Παπούλιας – Kαραμανλής: Φλερτ με προεκτάσεις

Οι αβρότητες στο τζιπ που οδήγησε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής
και η συνάντηση στο σπίτι της Ραφήνας πριν από το ταβερνάκι με τον Πρόεδρο της
Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια άφησαν πολλά ερωτήματα αναπάντητα και έδωσαν λαβή
για πολλά σχόλια.

Στενός συνεργάτης του προέδρου του ΠΑΣΟΚ σχολίασε ότι «αυτό που με σόκαρε περισσότερο ήταν η εικόνα ο Καραμανλής να κάνει τον οδηγό για τον Κάρολο και να τον εκμεταλλεύεται έτσι πολιτικά»

Ορισμένοι έσπευσαν να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις. Ο αναπληρωτής κυβερνητικός
εκπρόσωπος Ευάγγελος Αντώναρος δήλωσε ότι «επρόκειτο για καθαρά κοινωνικού
χαρακτήρα συνάντηση». Και ο υπεύθυνος Τύπου της Προεδρίας της Δημοκρατίας και
διευθυντής του ιδιαίτερου γραφείου του Προέδρου Κώστας Μπίκας έδινε τη
στερεότυπη απάντηση: «Ήταν ένα δείγμα υψηλής πολιτικής κουλτούρας. Θα μπορούσε
κάτι ανάλογο να συμβεί ανάμεσα στον κ. Καραμανλή και στον κ. Παπανδρέου ή
οποιονδήποτε άλλο πολιτικό αρχηγό».

Ξάφνιασε. H αλήθεια είναι ότι η κίνηση αυτή του κ. Καραμανλή να δεχθεί
μαζί με τη σύζυγό του Νατάσα στο σπίτι του στη Ραφήνα τον κ. Παπούλια με τη
σύζυγό του Μαίη ξάφνιασε. Πολλοί μάλιστα έσπευσαν να πουν ότι ο Πρόεδρος της
Δημοκρατίας στήριξε με την κίνησή του αυτή – και το κύρος της θέσης του – τον
κ. Καραμανλή, η κυβέρνηση του οποίου περνάει δύσκολες ώρες. Ένας στενός
συνεργάτης του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Γιώργου Παπανδρέου σχολίασε μάλιστα ότι
«αυτό που με σόκαρε περισσότερο ήταν η εικόνα ο Καραμανλής να κάνει τον οδηγό
για τον Κάρολο και να τον εκμεταλλεύεται έτσι πολιτικά».

Από την άλλη πλευρά, παλιός κοινοβουλευτικός – και μέχρι σήμερα στενός – φίλος
του Προέδρου της Δημοκρατίας θυμίζει ότι «ο Κάρολος Παπούλιας πρωτοστάτησε στο
ΠΑΣΟΚ για να διαδεχθεί ο Γιώργος Παπανδρέου τον Κώστα Σημίτη και επομένως
είναι και άδικο και λάθος να γίνονται εκτιμήσεις ότι δήθεν έχει φτιαχτεί ένα
“πολιτικό μέτωπο” Παπούλια – Καραμανλή».

Όπως επίσης – προσθέτει πάντα ο ίδιος με νόημα – «ήταν επιλογή του Γιώργου
Παπανδρέου να καθυστερήσει τόσους μήνες να πάει στην Προεδρία της Δημοκρατίας
να συναντηθεί μ’ έναν Πρόεδρο που στο κάτω κάτω της γραφής έβλεπε πάντα τον
Γιώργο μέσα από τη σχέση που είχε ο ίδιος με τον Ανδρέα Παπανδρέου με μεγάλη
αγάπη και με διάθεση να τον βοηθήσει». Άλλωστε, παρατηρεί, «γιατί δεν
αντιστρέφεις το ερώτημα, αφού αυτό που έκανε ο Καραμανλής να πάρει τον
Παπούλια βόλτα με το αυτοκίνητο θα μπορούσε να το έχει κάνει τόσο καιρό ο
Γιώργος, κι αν θέλεις, να έχει εκμεταλλευτεί αυτός – με την καλή έννοια το λέω
– τον Πρόεδρο».

Στελέχη του ΠΑΣΟΚ μάλιστα θύμιζαν ότι ο κ. Σημίτης αν και δεν ήταν αρχικώς
ευμενώς διακείμενος προς τον Στεφανόπουλο, όταν είδε την προσπάθεια του πρώην
Προέδρου να αρθεί πάνω από τα κόμματα αλλά και την υψηλή δημοτικότητά του,
βιάστηκε να ανακοινώσει ένα χρόνο πριν από τις εκλογές του 2000 και πάλι την
υποψηφιότητά του ως Προέδρου της Δημοκρατίας, κερδίζοντας πόντους εις βάρος
του Καραμανλή από εκείνη την επιλογή».

«Δυνατό χαρτί». Ασφαλώς – όπως εκτιμούν κυβερνητικές πηγές – ο
Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής αξιοποίησε από την πρώτη στιγμή την επιλογή
Κάρολου Παπούλια. Ήταν ένα «δυνατό χαρτί» που το τράβηξε από την τράπουλα του
ΠΑΣΟΚ και ενίσχυσε το δικό του στρατόπεδο. Και είναι λογικό να σκεφθεί κανείς
ότι η συνάντηση της Ραφήνας ενίσχυσε ακόμη περισσότερο αυτή την επιλογή
Καραμανλή.

Ωστόσο, επιμένουν οι ίδιες πηγές, «υπάρχει ένα βάθος σ’ αυτή την κίνηση
Καραμανλή – Παπούλια που ξεπερνάει κατά πολύ μικροκομματικές σκοπιμότητες,
αλλά και τις συναντήσεις και συζητήσεις για τις τρέχουσες πολιτικές
(αναθεώρηση Συντάγματος, συλλαλητήρια για την Παιδεία, ακόμη και σενάρια
πρόωρων εκλογών). Εκτιμούν μάλιστα οι ίδιες πηγές ότι «Παπούλιας και
Καραμανλής, χωρίς κατ’ ανάγκην να συμφωνούν σε όλα, λόγω των δυσκολιών που
εμφανίζονται στην περιοχή για τα εθνικά θέματα – το Κυπριακό και το Αιγαίο –
θέλησαν και οι δύο να δώσουν την αίσθηση ότι μπορεί να συναποτελέσουν «μια
ασπίδα» απέναντι σε οποιεσδήποτε πιέσεις.

«Είχε ενοχληθεί». Είναι γεγονός, λένε άνθρωποι που γνωρίζουν τον τρόπο
σκέπτεσθαι του κ. Παπούλια, ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας λόγω της θέσης του
δεν μπορεί να βγει να κάνει δηλώσεις επικρίνοντας πολιτικούς παράγοντες. Λένε
μάλιστα χαρακτηριστικά ότι «είχε ενοχληθεί με απόψεις που με τόση ελαφρότητα
διατυπώνονταν ακόμη και για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών». Έχοντας δε
χειρισθεί για δεκαετίες στο κόμμα, στην κυβέρνηση και στη Βουλή όλα τα μεγάλα
εθνικά θέματα, «θέλησε να βάλει ένα φρένο σ’ έναν κατά τη γνώμη του κατήφορο
στον οποίο ορισμένοι παράγοντες οδηγούσαν τον τόπο, είτε με την άκριτη αποδοχή
του σχεδίου Ανάν είτε με το θέμα της Χάγης, που το έβλεπαν ως πανάκεια».

Κι αυτό – καταλήγουν οι ίδιες πάντα πηγές και των δύο πλευρών – το πέτυχε.
Έστειλε – και με τα ταξίδια του στα ακριτικά νησιά – ουσιαστικά ένα μήνυμα
προς τα έξω, αλλά και προς το εσωτερικό της χώρας, ότι «δεν υπάρχει πρόσφορο
έδαφος για υποχωρήσεις». Και «το σκηνικό της Ραφήνας – καταλήγουν – ενίσχυσε
αυτό το μέτωπο εθνικής ενότητας το οποίο ο Πρόεδρος επιθυμεί και επιδιώκει να
διευρύνει με όλο τον πολιτικό κόσμο».