«Στα δύσκολα το τραγούδι κυκλοφορεί το μήνυμα»

Φολκ, τζαζ, κάντρι, μπαλάντα, σουίνγκ; Τι ακριβώς; «Τραγουδώ απλώς την αμερικανική μουσική», λέει η Μαντλέν Περού με μουσικό ένστικτο που μέχρι τώρα την πάει μόνο σε υπέροχα μέρη. Με μια φωνή που θυμίζει Μπίλι Χολιντέι και Πάτσι Κλάιν

Είπαν πως θυμίζει Μπίλι Χολιντέι και Πάτσι Κλάιν αλλά η Μαντλέν Περού θέλει
μόνο να αποδείξει πως το «να παίζεις μουσική είναι σαν να ανακαλύπτεις τη
ζωή». Και επιστρέφει αύριο στην Αθήνα.

Σε μια αίθουσα που δεν έπεφτε καρφίτσα, γεμάτη από αληθινούς μουσικόφιλους ώς
τους γνωστούς… «αυτό-πρέπει-να-το-δώ-για-να-ειμαι-μέσα-στα-πράγματα», πριν
από μερικούς μήνες έκλεψε καρδιές στην Αθήνα. Με μια κιθάρα και ένα θησαυρό
από τραγούδια – και τη φωνή! – έκανε τον εκρηκτικό συνδυασμό. Τόσο απλό, τόσο
άπιαστο. Θυμάται με λεπτομέρειες εκείνη τη συναυλία – «how wonderful, how
fantastic!», λέει στο τηλέφωνο. Και τώρα επιστρέφει. Καλά, λες, πότε πρόλαβε
κιόλας;

«Τα νέα είναι – λέει η Μαντλέν Περού – πως υπάρχει φρέσκο υλικό. Το Half The
Perfect World (Μισός ο Τέλειος Κόσμος). Κάπως παράξενος ο τίτλος – χάρη στον
Κοέν – αλλά νομίζω πως είναι ένας ιδανικός και ρομαντικός ίσως τρόπος για να
περιγράψεις τον κόσμο. Αφού η τελειότητα δεν υπάρχει. H απόλυτη ευτυχία είναι
ουτοπία, αλλά το να έχεις το Μισό Τέλειο, είναι σαν να βλέπεις το ποτήρι πάντα
μισο-γεμάτο. Και αυτό μπορεί να σε κάνει να νιώσεις καλά».

Το ποτήρι μισο-γεμάτο είναι μια μεγάλη ιστορία στη ζωή της Μαντλέν Περού.
Γεννήθηκε στη Τζόρτζια, έφυγε για τη Νέα Υόρκη, από εκεί στο Παρίσι,
τραγουδούσε για λίγα κέρματα στους δρόμους και σε μπαρ που κανείς δεν πρόσεχε
το κορίτσι στο βάθος με την κιθάρα – κάποια αυτιά την πρόσεξαν πιο πολύ,
έβγαλε ένα δίσκο, το Dreamland ξετρελάθηκαν όλοι. Και μετά εξαφανίζεται,
κανείς δεν την έχει δει, η εταιρεία δεν μπορεί να κάνει τίποτε για την καριέρα
της, πιο μετά διαψεύδουν ότι έχει εξαφανιστεί, αλλά έχει ένα νέο άλμπουμ το
Careless Love και τα πράγματα μπαίνουν σε ένα καινούργιο δρόμο. Το ποτήρι πάλι
γεμάτο (έστω μισο-γεμάτο). Και η Περού μαζί με μερικούς ακόμη υπέροχους και
μόνους της γενιάς της να κάνει του κεφαλιού της. Όταν έχεις ταλέντο και δεν
«το παίζεις», έχει νόημα.

«Μαζί με τα τραγούδια του Κοέν, του Τομ Γουέιτς και άλλων που λέω στο άλμπουμ
έχω και δικά μου κομμάτια και όλα είναι αυτή τη φορά μια πιο προσωπική, πιο
εσωτερική προσέγγιση». Τι ακριβώς σημαίνει αυτό; «Είμαι ένα κορίτσι της πόλης
που ονειρεύεται δέντρα και πουλιά», λέει και ξέρει «το τραγούδι αγάπης ποτέ
δεν είναι σκέτη ευτυχία. Γι’ αυτό άλλωστε, αγαπάει τόσο πολύ τον Λέοναρντ
Κοέν. «Είναι ο καλύτερος στο να μιλάει για την αποτυχία με ένα υπέροχο τρόπο –
το ίδιο τραγούδι μπορεί να είναι ένα “συγγνώμη” και όταν το ακούσεις μια
δεύτερη φορά να είναι γιορτή, αποθέωση…».

Γράφονται σπουδαία τραγούδια σε εποχές ζόρικες. «Ναι, γιατί όταν τα πράγματα
είναι δύσκολα ένα τραγούδι επικοινωνεί το μήνυμα. Κάποιος έχει την εμπειρία
και το κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα. Μπορεί να διαβάσεις ένα βιβλίο, να δεις
μια ταινία, αλλά δεν είναι το ίδιο. Το τραγούδι ανήκει σε όλους. Αυτό που
σκέφτεσαι εσύ, γίνεται αυτό που σκέφτεται όλη η κοινότητα».

«Μία φωνή γίνεται η φωνή του κόσμου»

Σήμερα, λέει η Μαντλέν Περού, τα τραγούδια – από τον Νιλ Γιανγκ ώς τις Dixie
Chicks – στοχεύουν κατευθείαν στην κυβέρνηση Μπους. «Μεταφέρουν το μήνυμα.
Αυτό γινόταν πάντα, όπως το ’30 στην Αμερική με τα μπλουζ, την τζαζ, τη φολκ.
Τα τραγούδια προέβλεπαν όσα επρόκειτο να συμβούν, κυκλοφορούσαν τις ιδέες. Και
αυτό που έλκει τους ανθρώπους στο τραγούδι, που τους κάνει να σταθούν και να
προσέξουν είναι, πιστεύω, η φωνή. H αμεσότητα της μιας φωνής, στην αφήγηση,
στον μονόλογο, είναι αυτό που θα σε κάνει να ταυτιστείς. H μία φωνή γίνεται
έτσι η φωνή του κόσμου».

INFO

Μαντλέν Περού απόψε στη Θεσσαλονίκη (Θέατρο Γης) και αύριο στην Αθήνα, στον Λυκαβηττό.