«Όταν η μουσική συναντά τον λόγο γίνεται έκρηξη»

![]() |
![]() |
|
«Ποιος είπε ότι η μουσική δεν έχει να ζηλέψει; Τον πλούτο των λέξεων της |
«H μουσική ζηλεύει τον πλούτο της λογοτεχνίας, την πλούσια έκφρασή της» λέει ο
Νικόλα Πιοβάνι, από την πλευρά εκείνου που νιώθει το… τσίμπημα της ζήλειας.
«Είναι αυτά που έχει η λογοτεχνία και δεν έχει η μουσική», εξηγεί ο συνθέτης.
«Που έχει λέξεις, ουσιαστικά, ρήματα, επιρρήματα, επίθετα…». Και αυτό
γίνεται αμέσως το κίνητρο για ακόμη μια λογοτεχνική συνεύρεση.
Στη γωνία αυτήν τη φορά περίμενε ο συγγραφέας-ποιητής-στιχουργός Βιτσέντζο
Τσεράμι. Ο συγγραφέας «διαβάζει» πέντε διηγήματά του και ο συνθέτης τα ντύνει
με μουσική. H συνεργασία θα κυκλοφορήσει σε audiobook – και είναι αλήθεια πως
ποτέ δεν ξέρεις πού θα «χτυπήσει» το κουδούνι της έμπνευσης. «H μουσική
(επιστρέφει δριμύτερος ο συνθέτης) έχει, βλέπετε, μεγάλη δύναμη. Έτσι αυτό που
προκύπτει από τον συνδυασμό και των δύο είναι ακόμη πιο άμεσο. Αν συμφωνεί και
ο παραλήπτης του, είναι πιο εκρηκτικό».
Ο Πιοβάνι ξέρει καλά από τέτοιες «αναφλέξεις» και γρήγορα αντανακλαστικά –
συνεργάζεται, άλλωστε, χρόνια τώρα με τον ανεμοστρόβιλο Μπενίνι. Ο Ιταλός
σίφουνας (μέρες που ‘ναι κιόλας με έντονο το ιταλικό χρώμα) στριφογυρίζει γύρω
από καινούργιες ιδέες, ζεστός ακόμη από τον «Τίγρη και το χιόνι» του. Ο
Πιοβάνι υπενθυμίζει πως σκοπός του είναι να συνεχίσει να μοιράζει τη μουσική
του ανάμεσα στο σινεμά και το θέατρο – κάπου κάπου να «αλλάζει» με ένα βιβλίο
και να δίνει κονσέρτα στην Ιταλία, όπου περιοδεύει αυτόν τον καιρό.
Είναι – λέει συχνά – ερωτευμένος με μια άλλη εποχή, αυτή που κυλάει μέσα μας
και είναι πιο ζωντανή και από τις αναμνήσεις μας επίσης. «Συχνά με ρωτάνε για
το μέλλον, πώς θα είναι η μουσική τα χρόνια που έρχονται. Λοιπόν, ιδέα δεν
έχω», λέει ο συνθέτης, ο οποίος έμαθε να ακούει μουσικές από τα ονειρικά
κομμάτια τού Νίνο Ρότα.
«Για να είμαι ειλικρινής, δυσκολεύομαι μερικές φορές να κατανοήσω το παρόν.
Έτσι όπως αλλάζει με τρελές ταχύτητες, εκεί που μιλάς για μουσική μπορεί
ξαφνικά να βρίσκεσαι να μιλάς για τεχνολογία. Τουλάχιστον τώρα μπορώ να πω πως
με συναρπάζει η περιπέτεια του να ζει κανείς το παρόν» αναφέρει και συνεχίζει
να εμπνέεται από λέξεις, εικόνες, ποίηση και ανατροπή. Μια και όλα είναι
μουσική (και βρίσκει πάντα επιχειρήματα να το αιτιολογεί αυτό ο Πιοβάνι), ίσως
και το ποδοσφαιρικό έργο με τον θρίαμβο και το σασπένς που ζει η χώρα του να
του κάνει «κλικ» για λίγη μουσική παραπάνω.














