Γιατί η Eλλάδα ποτέ δεν πεθαίνει

ΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ, η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Δεν πά’ να αυξάνεται ο
δανεισμός των νοικοκυριών; Δεν πά’ να μειώνονται οι επενδύσεις των
επιχειρήσεων; H Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει – και η κυβέρνηση σχεδιάζει
«παροχές».

H χώρα μας έχει γίνει ο εφιάλτης των οικονομολόγων. Αυξάνονται τα επιτόκια;
Αυξάνονται. Κανονικά – σε μια άλλη, κανονική χώρα – θα έπρεπε να μειώνεται ο
ρυθμός αύξησης του δανεισμού. Ναι, έτσι θα συνέβαινε σε μια άλλη χώρα, αλλά
όχι στην Ελλάδα. Εδώ η αύξηση των επιτοκίων πάει χέρι χέρι με την αύξηση του
δανεισμού των νοικοκυριών. Μειώθηκε η φορολογία των επιχειρήσεων; Βεβαίως και
μειώθηκε, ήταν το πρώτο μέτρο που πήρε η κυβέρνηση της N.Δ. Κανονικά – σε μια
άλλη, κανονική χώρα δηλαδή – αυτό θα σήμαινε αύξηση των επενδύσεων. Ο.K., αλλά
όχι στην Ελλάδα. Εδώ οι επενδύσεις – ελληνικές και ξένες – μειώνονται χωρίς
την παραμικρή συνέπεια για εκείνους που σχεδιάζουν την οικονομική πολιτική.
Ίσως και να μην το έχουν καν παρατηρήσει, αφού είναι απασχολημένοι
σχεδιάζοντας «παροχές».

Οι μάγοι και το τσακ

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ άραγε για μια ελληνική ιδιαιτερότητα; Έχει κάτι το μποέμικο
μέσα του ο Έλληνας οικογενειάρχης, που τον οδηγεί να δανείζεται όλο και
περισσότερα; Έχει μήπως ο επιχειρηματίας τάσεις αναχωρητισμού, που τον οδηγούν
στην αποφυγή επενδύσεων; Προφανώς, όχι – δεν είναι στραβός ο γιαλός…

Το πρόβλημα είναι στην κυβέρνηση, που υποσχέθηκε τα πάντα στους πάντες
προεκλογικά. Και αυτό μεν τη βοήθησε στην κάλπη, δεν την πολυβοηθάει δε στη
διακυβέρνηση. Δεν είχαν το θάρρος να ζητήσουν θυσίες από τους πολίτες – και να
δουλέψουν για τη δημιουργία ενός επιχειρηματικού τοπίου που θα έδινε με τον
χρόνο νέες θέσεις εργασίας. Άφηναν να διαφανεί ότι θα αρκούσε ένα… τσακ.
Τσακ από ‘δώ, τσακ από ‘κεί, τα μαγικά δεν πιάνουν. H περιπέτεια της Εμπορικής
είναι μόνο το τελευταίο επεισόδιο στο σίριαλ «Μάνα, δεν είμαι ο Κόπερφιλντ»,
στο οποίο πρωταγωνιστεί το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης. Το οποίο, κατά
τα άλλα, σχεδιάζει – εν όψει ΔΕΘ – «παροχές».