H «νέα Iνδία» είναι μύθος

H ραγδαία οικονομική ανάπτυξη της Ινδίας υμνήθηκε πρόσφατα από έγκυρες
δυτικές επιθεωρήσεις. H «νέα Ινδία» όμως την οποία περιγράφουν είναι ένας
μύθος, λέει ο Ινδός συγγραφέας Πανκάτζ Μίσρα.

«H Ινδία είναι μια απίθανη καπιταλιστική επιτυχία»: έτσι καταλήγει δημοσίευμα
στο τελευταίο τεύχος του έγκριτου αμερικανικού περιοδικού «Foreign Affairs»
και την περασμένη εβδομάδα πολλά κορυφαία στελέχη επιχειρήσεων και πολιτικοί
στην Ινδία γιόρταζαν, καθώς ο Λάκσμι Μιτάλ, ο πέμπτος πλουσιότερος άνθρωπος
στον κόσμο, πέτυχε την επιθετική εξαγορά τής χαλυβουργίας του Λουξεμβούργου
Arcelor.

Την υπέροχη αυτή εικόνα της παγκόσμιας ανόδου και υπεροχής έρχεται να
αμφισβητήσει σε άρθρο του στην «International Herald Tribune», ο Πανκάτζ
Μίσρα, οικονομικός αναλυτής και συγγραφέας του βιβλίου «Πειρασμοί της Δύσης: H
μέθοδος του εκσυγχρονισμού στην Ινδία, το Πακιστάν, το Θιβέτ και πιο πέρα». Ο
Μιτάλ – επισημαίνει ο Πανκάτζ Μίσρα -, ο οποίος ζει στη Βρετανία, μόλις πέρυσι
ανακοίνωσε την πρώτη του επένδυση στην Ινδία. H επιχειρηματική επιτυχία του
συνιστά απόδειξη της επιτυχίας της Ινδίας μονάχα στον βαθμό που αποτελεί
απόδειξη της επιτυχίας της Ρωσίας το γεγονός ότι ο Σεργκέι Μπριν, ο συνιδρυτής
του Google, έχει γεννηθεί στη χώρα αυτή!

Τις τελευταίες εβδομάδες, τα κομμουνιστικά κόμματα της χώρας κέρδισαν
περιφερειακές εκλογές σε πολλά κρατίδια και η χρηματιστηριακή αγορά, η οποία
απολάμβανε ανάπτυξη ρεκόρ τα τελευταία δύο χρόνια, έπεσε περίπου κατά 20% μέσα
σε δύο εβδομάδες, εξανεμίζοντας 2,4 δισ. δολάρια των επενδυτών. Την περασμένη
εβδομάδα, ο Ινδός πρωθυπουργός ξεκαθάρισε ότι μονάχα μία μικρή μειοψηφία Ινδών
απολαμβάνει και θα απολαμβάνει στο άμεσο μέλλον «δυτικά επίπεδα ζωής και
υψηλής κατανάλωσης».

Αποκρύπτουν στοιχεία

Φυσικά, δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί ότι πολλοί Ινδοί πιστεύουν ότι ο 21ος
αιώνας θα είναι ο Αιώνας της Ινδίας, όπως ακριβώς ο 20ός αιώνας ήταν ο Αιώνας
της Αμερικής.

Αλλά αυτή η προοπτική της Ινδίας που κερδίζει διαρκώς έδαφος και βασίζεται
στην απόδοση των επιχειρήσεων ορισμένων Ινδών επιχειρηματιών αποκρύπτει πολλά
σημαντικά στοιχεία. Το κατά κεφαλήν εισόδημα των 728 δολαρίων (ετησίως) είναι
ελάχιστα υψηλότερο απ’ αυτό που υπάρχει σε πολλές χώρες της υποσαχάριας
Αφρικής και ότι, όπως το θέτει η Έκθεση Για την Ανθρώπινη Ανάπτυξη του ΟΗΕ για
το έτος 2005, ακόμα κι αν η Ινδία διατηρήσει τους σημερινούς πολύ υψηλούς
ρυθμούς ανάπτυξης που έχει, το κατά κεφαλήν εισόδημά της δεν θα προσεγγίσει
αυτό των προηγμένων χωρών του κόσμου έως το 2106. Παρά την οικονομική
ανάπτυξη, σχεδόν 380 εκατ. Ινδοί εξακολουθούν να ζουν με λιγότερο από ένα
δολάριο την ημέρα. Δυόμισι εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν κάθε χρόνο στη χώρα
αυτή – στην Ινδία αντιστοιχεί ένας στους πέντε θανάτους παιδιών παγκοσμίως.
Στο επίσημο ποσοστό των αναλφάβητων (39%) δεν περιλαμβάνονται εκείνοι (και
είναι πολλοί) που μπορούν να γράψουν ίσα ίσα το όνομά τους. Στην ύπαιθρο, όπου
ζει το 70% του ινδικού πληθυσμού, η κυβέρνηση ανακοίνωσε πως 100.000 αγρότες
αυτοκτόνησαν στο διάστημα 1993-2003.

Οι ανισότητες αυτές έχουν προκαλέσει κομμουνιστικές εξεγέρσεις σε ορισμένες
από τις πολυπληθέστερες και φτωχότερες περιοχές της Βόρειας και της Κεντρικής
Ινδίας. Τα προβλήματα αυτά, υπογραμμίζει ο Μίσρα, είναι απίθανο να επιλυθούν
όσο οι πλούσιοι, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, επιλέγουν να
πιστεύουν τους δικούς τους βολικούς και υπερφίαλους μύθους.