Zιντάν και τελικός!

O Ζιντάν ανέλαβε άλλη μία κρίσιμη εκτέλεση πέναλτι στην καριέρα του, φυσικά ευστόχησε και δέχεται τα συγχαρητήρια του Ανρί που το κέρδισε. Γιατί οι μεγάλοι παίκτες είναι για τα μεγάλα ματς

Το άστρο του Ζινεντίν Ζιντάν συνεχίζει να «λάμπει» και οδηγεί εκ του ασφαλούς
τη Γαλλία. Με δικό του γκολ – πέναλτι, οι «Μπλε» επικράτησαν 1-0 της
Πορτογαλίας και ύστερα από 8 χρόνια βρίσκονται και πάλι σε τελικό μουντιάλ. Ο
«Ζιζού» το έχει βάλει σκοπό να τελειώσει την καριέρα του με τον καλύτερο
δυνατό τρόπο και είναι λογικό να θέλει, όπως και το 1998 στο Παρίσι, να
οδηγήσει τους «Πετεινούς»” στο τρόπαιο.

Αυτές τις ημέρες ονειρεύονται και οι Γάλλοι μετά τον χθεσινοβραδινό θρίαμβο
(1-0) επί της Πορτογαλίας στην «Αλιάνζ Αρίνα» του Μονάχου που τους έστειλε στο
τελικό της Κυριακής στο Βερολίνο. Αντιπαλός τους εκεί η Ιταλία, σε ένα
ραντεβού που είχε αναβληθεί στο… παραπέντε το 1982 στην Ισπανία, όταν οι
Γάλλοι είχαν προηγηθεί με 3-1 των Γερμανών στην παράταση, αλλά έχασαν τελικά
την πρόκριση στον τελικό (όπου περίμενε πάλι η Ιταλία) στα πέναλτι.

Ο ΠΛΑΤΙΝΙ

Ο Μισέλ Πλατινί (που δεν ευτύχησε στη «χρυσή» τετραετία της δικής του μεγάλης
σειράς να φτάσει σε έναν τελικό Μουντιάλ, μένοντας εκτός δύο φορές από τη
Δυτική Γερμανία, το 1982 και το 1986) είχε προβλέψει αυτόν τον τελικό και από
την εξέδρα χειροκροτούσε ασταμάτητα τους διαδόχους του, τους οποίους καθοδηγεί
ο «Ζιζού» στον αγωνιστικό χώρο και ο Ντομενέκ στον πάγκο.

Ο «Ζιζού» νίκησε από τα 11 βήματα τον σπεσιαλίστα Ρικάρντο (33′) ευστοχώντας
έτσι στο πέναλτι που κέρδισε έξυπνα ο Τιερί Ανρί από τον Ρικάρντο Καρβάλιο και
αυτό το γκολ ήταν αρκετό για να στείλει τους Γάλλους στον τελικό. Ακριβώς όπως
είχε γίνει στον ημιτελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το 2000, όταν και πάλι
με πέναλτι του Ζιντάν στο τελευταίο λεπτό της παράτασης η Γαλλία είχε
προκριθεί στον τελικό (2-1), όπου την περίμενε όπως και τώρα η Ιταλία που είχε
αποκλείσει επίσης τη μία διοργανώτρια χώρα (Ολλανδία). Λέτε λοιπόν η ιστορία
να επαναληφθεί;

Το καλό για τους «Μπλε» είναι ότι ουσιαστικά δεν κουράστηκαν (γλίτωσαν και την
παράταση) και έτσι εξισορροπήθηκε το ντεζαβαντάζ της μιας μέρας λιγότερης για
ξεκούραση σε σχέση με την Ιταλία. Επίσης από τους παίκτες που κινδύνευαν αν
έπαιρναν δεύτερη κάρτα, μόνο ο Σαχά θα χάσει τον τελικό.

Οι Πορτογάλοι, όπως στα περισσότερά τους παιχνίδια, ήταν εξαιρετικά φλύαροι,
φτάνοντας άνετα έξω από την περιοχή αλλά ώς εκεί, αφού η τετράδα Σανιόλ,
Μακελεκέ, Βιεϊρά και Γκαλάς ήταν ως συνήθως απροσπέλαστη. Ο Λουίς Φελίπε
Σκολάρι έπαιξε όλα του τα χαρτιά, αλλά το άστρο του αυτήν τη φορά «έδυσε» και
γνώρισε την πρώτη του ήττα στο Μουντιάλ στο 13ο παιχνίδι (είχε 11 νίκες και
μια ισοπαλία, από το 2002 έως και τώρα).

Ο Φίγκο στη δύση της καριέρας του θα μπορούσε να είχε γράψει ιστορία στο 77′
αν ήταν λίγο πιο προσεκτικός μετά την ασταθή απόκρουση του Μπαρτέζ στο φάουλ
του Ρονάλντο, όταν έστειλε την μπάλα με κεφαλιά άουτ από πλεονεκτική θέση.

Οι Γάλλοι είχαν διπλή ευκαιρία σε ένα δίλεπτο Ανρί (47′) και Ριμπερί (49′),
αλλά ο Ρικάρντο εξουδετέρωσε δύσκολα τα σουτ, ενώ ο Μπαρτέζ όποτε χρειάστηκε
(με εξαίρεση το φάουλ του Ρονάλντο) σταμάτησε τα σουτ του Ντέκο (δεν βοήθησε
στην επανεμφάνισή του μετά την τιμωρία του) στο 4′ και του Παουλέτα (55′).

ΓΑΛΛΙΑ: Μπαρτέζ, Αμπιντάλ, Βιεϊρά, Γκαλάς, Μακελελέ, Μαλουντά (69′
Βιλτόρ), Ζιντάν, Ανρί (85′ Σαχά), Τουράμ, Σανιόλ, Ριμπερί (72′ Γκοβού).

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ: Ρικάρντο, Μέιρα, Κοστίνια (75′ Πόστιγκα), Φίγκο, Παουλέτα
(68′ Σιμάο), Μιγκέλ (62′ Φερέιρα), Βαλέντε, Καρβάλιο, Ρονάλντο, Μανίς, Ντέκο.