Διαστάσεις «Mείνετε εδώ» φωνάζουν οι ράπερ στη Σενεγάλη

Στη Σενεγάλη, οι ράπερ δεν μιλούν για σεξ, ούτε για βία. Μιλούν για τη
φτώχεια και την ανεργία, και τους χιλιάδες εξαθλιωμένους νέους που πηδούν πάνω
σε ξεχαρβαλωμένα καΐκια με (αβέβαιο) προορισμό την Ευρώπη. «Αυτό είναι για
εσάς… Μείνετε εδώ…».

Σενεγαλέζικη ραπ. Ο Ξουμάν, κατά κόσμον Μαχτάρ Φολ, ποζάρει με το ύφος που πρέπει σε έναν ράπερ έξω από το σύνηθες στέκι του στο Ντακάρ

Το πραγματικό του όνομα είναι Μαχτάρ Φολ. Από την ηλικία των 17 ετών, όμως,
τότε που προσπαθούσε να κρύψει από την οικογένειά του ότι αντί να πηγαίνει στο
σχολείο… «ράπαρε», είναι γνωστός ως Ξουμάν. Μαζί με τα υπόλοιπα δύο μέλη του
συγκροτήματος χιπ-χοπ Pee Froiss, ο Ξουμάν θα περιοδεύσει φέτος το καλοκαίρι
στην Ευρώπη. Προς το παρόν όμως, περνά τις περισσότερες ώρες του πίσω από το
μικρόφωνο του ραδιοφωνικού σταθμού Ocean FM, στο Ντακάρ της Σενεγάλης.

«Για όλους τους φίλους μας που αποφασίζουν να εγκαταλείψουν τη Σενεγάλη…»,
ακούγεται η βροντερή φωνή του από τα μεγάφωνα. «Για όλους τους φίλους μας που
πιστεύουν ότι η λύση βρίσκεται στη Βαρκελώνη ή στην άλλη πλευρά του ωκεανού…
Αυτό είναι για εσάς». Οι στίχοι του τραγουδιού που ξεχύνεται στα ραδιοφωνικά
κύματα είναι στα Γουολόφ, τη γλώσσα που ομιλείται περισσότερο από κάθε άλλη
στη Σενεγάλη. Οι φωνές 17 καλλιτεχνών, 17 ράπερ, ανάμεσά τους και αυτή του
Ξουμάν, μπλέκονται η μία στην άλλη και κορυφώνονται σε μία, επαναλαμβανόμενη
φράση: «Μπουλ ντεμ», δηλαδή «Μείνετε εδώ».

Στη θεωρία, η Σενεγάλη είναι μια από τις «success stories», τις «ιστορίες
επιτυχίας» της Αφρικής: πρόκειται για μία από τις πιο σταθερές δημοκρατίες της
Μαύρης Ηπείρου, με μεγάλη θρησκευτική ανεκτικότητα, και έναν από τους
μεγαλύτερους αποδέκτες κατά κεφαλήν βοήθειας στην Αφρική. Στην πράξη όμως, τα
πράγματα είναι διαφορετικά. Τα σκονισμένα προάστια του Ντακάρ βράζουν από τη
δυσφορία: χιλιάδες νέοι χασομερούν στα σοκάκια «βλέποντας» μπροστά τους μόνο
σκοτάδι, με το ραδιόφωνο να αποτελεί συχνά τη μόνη τους διασκέδαση. Το ήμισυ
και πλέον του πληθυσμού της Σενεγάλης είναι κάτω των 18 ετών. Και το ποσοστό
της ανεργίας ξεπερνά το 40%. H χώρα κατατάσσεται από τον ΟΗΕ στις φτωχότερες
του κόσμου. Ολοένα και περισσότεροι νέοι, λοιπόν, επιβιβάζονται σε
ξεχαρβαλωμένα πλοιάρια σε αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής στην Ευρώπη. Ένα
μεγάλο ποσοστό χάνεται στον δρόμο. Παρόλα αυτά, περισσότεροι από 9.500
μετανάστες από τη Σενεγάλη έχουν φτάσει από τον Ιανουάριο στα Κανάρια Νησιά –
αριθμός διπλάσιος από τον αντίστοιχο ολόκληρης της περυσινής χρονιάς. Με τον
τρόπο αυτό, όμως, η Σενεγάλη χάνει αυτούς ακριβώς τους ανθρώπους που θα
μπορούσαν να τη μετατρέψουν σε μια πραγματική «ιστορία επιτυχίας»: τους νέους.

«Μόνον οι ράπερ εξακολουθούν να πολεμούν», λέει ο Ξουμάν. «Μόνον οι ράπερ
κάνουν αυτή τη μουσική για να ανοίξουν τα μάτια του κόσμου». Από τα μεγάφωνα,
οι φωνές επιμένουν: «Μείνετε εδώ».