Kάθε λιμάνι και καημός

ΔΥΟ ΛΑΘΗ μπορεί να κάνει μία κυβέρνηση – το ένα είναι να πιστέψει ότι
τα πράγματα πάνε καλά και θα συνεχίσουν έτσι. Και η κυβέρνηση Καραμανλή
δείχνει απολύτως πεπεισμένη ότι τα πράγματα πάνε καλά κι αυτοί καλύτερα…

Το δεύτερο λάθος είναι να θεωρήσει ότι μία καλή δημοσκόπηση είναι προάγγελος
μιας καλύτερης – όμως, ποιος θυμάται σήμερα τις δημοσκοπήσεις του περασμένου
μήνα, που έκαναν τους ΠΑΣΟΚους να σκύβουν το κεφάλι και τους νεοδημοκράτες να
γελάνε κάτω από τα μουστάκια τους;

Ήρκεσε μία βλάβη στο «Άγιος Γεώργιος», δύο – τρεις καθυστερήσεις του
«Θεόφιλου», μερικά αυτογκόλ του κ. Γ. Ορφανού, μία απόφαση του Συμβουλίου της
Επικρατείας για το Ταμείο των τραπεζοϋπαλλήλων. Και οι δημοσκοπήσεις
ξεχάστηκαν. Όπως είχαν ξεχαστεί – το ίδιο εύκολα – και τα γκάλοπ του
περασμένου Μαρτίου, που έδειξαν προς στιγμήν το ΠΑΣΟΚ να σηκώνει κεφάλι…

Τα πλοία πεθαίνουν στα λιμάνια

ΠΟΙΟ EINAI το συμπέρασμα; Ότι οι διαθέσεις του εκλογικού σώματος είναι
ρευστές και απρόβλεπτες – σαν τα δρομολόγια της ακτοπλοΐας μας. Σήμερα πάει το
καράβι, αύριο δεν πάει. Και για μεθαύριο, δεν ξέρει ούτε ο εφοπλιστής. Έτσι
και τα γκάλοπ – ο χθεσινός κερδισμένος, είναι ο αυριανός ταπεινωμένος.

Κι ας μην αναρωτηθεί κανείς γιατί η ελληνική κοινωνία είναι – για πρώτη φορά –
τόσο αμφίθυμη με τα δύο κόμματα εξουσίας: Όταν η εικόνα μιας κυβέρνησης φτάνει
να εξαρτάται από το αν θα αποπλεύσει ένα πλοίο στην ώρα του και η εικόνα της
αξιωματικής αντιπολίτευσης από τις δηλώσεις του ενός ή του άλλου μεγαλόσχημου,
τότε οι διαθέσεις των πολιτών θα εναλλάσσονται έτσι και χειρότερα.

Έχουμε άραγε μπει σε περίοδο αδύναμων ηγεσιών, όπως συνέβη σε όλη την υπόλοιπη
Ευρώπη έπειτα από τη δύση των ηγετών που μπόρεσαν – σε διαφορετικές συνθήκες,
αλλά πάντως μπόρεσαν – να αφήσουν τη σφραγίδα τους; Ίσως ναι, ίσως όχι – αλλά
τουλάχιστον αυτό θα το μάθουμε σύντομα. Για την επιδιόρθωση του High Speed,
έχετε καμία σίγουρη πρόβλεψη;