[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ, εδώ στην Αθήνα, θριαμβολογούν για τη σκληρή στάση που
υιοθετούν Ευρωπαίοι ηγέτες απέναντι στην Τουρκία, σε ό,τι αφορά την προοπτική
ένταξης της τελευταίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (E.E.). Θριαμβολογούν όμως για
λάθος λόγους. Γιατί, πολύ απλά, η σκληρή στάση των Σιράκ, Σιούσελ και κάποιων
άλλων ηγετών πιστοποιεί ότι η Ευρώπη δεν έχει στρατηγική για την Τουρκία. Κι
όταν η Ευρώπη δεν έχει στρατηγική την πληρώνει συνήθως η Ελλάδα. Δεν την
πληρώνει ούτε η Γαλλία, ούτε η Αυστρία, ούτε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα. H
Ελλάδα έχει την ιδιότητα της όμορης χώρας με την Τουρκία. Μέχρι το 1999 οι
περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες «κρυβόντουσαν» πίσω από τα «όχι» της Ελλάδας για
το άνοιγμα της διαδικασίας που θα οδηγούσε στην ένταξη της Τουρκίας στην
Ευρωπαϊκή Ένωση – ένταξη που, ας σημειωθεί, η Ευρώπη υποσχέθηκε στην Τουρκία
από το 1963 στο πλαίσιο της συμφωνίας σύνδεσης («συμφωνία της Άγκυρας»). Όταν
στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ελσίνκι η Ελλάδα συγκατατέθηκε, κάτω από
συγκεκριμένες προϋποθέσεις, στο άνοιγμα της ενταξιακής διαδικασίας για την
Τουρκία, τότε φάνηκε η απουσία συγκεκριμένης στρατηγικής για την Τουρκία.
Θέλει πράγματι η Ευρώπη τη χώρα αυτή στην Ένωση ή όχι; Κι αν τη θέλει για
ποιους λόγους, κι αν όχι πάλι γιατί. Γιατί βεβαίως το επιχείρημα ορισμένων
Ευρωπαίων ηγετών ότι, εάν η Τουρκία δεν εφαρμόσει το «πρόσθετο πρωτόκολλο»
(που επεκτείνει τη συμφωνία σύνδεσης του 1963 στα νέα δέκα μέλη και την Κύπρο
δηλαδή) θα διακοπούν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις, μόνο ενδιαφέρον για την
Κύπρο δεν αντιπροσωπεύει. Απλώς αποτελεί πρόσχημα, πρόσχημα που θέλει «να
φορτώσει» την (επερχόμενη) κρίση στην ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας σε
κάποιους άλλους (Κύπρο και Ελλάδα). Γι’ αυτό χρειάζεται προσοχή από πλευράς
μας. Βεβαίως η Τουρκία οφείλει να εφαρμόσει πλήρως το «πρόσθετο πρωτόκολλο».
Αλλά θα αποτελούσε μείζονος σημασίας στρατηγικό λάθος να οδηγηθούμε στη
διακοπή/αναστολή/πάγωμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων για τον λόγο αυτό.
Χρειάζεται μια πιο ευρηματική συνολική στρατηγική για την προώθηση των
ελληνικών συμφερόντων που θα αξιοποιεί δημιουργικά την ενταξιακή διαδικασία
της Τουρκίας. Δεν χρειάζονται πυροτεχνήματα.

Ο Π.K. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος
του Δ.Σ. του ΕΛΙΑΜΕΠ.