ΣE ΠPΩTO ENIKO Kαλά να πάθετε, με ύφος…

«Και μην ξεχνάς. Με ύφος!», μου είπε η φίλη μου η Χάιδω – που αλλιώς τη
φωνάζουνε, αλλά τέλος πάντων τώρα ας μην την εκθέσω.

«Με ύφος και τη μύτη ψηλά. Γιατί εμείς κάνουμε διακοπές στην Ελλάδα και ζούμε
στην Ελλάδα. Δεν είμαστε ό,τι κι ό,τι».

Μόλις έχω πληρώσει 93 ευρώ ένα αεροπορικό εισιτήριο για Κω και μόλις η φίλη
μου, που εργάζεται σε ταξιδιωτικό γραφείο, με πληροφορεί ότι «Ελλάδα,
αεροπορικό πηγαινέλα υπολόγισε 150-190 ευρώ και παραπάνω. Τα 93 ευρώ αφορούν
μόνο το “αλέ” για ένα άτομο».

H Χάιδω απτόητη: «Τα βλέπεις; Τι νομίζεις δηλαδή; Παιδί μου, έχεις καταλάβει
σε τι υπέροχη χώρα ζούμε; Νομίζεις ότι ο πάσα ένας Ιταλός μπορεί να ζήσει έτσι
όπως καταφέρνουμε εμείς να ζούμε στην Ελλάδα; Σιγά τ’ αυγά! Έχεις αντιληφθεί
πόσοι ξένοι μπορούν να πληρώσουν το πακέτο “αεροπλάνο-δωμάτιο” ή
“πλοίο-αυτοκίνητο-δωμάτιο” στα νησιά για μια βδομάδα το καλοκαίρι; Κι αν
χτίζεις κιόλας εξοχικό, δεν είσαι Μαρία. Είσαι Κορωνιάς αλλά δεν το έχεις
καταλάβει! Γι’ αυτό σου λέω: με ύφος και τη μύτη ψηλά!».

Τη σκέφτηκα ξανά όταν βρέθηκα Κυριακή μεσημέρι να γυρνάω με το «γρήγορο» από
Τήνο στη Ραφήνα. Σε «μπίζνες» 47 ευρώ (δεν είχε οικονομική)… Όμως μου είχε
φύγει όλο το ύφος. Πρώτον, γιατί το «γρήγορο» έκανε δυόμισι ώρες και όχι
μιάμιση. Δεύτερον, γιατί η «μπίζνες» δεν είχε διαφορά (πλην της τιμής) από την
οικονομική. Και τρίτον, γιατί πάλι δικαιώθηκε ο Βαγγέλης:

Κάθε φορά που συζητάμε το θέμα μού λέει «αφού υπάρχετε όλοι εσείς που
πληρώνετε τόσα λεφτά στα “μπίζνες” και τα “βι άι πι” στα “γρήγορα”, καλά τα
παθαίνετε. Μόνο που παίρνετε στον λαιμό σας κι εμάς που ζούμε στα νησιά και
βλέπουμε τα συμβατικά με το κιάλι»…