Διαστάσεις Tελειώνει το μονοπώλιο του «hit»

Όσο οι Βρετανοί πολίτες είχαν την προσοχή τους στραμμένη αλλού – στο
Μουντιάλ, το Γουίμπλεντον, οπουδήποτε – το Συντηρητικό Κόμμα απέκτησε έναν νέο
ηγέτη. Το όνομά του είναι Ντικ. «Just» (σκέτο) Ντικ.

Χάρη στο Ίντερνετ και τις νέες τεχνολογίες, η εποχή του μονοπωλίου του «hit» πλησιάζει στο τέλος της…

Ο Ντικ λατρεύει τον (Αμερικανό πυγμάχο και ηθοποιό) Χαλκ Χόγκαν, στηρίζει την
(ποδοσφαιρική ομάδα) Coventry City και δεν αντέχει ούτε καν να βλέπει τον
(Αμερικανό μουσικό και διασκεδαστή) Ντόνι Όσμοντ. Επί ηγεσίας του, έχουν ήδη
συμβεί κάποια σημαντικά πράγματα… Ένα παράδειγμα; Έπειτα από 42 ολόκληρα
χρόνια, το θρυλικό μουσικό τηλεοπτικό πρόγραμμα «Top of the Pops», ανακοίνωσε
ότι «κατεβάζει ρολά»…

Όπως επισημαίνει βέβαια ο Ντάνιελ Φίλκενσταϊν στους «Times», ο Ντικ δεν
κατάφερε τίποτα μόνος του. Υπάρχουν και άλλοι νέοι Συντηρητικοί ηγέτες που
φέρουν ευθύνη. Ο Ρόμπερτ, για παράδειγμα, (που υποστηρίζει ότι έχει δείκτη
ευφυΐας 154)· ο Σλιμ (που λατρεύει τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών)· και ο Ματ
(που «τρελαίνεται να μένει σπίτι και τρελαίνεται να βγαίνει έξω»).

Όχι, κανείς από αυτούς δεν αντικατέστησε τον Ντέιβιντ Κάμερον. Είναι όλοι όμως
ηγέτες μιας νέας Συντηρητικής ομάδας στο MySpace. com, μια «ιστοσελίδας
κοινωνικής δικτύωσης» που φέρνει κοντά εκατομμύρια ανθρώπους, κατά κύριο λόγο
νέους, από ολόκληρο τον κόσμο, επιτρέποντάς τους να μοιραστούν τη μουσική, τα
βίντεο, ακόμα και τις εμμονές τους! Μέσω της ιστοσελίδας αυτής, όμως, οι
χρήστες συμμετέχουν και σε κάτι πολύ μεγαλύτερο: το κύμα της αλλαγής που έχει
ήδη αρχίσει να μεταμορφώνει τον κόσμο των επιχειρήσεων – και αργά ή γρήγορα θα
μεταμορφώσει και τον κόσμο της πολιτικής.

Ο 20ός αιώνας ταυτίστηκε με τη μαζική κουλτούρα, τα κάθε είδους «hit» και
«blockbuster» – προϊόντα που απευθύνονταν στο ευρύ κοινό και σημείωναν μεγάλη
εμπορική επιτυχία. Όπως επισημαίνει όμως ο Κρις Άντερσον σε ένα νέο του βιβλίο
με τίτλο «H Μακριά Ουρά» (The Long Tail), η εποχή του μονοπωλίου του «hit», η
εποχή της βασιλείας του «blockbuster», πλησιάζει στο τέλος της. Ο
εκδημοκρατισμός των εργαλείων παραγωγής και των εργαλείων διανομής, οι νέες
τεχνολογίες που βοηθούν τους ανθρώπους να κάνουν πραγματικότητα τις επιθυμίες
τους, όσο αλλόκοτες και αν είναι, που τους επιτρέπουν να προωθήσουν τα
συμφέροντα της μειοψηφίας στην οποία ανήκουν – μουσικά, κινηματογραφικά ή όπου
αλλού -, σηματοδοτούν το σταδιακό πέρασμα από την εποχή του «hit» στην εποχή
τής… Μακριάς Ουράς, που χωρά με απλά λόγια όλα τα γούστα, με ιδιαίτερη
προτίμηση στα επονομαζόμενα και «εναλλακτικά»!

Τι σχέση έχουν όλα αυτά με την πολιτική; θα αναρωτηθείτε. Τα κόμματα διατηρούν
τον συγκεντρωτικό τους χαρακτήρα. Τα θεμέλια του συγκεντρωτισμού αυτού, όμως,
γίνονται ολοένα και πιο αδύναμα. Οι νέες διαδικτυακές κοινότητες, όπως το
MySpace. com, επιτρέπουν πλέον σε ανθρώπους όπως ο Ντικ και ο Ματ και ο
Ρόμπερτ να γίνουν «ηγέτες» των Συντηρητικών χωρίς καμία βοήθεια ή άδεια από τα
Κεντρικά…