Διαστάσεις Eπιχείρηση Οργή Θεού

H καλύτερη αρχή για έναν άνθρωπο όπως ο Γιουβάλ Αβίβ είναι να αναφερθούν
όσα διασταυρώνονται: είναι γοητευτικός άνδρας, κεφάτος παππούς για τα εγγόνια
του, μυθιστοριογράφος και ο ιδρυτής της εταιρείας ερευνών Interfor στη Νέα
Υόρκη.

Εκτός από τον ρόλο που διαδραμάτισε ή όχι στα μετά τη σφαγή του ’72 γεγονότα, ο Αβίβ ερεύνησε και την υπόθεση Λόκερμπι. Μάλιστα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι δράστες της βομβιστικής επίθεσης στο αεροσκάφος της PanAm δεν ήταν οι Λίβυοι που καταδικάστηκαν, αλλά Παλαιστίνιοι τρομοκράτες υποστηριζόμενοι από το Ιράν

Πίσω από το πρόσωπο υπάρχει το παρασκήνιο. Σύμφωνα με τα βιογραφικά στοιχεία
που διατίθενται για τον ίδιο «πριν ιδρύσει την Interfor, ο κ. Αβίβ υπηρέτησε
ως αξιωματικός στην Ισραηλινή Δύναμη Άμυνας (IDF) (…) και στη συνέχεια
επιλέχθηκε από τις ισραηλινές Μυστικές Υπηρεσίες (Μοσάντ) να συμμετάσχει σε
αποστολές συγκέντρωσης πληροφοριών και ειδικών επιχειρήσεων σε πολλές χώρες
στα τέλη του 1960 και του 1970».

Και πίσω από αυτά κρύβεται μία από τις σημαντικότερες ιστορίες της σύγχρονης
κατασκοπείας: η επιχείρηση Οργή του Θεού, η εκστρατεία που ανέλαβε το Ισραήλ
ανά τον κόσμο μετά τη σφαγή των Ολυμπιακών Αγώνων το 1972 για να σκοτώσει τους
φερόμενους ως δράστες Παλαιστίνιους τρομοκράτες. Επίσημα, δεν επιβεβαιώνεται
ποτέ η επιχείρηση αυτή από το Ισραήλ.

H επιχείρηση Οργή του Θεού ήταν η αρχή της διακριτής ισραηλινής αμυντικής
πολιτικής στόχευσης ατόμων. Έγινε αισθητή και τελευταία σε δολοφονίες, αλλά
και στις δηλώσεις Ισραηλινών αξιωματούχων ότι ο ηγέτης της Χεζμπολάχ Σαγιέντ
Χασάν Νασράλα είναι στη λίστα των στόχων, καθώς η επίθεση κατά του Λιβάνου
εντείνεται. Το ενδιαφέρον για την Οργή του Θεού ανανεώθηκε πρόσφατα από την
προβολή της ταινίας «Μόναχο» του Στίβεν Σπίλμπεργκ. Ουσιαστικά η ταινία
στηρίχθηκε στο βιβλίο του Τζορτζ Τζόνας «Vengeance», το οποίο με τη
σειρά του είχε αντλήσει στοιχεία από τον Γιουβάλ Αβίβ. Υπάρχει η πεποίθηση ότι
ο Αβίβ ήταν το πρόσωπο στο οποίο στηρίζεται η προσωπικότητα και η δράση του
Άβνερ, του πρωταγωνιστή της ταινίας, τον οποίο υποδύεται ο Έρικ Μπάνα: ένας
πατριώτης δολοφόνος ο οποίος διχάζεται από αμφιβολίες ηθικού χαρακτήρα.

«Δεν μπορώ να σας πω ότι είμαι ο Άβνερ», λέει ο Αβίβ. «Νομίζω όμως ότι η
ταινία ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα». «Όταν ανέλαβα την επιχείρηση μου
είπαν – και το δέχθηκα – ότι δημιουργούσαν μια ομάδα, τη συγκρότηση και τη
δράση της οποίας θα αρνούνταν». Ο στρατηγός Ζβι Ζαμίρ, αρχηγός της Μοσάντ την
κρίσιμη περίοδο του 1972, αρνήθηκε ότι γνώριζε τον Αβίβ.

«H τρομοκρατία», λέει σήμερα ο Αβίβ, «είναι όπλο των φτωχών… H σκέψη να
δημιουργήσει το Ισραήλ αυτές τις ομάδες όπως η δική μας είχε στόχο να
τρομάξει, για να καταστήσει σαφές ότι μπορούσαμε να κάνουμε ό,τι κι εκείνοι –
άρα, γιατί να μη σταματήσουμε και οι δύο πλευρές; Αυτό ήταν αφελές». Τι θα
έλεγε όμως τότε στην πρωθυπουργό Γκόλντα Μέιρ, αν γνώριζε όσα ξέρει σήμερα;
«Το Ισραήλ», επισημαίνει ο Αβίβ «θα έπρεπε να βοηθήσει τους Παλαιστινίους τον
20ό αιώνα. Είχαμε μια ευκαιρία. Θα μπορούσαμε να πάμε μαζί τους στις πλούσιες
χώρες και να πούμε ότι εμπλεκόμαστε σε έναν πόλεμο που δεν θα τελειώσει αν δεν
υπάρξει οικονομική λύση. Λείπει το σχέδιο Μάρσαλ. Δώστε τους ελπίδα. Κάθε φορά
που σκοτώνουμε έναν, παίρνουν τη θέση του δύο».