και θρήνησαν την απώλεια του τελευταίου θύματος του ναυαγίου,
του Ντέιβιντ Μπράιτ. Ο Μπράιτ ήταν ειδικός σε αυτό το ναυάγιο. Πέθανε από
αεροεμβολισμό στις 8 Ιουλίου, λίγο πριν ολοκληρώσει την 121η κατάδυσή του στο
ναυάγιο. Σαράντα εννέα ετών, είχε πάθος με αυτό το ναυάγιο. Είχε ιδρύσει
μάλιστα την Επιτροπή Επανασύνδεσης Επιζησάντων του «Andrea Doria». Πέθανε την
ημέρα που επιβεβαίωσε τη θεωρία σύμφωνα με την οποία το κατά πολύ μικρότερο
πλοίο «Stockholm» έχει συντρίψει την καρίνα του «Andrea Doria». «Ο Ντέιβιντ
ήθελε να βρει την αιτία του ναυαγίου. Άλλοι όμως έψαχναν για θησαυρούς.
Κάποιοι μάλιστα ανέσυραν πρόσφατα στην επιφάνεια δύο ασημένια ποτήρια»,
επεσήμανε η Σίμπσον.

Στην καμπίνα

Το «Andrea Doria», η ναυαρχίδα των Ιταλικών Γραμμών, διέσχιζε τον Ατλαντικό –
κατευθυνόταν από τη Γένοβα στη Νέα Υόρκη – όταν σημειώθηκε το δυστύχημα,
περίπου 45 ναυτικά μίλια στα ανοιχτά των ακτών της νήσου Ναντάκετ.

«Ήμουν ευτυχής, γιατί ήθελα να φτάσω στη Νέα Υόρκη και η θάλασσα με
αρρώσταινε. Όταν ακούσαμε τον κρότο, ήμασταν στην καμπίνα και σε λίγο το πλοίο
είχε γείρει», λέει ένας από τους διασωθέντες. «Ήμουν με τις πιζάμες μου και η
μαμά μου τρομοκρατήθηκε. Περπατήσαμε στον διάδρομο…Το νερό άρχισε να μπαίνει
με δύναμη στο εσωτερικό… Ο Θεός κράτησε το πλοίο αρκετή ώρα, ώστε να
μπορέσουν να σωθούν πάρα πολλοί. Εγώ και ο αδερφός μου επιβιβαστήκαμε σε
σωσίβια λέμβο και η μητέρα μου σε μιαν άλλη, όμως δεν ξέραμε αν είχε επιζήσει.
Την επόμενη ημέρα τη συναντήσαμε στη Νέα Υόρκη και αγκαλιαστήκαμε. Αυτή ήταν η
καλύτερη στιγμή».

Τυχερή

H πιο τυχερή επιζήσασα όμως ήταν η Λίντα Μόργκαν. Τότε ήταν 14 χρόνων. Από το
«Andrea Doria» και την καμπίνα της πέρασε στο «Stockholm» χωρίς να πάθει το
παραμικρό. Ανάμεσα στους τυχερούς όμως ήταν και ο μουσικός Μάικ Στόλερ. Το
τραγούδι που είχε συνθέσει με τη φίλη του Τζέρι Λίμπερ, «Hound Dog», έγινε
γρήγορα το Νο «1». Το πληροφορήθηκε μόλις έφτασε στην Νέα Υόρκη, λίγο μετά
δηλαδή από την οδύσσειά του. Το τραγουδούσε, του είπαν, «ένας λευκός ονόματι
Έλβις Πρίσλεϊ…».