H εποχή των κληρονόμων

Ουκ ολίγα στελέχη της κυβέρνησης Καραμανλή αντιμετωπίζουν με καχυποψία την εμπιστοσύνη που έχει στην Ντόρα Μπακογιάννη ο Πρωθυπουργός, αλλά και την ανάθεση σε αυτήν του ευαίσθητου υπουργείου Εξωτερικών

ΤΟΝ χειμώνα τρέλανε τους αστυνομικούς της ασφαλείας του γιατί βουτούσε
στα νερά της Ραφήνας – κι όποιος είχε βάρδια έπρεπε να βουτάει μαζί του. Ίσως
γι’ αυτό δεν πολυέχει ανάγκη καλοκαιρινών διακοπών. Το πολύ πολύ να λείψει τον
Δεκαπενταύγουστο. Ωστόσο, όλα αυτά είναι για λόγους εντυπώσεων – δηλαδή για να
δίνει στην κοινή γνώμη την εντύπωση ότι δουλεύει και να συντηρεί την πολύτιμη
προσωπική του δημοτικότητα. Ίσως και για να έχει φόρα εν όψει εκλογών που από
τον Σεπτέμβριο και μετά δεν αποκλείεται να προκηρύξει αιφνιδιαστικά. Κατά τα
άλλα, ο Κώστας Καραμανλής δεν έχει λόγο να ανησυχεί. Οι μισοί υπουργοί του
παραπατούν, αλλά η N.Δ. διατηρεί το προβάδισμά της στις δημοσκοπήσεις. Ακόμη
καλύτερα: ο ίδιος δεν αντιμετωπίζει καμία εσωκομματική αμφισβήτηση. Είναι κάτι
που έχει να συμβεί είκοσι χρόνια στη N.Δ.. Ο Αβέρωφ αμφισβητούσε υπογείως τον
Ράλλη. Ο Στεφανόπουλος, ο Έβερτ και τελικά ο Σαμαράς αμφισβητούσαν τον
Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Αντιθέτως, ο Κώστας Καραμανλής δεν έχει αντίπαλο.
Ουδείς εξ αυτών που θα επιθυμούσε κάποτε την ηγεσία, επιθυμεί τώρα αυτό τον
ρόλο. Ούτε η Ντόρα Μπακογιάννη. Ούτε ο Δημήτρης Αβραμόπουλος. Ούτε ο Γιώργος
Βουλγαράκης – πριν μπει σε περιπέτειες με Πακιστανούς, υποκλοπές και δεν
συμμαζεύεται. Όλοι διαβεβαιώνουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ότι συνεργάζονται
άριστα με τον Πρωθυπουργό που στηρίζεται επάνω τους. Και περιμένουν
υπομονετικά την ημέρα που ο Καραμανλής θα κουραστεί και θα θελήσει να
παραδώσει σε κάποιον από τους κληρονόμους.

ΚΑΤΑΦΕΡΕ ο Καραμανλής να μεταδώσει τη ραθυμία του στους δελφίνους της
παράταξής του; Αναγνωρίζουν αυτοί την επικυριαρχία του νεο-Καραμανλισμού στη
N.Δ.; Ή μήπως αποδέχονται σιωπηρά ότι η ελληνική πολιτική έχει περάσει από τις
ανατροπές στη συναίνεση – ότι δηλαδή η αμφισβήτηση δεν αρέσει; H αλήθεια είναι
ότι η N.Δ. έκανε είκοσι χρόνια να δει εξουσία και οι οπαδοί της δεν θα
συγχωρούσαν ένδον υπονόμευση. Στο σχήμα αυτό, πιο ενδιαφέρουσα είναι η
παρουσία της Ντόρας Μπακογιάννη. H κυρία δεν είναι σαν τους άλλους. Έχει
στρατοσφαιρική δημοτικότητα. Διαθέτει επιτελείο με εύρος και βάθος. Έχει
ερείσματα στο κόμμα, αλλά και τη διεθνή σκηνή. Παρ’ όλα αυτά, είναι σαφές πως
δεν την απασχολεί η συνέχιση της αντιπαλότητας καραμανλικών και μητσοτακικών.
Αυτό κάνει ουκ ολίγα στελέχη της κυβέρνησης Καραμανλή να αντιμετωπίζουν με
καχυποψία την εμπιστοσύνη που της έχει ο Καραμανλής, αλλά και την ανάθεση σε
αυτήν του ευαίσθητου υπουργείου Εξωτερικών. Οι πιο εφευρετικοί λένε ότι
«Κώστας και Ντόρα τα έχουν βρει» και μιλούν για «διευθέτηση σε απώτερο χρόνο»,
δηλαδή για συμφωνημένο πέρασμα σκυτάλης. Σε ορισμένους μια τέτοια προοπτική
έχει κόψει εντελώς την όρεξη, αφού αν υπάρχει συμφωνία κορυφής, όπως
υποπτεύονται, τότε νιώθουν ότι «το παιχνίδι είναι σικέ» και δεν έχουν κανένα
ρόλο. H Ντόρα χαμογελά όπως πάντα, αν και λίγο πιο αινιγματικά από ό,τι
συνήθως. Ούτως ή άλλως, η N.Δ. των πενηντάρηδων έχει περάσει από τους
εσωκομματικούς πολέμους στην εποχή των κληρονόμων.