Tο προεδρικό μυστικό της Σύμης

Όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας έκανε από την ακριτική
Σύμη μία ηχηρή παρέμβαση για τα εθνικά θέματα, επισημοποιώντας τη διαφωνία του
με «όσους θεωρούν πανάκεια την προσφυγή στη Χάγη», ορισμένοι «άσπονδοι φίλοι»
του έμπειρου πάλαι ποτέ υπουργού Εξωτερικών και προσωπικού φίλου του Ανδρέα
Παπανδρέου έσπευσαν να το σχολιάσουν.

Οι επισκέψεις Παπούλια στα ακριτικά νησιά – το Πάσχα στο Καστελλόριζο, την περασμένη εβδομάδα στη Σύμη – δίνουν το μήνυμα πως «είμαι εδώ, θα είμαι πάντα εδώ, θα στηρίζω μια αγωνιστική γραμμή»

H προεδρική παρέμβαση σχολιάσθηκε παρασκηνιακά με άκομψες φράσεις του τύπου «ο
Παπούλιας βρίσκεται σε ευθεία γραμμή με τον Κώστα Καραμανλή». Άλλοι
υποστήριξαν ότι «ήθελε απλώς να δείξει ότι διαφωνεί με τη γραμμή Στεφανόπουλου
– Σημίτη – Παπανδρέου» και άλλοι ισχυρίστηκαν ότι «πάει να παίξει ένα δικό του
παιχνίδι». Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Παπούλιας διέκοψε ξαφνικά και αναπάντεχα το
πρόγραμμα επισκέψεών του σε νησιά της Δωδεκανήσου για να συναντήσει τη Δευτέρα
τον Πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή. Κι αυτή η ξαφνική επάνοδός του στην Αθήνα για
«να ενημερωθεί για τα αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής», κόβοντας στα δύο την
επίσκεψή του στη Σύμη, πυροδότησε πολλά σενάρια.

Το ΠΑΣΟΚ. Την Τετάρτη, ωστόσο, όταν είχε φουντώσει η φήμη ότι «ο
Παπούλιας τα ‘βαλε και με τον Γιώργο Παπανδρέου», ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ
Νίκος Αθανασάκης δήλωσε ότι «δεν υπάρχει διάσταση απόψεων Παπούλια –
Παπαπανδρέου», σπεύδοντας να προσθέσει ότι «σε κάθε περίπτωση οι δηλώσεις του
Προέδρου της Δημοκρατίας κινούνται στο πλαίσιο της πολιτικής της χώρας όπως
αυτή διαμορφώνεται από την κυβέρνηση».

Πού βρίσκεται η αλήθεια; «Ασφαλώς – παρατηρεί στενός φίλος του κ. Παπούλια –
ένας Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν μπορεί να βγαίνει σε εντελώς διαφορετικό
μήκος κύματος από την κυβέρνηση, τον Πρωθυπουργό ή τη Βουλή». Ωστόσο –
προσθέτει – «υπάρχει μία ολόκληρη συλλογιστική του Κάρολου που έχει
παρακολουθήσει από κοντά τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, από το 1974. Ξέρει ότι η
Τουρκία βοηθούμενη από την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες είναι σκληρός
διαπραγματευτής, θέλοντας να γίνει και περιφερειακή δύναμη. Και επομένως, ως
Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι υποχρεωμένος, στηριζόμενος στο Κοινοβούλιο και
στα κόμματα, να χαράξει μία γραμμή πλεύσης, τουλάχιστον να δίνει ένα στίγμα.
Γιατί δεν μπορεί τα εθνικά θέματα να είναι αντικείμενο ομφαλοσκόπησης και να
δίδονται λανθασμένα μηνύματα προς την Άγκυρα και την Ουάσιγκτον, ότι δήθεν
είμαστε έτοιμοι να συμβιβαστούμε, όπως έχει γίνει τον τελευταίο καιρό με
αρθρογραφίες και συζητήσεις από τα παράθυρα των τηλεοπτικών σταθμών».

«Αγωνιστική γραμμή». Ίσως λίγοι θυμούνται ότι ο Πρόεδρος της
Δημοκρατίας από την πρώτη στιγμή συνέδεσε την προεδρική θητεία του με δύο
ζητήματα, θέλοντας να αναδείξει «αξίες στις οποίες πιστεύει από τότε που ήταν
ανταρτόπουλο του ΕΛΑΣ» – όπως συνηθίζει να λέει. Πρώτον, πήγε στη Μόσχα για να
τιμήσει τους νεκρούς του B’ Παγκοσμίου Πολέμου, αναδεικνύοντας ένα μήνυμα
«αγώνα, αξιοπρέπειας αλλά και ειρήνης για τους λαούς». Και δεύτερον, πήγε και
πέρασε αρκετές ημέρες – το Πάσχα – στο πιο ακριτικό νησί, το Καστελλόριζο,
ακριβώς για να επισημάνει ότι «είμαι εδώ, θα είμαι πάντα εδώ, θα στηρίζω μία
αγωνιστική γραμμή».

Εναντίον Ροζάκη. Ακόμη πολύ λιγότεροι θυμούνται ότι στα χρόνια της
πρωθυπουργίας Κώστα Σημίτη, ο κ. Παπούλιας είχε διαφωνήσει βαθύτατα με τις
θέσεις τού τότε υφυπουργού Εξωτερικών κ. Χρήστου Ροζάκη και είχε υπογράψει
κείμενα για τα εθνικά θέματα της «εσωκομματικής αντιπολίτευσης του ΠΑΣΟΚ».

Μάλιστα σχεδόν ουδείς σήμερα αναφέρεται στην ομιλία που έκανε κατά την
παρουσίαση βιβλίου του Γεράσιμου Αρσένη για το Κυπριακό, στη Στοά του Βιβλίου.
Τότε ο κ. Παπούλιας είχε επισημάνει ότι το Κυπριακό και ο Ελληνισμός θα
οδηγηθούν σε περιπέτειες αν η Αθήνα ή η Λευκωσία προχωρήσουν σε συμβιβασμούς
στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Από τότε πέρασε αρκετός καιρός. Ο κ. Παπούλιας εμμένει στις θέσεις του. Και
μία από αυτές, όπως είπε από τη Σύμη, ότι «οι στρατηγικές επιδιώξεις δεκαετιών
της Άγκυρας δεν εγκαταλείπονται μέσα σε ένα βράδυ».

H σκληρή δήλωση για το σχέδιο Ανάν

Λίγους μήνες πριν εκλεγεί Πρόεδρος, όταν προκλήθηκε από έναν φίλο του παλιό
βουλευτή να μιλήσει σκληρά για όσα τραγικά συμβαίνουν με τις μεθοδεύσεις του
σχεδίου Ανάν» εκείνος συγκρατήθηκε και αποκρίθηκε: «Το θέμα δεν είναι να
δικαιωθώ, αλλά πώς να αλλάξουν πολιτική. Δεν έχει νόημα να βγω τινάζοντας
πιθανώς στον αέρα μία ολόκληρη παράταξη. Δεν μπορεί αυτό το επαίσχυντο σχέδιο
να περάσει. Ας αφήσουμε τον λαό της Κύπρου, χωρίς παρεμβάσεις, κι αυτός ξέρει
τι θα αποφασίσει».