Tα συμπτώματα και η διάγνωση της σκωληκοειδίτιδας

H σκωληκοειδίτιδα είναι μια πολύ μεγάλη… ηθοποιός, γιατί μπορεί να εκδηλωθεί
με πολλούς τρόπους που θυμίζουν κι άλλες ασθένειες. H φλεγμονή αυτή της
σκωληκοειδούς αποφύσεως δεν σκοτώνει αμέσως: έχει περιθώρια επανεκτίμησης για
ένα, δύο ή και τρία 24ωρα, αλλά η διάγνωση χρήζει έμπειρων γιατρών. Ο ασθενής
συνήθως απευθύνεται πρώτα στον παθολόγο του, παραπονούμενος για πόνο χαμηλά
δεξιά στην κοιλιά (είναι το κύριο σύμπτωμα) μαζί με «δέκατα» (σωματική
θερμοκρασία από 37,4 έως 38 βαθμούς Κελσίου, διότι εάν είναι πάνω από 39 η
πιθανή διάγνωση δεν είναι σκωληκοειδίτιδα) και αδιαθεσία (κακουχία). Μπορεί
επίσης να υπάρχει τάση προς έμετο και αϋπνία την προηγούμενη μέρα από την
έναρξη της εκδήλωσής της. Τη διάγνωση καλού κακού πρέπει να τη σκέπτονται
πρώτοι οι γονείς και να τη λένε στον γιατρό με εύσχημο τρόπο (λ.χ. «ξέρετε
γιατρέ, δεν έχει βγάλει τον “σκωληκοειδίτη” του»). Ο παθολόγος θα παραπέμψει
τον ασθενή σε μια καλή χειρουργική μονάδα και εκεί θα γίνει η τελική
αξιολόγηση. Αυτή αποτελείται από λήψη καλού ιστορικού, κλινική εξέταση και
εργαστηριακό έλεγχο που περιλαμβάνει γενική αίματος, η οποία κατά κανόνα
δείχνει αυξημένα τα λευκά αιμοσφαίρια όταν υπάρχει σκωληκοειδίτιδα. Όμως τα
λευκά μπορεί και να μην είναι αυξημένα, οπότε η διάγνωση βασίζεται κυρίως στην
κλινική εξέταση και στην εμπειρία του χειρουργού. Στο τελικό στάδιο της νόσου
και όταν πια έχει αρχίσει η ρήξη της αποφύσεως, ο ασθενής είναι διπλωμένος στα
δύο από τον πόνο και δεν μπορεί να ισιώσει το σώμα του. H θεραπεία είναι
πάντοτε χειρουργική, ενώ μετά χορηγείται ισχυρή αντιβίωση στον ασθενή, ο
οποίος παραμένει στο νοσοκομείο επί μία έως τρεις ημέρες. Ωστόσο, δεν είναι
δυνατόν να χειρουργούνται προληπτικά όλοι οι νέοι άνθρωποι επειδή πονούν στην
κοιλιά (οι νέες κοπέλες, λ.χ., πονούν και όταν έχουν ωορρηξία). H
σκωληκοειδίτιδα εκδηλώνεται μέχρι την ηλικία των 25-30 ετών – μετά πολύ
δύσκολα θα εμφανιστεί.

Ο Σωτήρης Στυλογιάννης είναι διευθυντής στη Δ’ Χειρουργική Κλινική του
Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός»