20 ΕPΩTHΣEIΣ TAΣOΣ ΓIANNITΣHΣ

ΠΡΩΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

Ο εκσυγχρονισμός πρέπει να είναι εδώ «ενάντια στη γενική θολούρα». Κι ας
μην κατάφερε να πολεμήσει ιδεολογικά τις επιθέσεις μέσα και έξω από τα τείχη.
Το σημαντικότερο λάθος της πολιτικής της οκταετίας Σημίτη ήταν ότι δεν
συγκρούστηκε με τα προβληματικά τμήματά της, υποστηρίζει ο Τάσος Γιαννίτσης.
Όσο για το ΠΑΣΟΚ, «η πυξίδα απομαγνητίζεται»…

Ο εκσυγχρονισμός είναι εδώ;

Πρέπει να είναι εδώ. Εργαλείο για στόχους με σαφές πολιτικό στίγμα, ενάντια
στη γενική θολούρα και ικανός να εκφράσει μεγάλα σύγχρονα ζητούμενα.

Γιατί έμεινε εκκρεμής;

Γιατί ο νόμος της φθοράς δεν κάνει εξαιρέσεις, γιατί έγιναν λάθη, γιατί δεν
μέτρησε τις δυνάμεις του – και τις αδυναμίες του – και γιατί δεν μπόρεσε να
πολεμήσει ιδεολογικά τις επιθέσεις μέσα και έξω από τα τείχη.

Είναι η ελληνική κοινωνία έτοιμη για ανάλογα εγχειρήματα;

H απάντηση «όχι» δεν σημαίνει τίποτα. Πολιτικές-ιδεολογικές μάχες για να
κερδηθεί το μέλλον συμπεριλαμβάνουν την κατάκτηση της κοινωνικής εμπιστοσύνης.

Τι υπονόμευσε την αξιοπιστία του;

Ιδεολογική εξάντληση, λανθασμένα εργαλεία και εκτιμήσεις, προσωπικοί
ανταγωνισμοί και υπονομεύσεις, αντιφάσεις και η απαξίωση ενός ευρύτερου και
μακρόχρονου συστήματος εξουσίας.

Δεν ακυρώνει η εξάρτηση από τον κομματικό μηχανισμό μια νέα πολιτική
πρόταση;

Προφανώς. Γι’ αυτό και πρέπει να αποτελέσει όραμα μιας πολιτικής δύναμης και
όχι κομματικού μηχανισμού.

Παραμένει ζητούμενο ο εκσυγχρονισμός;

Για όσους μάχονται ώστε η κοινωνία μας να μην αναζητεί τον εαυτό της στις
«Χαμένες προσδοκίες» του Μπαλζάκ.

Με ποιους όρους;

«Λαϊκής» και όχι «ψευτολαϊκής» πολιτικής, «αυθεντικής» και όχι «δήθεν»
πολιτικής πράξης, κατανόησης των δυνάμεων, των αδυναμιών και των συλλογικών
ορίων μας.

Μπορεί να επιβληθεί εκ των άνω;

Ποτέ. Μπορεί να εμπνευστεί εκ των άνω.

Τι σημαίνει σοσιαλιστική ή αριστερή πολιτική σήμερα;

Μάχη για ένα μοντέλο ισχυρών δημοκρατικών αξιών με κέντρα βάρους τις «αδύναμες
πραγματικότητες» της κοινωνίας.

Μήπως η συζήτηση περί Κεντροαριστεράς υποκαθιστά τη συζήτηση για τον
Σοσιαλισμό;

Κεντροαριστερά είναι εκλογικός όρος. Σοσιαλισμός και Σοσιαλιστική Αριστερά
είναι ιδεολογικός-πολιτικός. Μένω στο δεύτερο.

Το σημαντικότερο λάθος της κυβερνητικής πολιτικής 1996-2004;

Πέτυχε πολλά μεγάλα αφήνοντας για αργότερα πολλά μικρά. Συχνά απέφυγε
πραγματικές μάχες για να λύσει σημαντικά κοινωνικά ή πρακτικά προβλήματα. Δεν
συγκρούστηκε με τα προβληματικά τμήματά της.

Της σημερινής;

Τα απλόχερα ψέματα για να κερδηθεί χρόνος νομής εξουσίας εις βάρος της χώρας.

H μεγαλύτερη «αμαρτία» ιδεολογικής διάστασης στην Ελλάδα;

Συνειδητή σύγχυση μεταξύ τού τι θέλουμε και τι μπορούμε, τι αποτελεί πολιτικό
στόχο – αξία και τι πολιτικό εργαλείο, πώς πραγματικά διασφαλίζουμε στόχους
χωρίς την ίδια στιγμή να τους έχουμε υποθηκεύσει για τα επόμενα χρόνια.

Τι σημαίνει σήμερα η διάκριση Αριστεράς – Δεξιάς;

Μια ιστορική διάκριση, που θα χάνει την αξία της όσο οι δυνάμεις της Αριστεράς
δεν επιβεβαιώνουν την κοινωνική και μεταρρυθμιστική τους δύναμη σε όρους
πραγματισμού αντί ρητορειών χωρίς αντίκρυσμα.

Οι ψευδαισθήσεις της σύγχρονης Ελλάδας;

Ότι μπορεί να παρακολουθήσει τη σύγχρονη «επιτάχυνση της ιστορίας»
αποφεύγοντας να επενδύσει στα στοιχεία-κλειδιά που δημιουργούν τη διαχωριστική
γραμμή επιτυχίας και υστέρησης στον σύγχρονο κόσμο.

Σε τι μπορεί (και πρέπει) να ελπίζει η Ελλάδα για το μέλλον;

Να κινηθούν συλλογικές δημιουργικές-προοδευτικές δυνάμεις σε μια οραματική
διαδρομή, να ιεραρχηθούν τα μεγάλα διακυβεύματα του σήμερα και του μέλλοντος,
να συντεθούν παλαιά και νέα στοιχεία, κεκτημένα και ζητούμενα, να
επαναστατήσουν οι νέοι απέναντι στη μίζερη προοπτική που τους δημιουργούμε.

Το Ασφαλιστικό, γράφετε στο βιβλίο σας, είναι ένα κεφάλαιο με τίτλο «η
πολιτική ως τραγωδία σε πολλαπλές πράξεις». Γιατί;

Το καζάνι βράζει και το βάρος των επιλογών του Ασφαλιστικού είναι αισθητό στις
εξελίξεις που ζούμε. Ήδη οι εργαζόμενοι στις τράπεζες πληρώνουν τα σπασμένα
μιας επώδυνης ρύθμισης, πολλοί άλλοι ζουν την αβεβαιότητα για την πιο αδύναμη
φάση της ζωής τους και το σοκ των διαδοχικών ασφαλιστικών κρίσεων θα γίνεται
συνεχώς βαρύτερο.

Λένε ότι η πολιτική δεν είναι πια διακύβευμα ανάμεσα σε παρατάξεις με
διαφορετικές αξίες. Τι απαντάτε;

Κάποτε ο πολιτικός χώρος μας να κοιτάξει στον καθρέφτη και να πει με
ειλικρίνεια φωναχτά τι φταίει.

Για σας τι είναι η πολιτική;

Μάχες χωρίς ψευδαισθήσεις που κάνουν το σημερινό ανέφικτο αυριανό εφικτό και
δημιουργούν προοπτικές.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το ΠΑΣΟΚ δεν ανακάμπτει. Γιατί;

Στο ΠΑΣΟΚ διεξάγεται μια υπόγεια σύγκρουση μεταξύ δυνάμεων για νομή εξουσίας
και επικυριαρχία και δυνάμεων για τις πολιτικές του αύριο. Ο χώρος παγιδεύεται
σε αντιφατικά ρητορικά σχήματα. Το σαφές πολιτικό στίγμα λείπει. H πυξίδα
απομαγνητίζεται.