Mάμα μία, τι ευτυχία!

Το Παγκόσμιο Κύπελλο σε ιταλικά χέρια. Οι παίκτες της Σκουάντρα Ατζούρα στην κορυφή του κόσμου. Ένας λαός στους δρόμους. Στην Ιταλία το βαθύ σκοτάδι έφυγε, έστω και προσωρινά

Το τελευταίο «Κόλπο Γκρόσο» ήταν και το μεγαλύτερο για την Ιταλία, που
στέφθηκε για 4η φορά στην ιστορία της παγκόσμια πρωταθλήτρια χθες το βράδυ στο
Βερολίνο, επικρατώντας με 5-3 στα πέναλτι (1-1 ο κανονικός αγώνας) της
εξαιρετικής Γαλλίας.

Ο άνθρωπος που έστειλε την Ιταλία στον τελικό, ο Φάμπιο Γκρόσο, πήρε και τη
βαριά ευθύνη να εκτελέσει το κρίσιμο πέναλτι και έδειξε και πάλι τη στόφα του
μεγάλου παίκτη, στέφοντας την Ιταλία πρωταθλήτρια κόσμου.

Ημέρες 1982 (όνομα και πράγμα) για τους «Ατζούρι» που επιστρέφουν σήμερα στην
πατρίδα με το κύπελλο τη στιγμή που ο εισαγγελέας θα ανακοινώνει την
απόφαση-καταπέλτη για το ιταλικό ποδόσφαιρο. Και όμως οι 13 από τους 23
παίκτες της Σκουάντρα Αντζούρα ουσιαστικά σήμερα μπορούν να μείνουν χωρίς
ομάδα, αφού ανήκουν στις τέσσερις ομάδες που κινδυνεύουν άμεσα.

Οι «Μπλε» στο κλείσιμο αυτής της χρυσής γενιάς άγγιξαν τον δεύτερο παγκόσμιο
τίτλο τους, αλλά τους τον στέρησε αρχικά ο Ζιντάν (που αποβλήθηκε στο 111′)
και στη συνέχεια ο άνθρωπος που τους είχε δώσει το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα το
2000 με «χρυσό γκολ» στον τελικό κόντρα στην Ιταλία! Ο Τρεζεγκέ, που έστειλε
την μπάλα στο οριζόντιο δοκάρι.

Μια Ιταλία που μετά από 0/3 αποτυχημένες προσπάθειες στα πέναλτι (είχε
αποκλειστεί και από τη Γαλλία στον προημιτελικό του 1998), έσπασε την κατάρα
από τα 11 βήματα στο πιο κρίσιμο παιχνίδι της ιστορίας της.

H σειρά των πέναλτι (με πρώτη την Ιταλία): Πίρλο (1-0), Βιλτόρ (1-1),
Ματεράτσι (2-1), Τρεζεγκέ (οριζόντιο δοκάρι), Ντε Ρόσι (3-1), Αμπιντάλ (3-2),
Ντελ Πιέρο (4-2), Σανιόλ (4-3), Γκρόσο (5-3).

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Ο Γκρόσο νικά τον Μπαρτέζ και χαρίζει το Κύπελλο στην Ιταλία. Ο αμυντικός της Παλέρμο ήταν στα κρίσιμα ματς ο άσος στο μανίκι του Λίπι

Μακελελέ και Καναβάρο ήταν οι κορυφαίοι των δύο ομάδων στα 120′ ενώ οι Ιταλοί
άφησαν καθαρά χώρο στους Γάλλους εξουδετερώνοντάς τους λίγο έξω από την
περιοχή και ιδιαίτερα μετά το δεύτερο μέρος δεν βγήκαν καθόλου μπροστά.

Στην παράταση, μόνο η Γαλλία πλησίασε δύο φορές στο γκόλ, αρχικά με τον
Ριμπερί (98′) το σουτ του οποίου πέρασε μόλις άουτ και στη συνέχεια στο 103′
με τον Μπουφόν να λέει «όχι» με το δεξί του χέρι στον Ζιντάν, κάνοντας την
απόκρουση του αγώνα και δέχτηκε την αγκαλιά-επιβράβευση του μεγάλου αντιπάλου
του. Μεγάλες στιγμές.

Σαφώς ήταν ένας από τους καλύτερους τελικούς των τελευταίων χρόνων, με πλούσιο
θέαμα και παρά τις εξαιρετικές άμυνες των δύο αντιπάλων δημιουργήθηκαν πολλές
φάσεις. Μάλιστα θα μπορούσε το παιχνίδι να είχε κριθεί στο 90λεπτο είτε από τη
μία είτε από την άλλη πλευρά. Οι Ιταλοί «φωνάζουν» για το οριακά ακυρωθέν γκολ
του Τόνι στο 62′ (οφσάιντ) αλλά και οι Γάλλοι σωστά για το πέναλτι που δεν
δόθηκε στον Μαλουντά στο 54′ (ο Ζαμπρότα τον βρήκε στην περιοχή).

Οι Γάλλοι, έχοντας τον απόλυτο έλεγχο του κέντρου στο δεύτερο ημίχρονο,
έκλεισαν τους Ιταλούς στα καρέ τους, αλλά δεν έκαναν τη μεγάλη ευκαιρία με
εξαίρεση το σουτ του Ανρί (63′) που εξουδετέρωσε ο Μπουφόν δύσκολα στη γωνία.
Ενώ και οι Ιταλοί πλησίασαν στο γκολ με το φάουλ του Πίρλο (77′) που πέρασε
λίγο άουτ.

ΞΕΦΡΕΝΟ ΤΕΜΠΟ

Το παιχνίδι απέκτησε φρενήρη ρυθμό από το πρώτο μέρος, χάρις στο γρήγορο γκολ
των Γάλλων και σίγουρα ήταν από τους καλύτερους τελικούς των τελευταίων
χρόνων. Οι «Μπλε» άνοιξαν το σκόρ με πέναλτι του Ζιντάν (7′) το οποίο κέρδισε
ο Φλορέν Μαλουντά.

Ο Ματεράτσι δεν φάνηκε πάντως να τον βρίσκει (σε μια εξαιρετικά δύσκολη φάση
όπου αν υπάρχει επαφή είναι δυσδιάκριτη ακόμα και από το ριπλέι) αλλά ο
Αργεντίνος ρέφερι Οράσιο Ελιζόντο έδειξε αβίαστα τη βούλα.

Ο «Ζιζού» ρισκάρισε με πέναλτι πλασέ, ξεγελώντας τον Μπουφόν, η μπάλα βρήκε
στο οριζόντιο δοκάρι, χτύπησε εντός γραμμής και ξανά στο δοκάρι πριν την
μπλοκάρει ο Ιταλός κίπερ. Ο Ελιζόντο κοίταξε στιγμιαία τον βοηθό του και
έτρεξε αμέσως στη σέντρα παίρνοντας (σωστά αυτή τη φορά) ορθή απόφαση.

ΕΧΑΣΕ TO PEKOP

Σε εκείνο το σημείο, ο Τζιανλουίτζι Μπουφόν έχασε την ευκαιρία να σπάσει το
μεγαλύτερο ρεκόρ τερματοφύλακα χωρίς γκολ σε Μουντιάλ, που κρατάει ακόμα ο
συμπατριώτης του Βάλτερ Τζένγκα (517 λεπτά «ανίκητος» το 1990 στην Ιταλία). Ο
Μπουφόν συμπλήρωσε 460 λεπτά και ήθελε άλλα 58 χωρίς παραβίαση της εστίας του
για να δημιουργήσει ρεκόρ.

Οι Ιταλοί βγήκαν αμέσως στην επίθεση και άρχισαν να δημιουργούν ευκαιρίες από
τις στημένες φάσεις του Αντρέα Πίρλο. Σε ένα κόρνερ του λοιπόν από αριστερά
στο 19′, ο Μάρκο Ματεράτσι σηκώθηκε ψηλότερα απ’ όλους νικώντας κατά κράτος
τον Πατρίκ Βιεϊρά και φυσικά τον Φαμπιάν Μπαρτέζ που δίστασε να κάνει έξοδο,
ισοφαρίζοντας (1-1).

Σε παρόμοια φάση στο 35′ ο Λούκα Τόνι έπιασε ανάλογη κεφαλιά, αλλά αυτή τη
φορά η μπάλα τράνταξε το οριζόντιο δοκάρι και έφυγε άουτ.

Ο Οράσιο Ελιζόντο (ο πρώτος Αργεντίνος σε τελικό) έκανε το χειρότερο που
μπορεί να κάνει ένας ρέφερι. Διόρθωσε το λάθος του με ένα πιο σοβαρό, δίνοντας
ανύπαρκτο πέναλτι στη Γαλλία στο πρώτο μέρος, στερώντας της το καθαρό στην
επανάληψη.

ΙΤΑΛΙΑ: Μπουφόν, Ζαμπρότα, Καναβάρο, Ματεράτσι, Γκρόσο, Καμορανέζι (86′
Ντελ Πιέρο), Γκατούζο, Πίρλο, Περότα (61′ Ντε Ρόσι), Τότι (61′ Ιακουίντα),
Τόνι.

ΓΑΛΛΙΑ: Μπαρτέζ, Σανιόλ, Τιράμ, Γκαλάς, Αμπιντάλ, Βιεϊρά (56′ Ντιαρά),
Μακελελέ, Ριμπερί (98′ Τρεζεγκέ), Μαλουντά, Ζιντάν, Ανρί (106′ Βιλτόρ).

ZINENTIN ZINTAN

Το χρυσό βιβλίο έκλεισε με μαύρη σελίδα

O Ζινεντίν Ζιντάν κατέστρεψε την πιο μεγάλη στιγμή της καριέρας του. Το
χτύπημα στον Ματεράτσι με συνέπεια την αποβολή του (η αιτία δεν έχει σημασία)
ήταν ένα χτύπημα στην ίδια του την εικόνα, ένα μελανό σημείο σε μια πορεία που
τον κατατάσσει στους σημαντικότερους παίκτες στην ιστορία του ποδοσφαίρου.

Ο Ζιντάν είχε την ευκαιρία να κλείσει την καριέρα του με μια μοναδική
πορεία σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο, αλλά τα χάλασε την τελευταία στιγμή λίγο
πριν αναδειχτεί ο παίκτης της διοργάνωσης. Καλύτερα να είχε βγει
τραυματισμένος στο 80′ όταν χτύπησε στον ώμο…

Κρίμα, γιατί στους μεγάλους αξίζει το χάπι εντ. Το χτεσινό βράδυ ήταν το
χειρότερο τέλος για μια καριέρα που τη ζηλεύουν πολλοί.