Όπου φύγει, φύγει!

H μεγάλη διαφορά του Νικολαΐδη με τον Κατσουράνη είναι ότι ο πρώτος δοκίμασε
αργά την τύχη του στο εξωτερικό, ενώ ο άλλος επέλεξε να κάνει το άλμα την
κατάλληλη στιγμή, προκειμένου στο τέρμα τής (ποδοσφαιρικής) διαδρομής να μην
τον ακολουθούν οι τύψεις: «Γιατί να μην πάω σε προηγμένο πρωτάθλημα…».

Για τον Κατσουράνη, ο Ντέμης υπήρξε παράδειγμα προς μίμηση και ταυτόχρονα
παράδειγμα προς αποφυγή! Αφοσιώθηκε στην AEK, αλλά δεν ήθελε να καταλήξει όπως
εκείνος. Ένας καλός παίκτης που απέφυγε να δοκιμάσει και να γευτεί την
εμπειρία. Με την εκτίναξη στην αγκαλιά του Σάντος, ο Κατσουράνης ανεβαίνει
επίπεδο στην καριέρα του. Τι αποδεικνύεται, ωστόσο, την ίδια στιγμή; Πως το
μίζερο ελληνικό πρωτάθλημα αδυνατεί να κρατήσει τα ηχηρά του ονόματα. Μόνο
κάτω από συγκυριακές καταστάσεις, οι κορυφαίοι ποδοσφαιριστές επιλέγουν να
μείνουν εντός συνόρων. Το έκανε ο Νικοπολίδης και ήταν η εξαίρεση στην κανόνα.
Ή ο Δέλλας – γύρισε γιατί επιζητούσε τη θαλπωρή της AEK και την ηρεμία, ώστε
να επανέλθει υγιής. Στους λοιπούς ξενιτεμένους ήρωες του Euro 2004, προστέθηκε
ο Κώστας Κατσουράνης. Τι να «πείσει» τον διεθνή χαφ να παλέψει στην AEK; H
ζοφερή κατάσταση; Οι αλεξιπτωτιστές παράγοντες; Το άγχος και η πίεση που
αναγκάζουν τον παίκτη να μη βγαίνει (όταν χάνει) από το σπίτι του; Τα γήπεδα –
χωράφια, αυτά που δεν σέβονται ούτε τους αθλητές, αλλά ούτε και τους πελάτες –
οπαδούς; H βία; H απαξίωση του επαγγέλματος του ποδοσφαιριστή; ‘H, τέλος, οι
διάφοροι φορείς, όσοι αποφασίζουν διαφορετικά πράγματα μέσα σε ελάχιστο
χρονικό διάστημα;

KAI MHN ΞΕΓΕΛΙΕΣΤΕ: δεν πρόκειται μόνο για τον Κατσουράνη. Ακόμη και ο
τόσο πολύ κανακεμένος από τον Ολυμπιακό, Τουρέ, ξεπορτίζει με τον τρόπο του.
Διαπιστώνει πως περνά η μπογιά του στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο και πιέζει να
πωληθεί. Πού «πατά» ο Τουρέ; Σε μια ανεπαίσθητη καθυστέρηση καταβολής
χρημάτων. Πρωτάκουστο. Και βάζει μπροστά τον ατζέντη, να είναι αυτός ο «κακός»
της υπόθεσης.

TO ΕΛΑΧΙΣΤΑ ανταγωνιστικό ελληνικό πρωτάθλημα, με τις κάκιστες
οργανωτικές ή άλλες συνθήκες (μόνο το ΟΑΚΑ, το Καραϊσκάκη και το
Καυταντζόγλειο δεν αποτελούν γήπεδα – αχούρια), δεν κρατά κανέναν φιλόδοξο
ποδοσφαιριστή. Και ελκύει μόνον παίκτες που βρίσκονται σε καθοδική πορεία ή
αναζητούν το τελευταίο καλό συμβόλαιο της καριέρας τους.

Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ της Ιαπωνίας να περάσει στον δεύτερο γύρο του Μουντιάλ,
φέρνει ανακατατάξεις στο ποδόσφαιρο της χώρας τού Ανατέλλοντος Ηλίου. Λοιπόν:
ο Ζίκο ήδη αποχαιρέτησε τους συνεργάτες του και έως τα τέλη του καλοκαιριού θα
έχει προσληφθεί ο αντικαταστάτης τού Βραζιλιάνου. Ποιος προβάλλει ως φαβορί; Ο
(γνωστός μας) Ίβιτσα Όσιμ! Άλλωστε, υπήρξε για μια τριετία τεχνικός στην Τζεφ
Γιουνάιτεντ και συνεπώς γνωρίζει πρόσωπα και καταστάσεις. Το βέβαιο είναι πως
οι Ιάπωνες πάνε για Ευρωπαίο και όχι για Λατινοαμερικάνο…

ΕΣΤΩ και με την ψυχή στο στόμα, η Αργεντινή κατάφερε να ξεπεράσει το
εμπόδιο του Μεξικού. Τελικά, αυτή η ομάδα έχει δύο πρόσωπα. Διαθέτει τις
δυνατότητες να συντρίβει τους Σέρβους και στον αντίποδα δυσκολεύεται τόσο
απέναντι στους (μαχητές και τεχνίτες) Μεξικάνους; H άποψη του Ντανιέλ Πασαρέλα
εξηγεί αρκετά: «H σημερινή ομάδα, ατομικά και τεχνικά, είναι πολύ καλή, αλλά
δεν έχει έναν ηγέτη, όπως ήταν ο Μαραντόνα το ’86. Πάντως, τη χαρακτηρίζω
ισοδύναμη σε ταλέντο με τη δική μου πρωταθλήτρια, αυτή του ’78. Θεωρώ δε πως η
δύναμή της βρίσκεται στην καλή κυκλοφορία της μπάλας και τις συνεχείς κοντινές
και συρτές πάσες».

ΤΟ ΑΠΟΨΙΝΟ ραντεβού του Μπλαχίν με τους Ελβετούς δεν τρομάζει τον
«τσάρο». Γιατί, όπως λέει, «στόχος μας παραμένει να προχωρήσουμε στη
διοργάνωση και μπορούμε να τα καταφέρουμε. Μεγάλα μας όπλα είναι η ταχύτητα, η
ομαδικότητα και η απλότητα στο παιχνίδι μας». Κόντρα στην Ελβετία, ομάδα που
κατάφερε ώς τώρα να κρατά το «μηδέν» στην άμυνα, οι Ουκρανοί δεν θα βρουν
ελεύθερους χώρους και συνεπώς το να πιάσουν οι συνδυασμοί κρίνεται ως
προϋπόθεση για την πρόκριση.

ΠΟΙΟΣ από τους αστέρες του Παγκοσμίου Κυπέλλου δείχνει να παραμένει σε
φάση… έκλειψης; Αναμφίβολα, ο Ροναλντίνιο. Εδώ, μάλιστα, συμφωνούν οι
σπουδαίοι Πελέ και Κρολ. Ο «βασιλιάς» επισημαίνει πως «ο Ροναλντίνιο δεν είναι
αυτός που γνωρίζουμε με την Μπαρτσελόνα». Ωστόσο, τον δικαιολογεί και
παραδέχεται πως ο συμπατριώτης του εγκλωβίζεται στον τρόπο ανάπτυξης της
Εθνικής. Όσο για τον Ολλανδό, άλλοτε εξαιρετικό λίμπερο, διακρίνει άγχος στις
κινήσεις του Ροναλντίνιο και σχολιάζει πως οι ντρίμπλες του δεν έχουν την
αποτελεσματικότητα των αντίστοιχων που κάνει στο Τσάμπιονς Λιγκ.