Kρυφακούγοντας α λα ιταλικά

Το σύστημα απονομής δικαιοσύνης της Ιταλίας είναι γνωστό για τις αργές του
διαδικασίες. Αλλά προσφάτως, όποτε ξεσπάει κάποιο σκάνδαλο, οι ιταλικές
εφημερίδες γρήγορα γεμίζουν με αποσπάσματα μαγνητοφωνημένων τηλεφωνικών
συνομιλιών όπου πρωταγωνιστούν ορισμένοι από τους σημαντικότερους ανθρώπους
της χώρας σε στιγμές που τους προκαλούν ντροπή!

Σαλβατόρε Σοτίλε. «Τσούλα πρώτης κατηγορίας» χαρακτήρισε δημοσιογράφο ο στενός συνεργάτης του δεξιού ηγέτη Τζιανφράνκο Φίνι

«Αυτή είναι Σικελή, οπότε δεν πρόκειται να μιλήσει», λέει σε μία τέτοια
μαγνητοφωνημένη συνομιλία του ο Σαλβατόρε Σοτίλε, στενότερος συνεργάτης ενός
από τους πιο ισχυρούς πολιτικούς της Ιταλίας, αναφερόμενος σε μία δημοσιογράφο
της τηλεόρασης. «Το αξίζει;», τον ρωτάει ένα στέλεχος τηλεοπτικού σταθμού, με
τον οποίο συνομιλεί ο Σοτίλε. Και εκείνος απαντάει: «Ναι, είναι καλή, καλό
είδος τσούλας. Τσούλα πρώτης κατηγορίας». Μετά ακούγονται τα γέλια των δύο
ανδρών.

H υπόθεση αυτή είναι η πιο πρόσφατη σε μία σειρά «προκλητικών» μεν, σημαντικών
δε υποθέσεων που τίθενται στην κρίση του κοινού, πολύ προτού εκδικαστούν στις
δικαστικές αίθουσες. Οι κατηγορούμενοι βέβαια συχνά επιλέγουν ως υπερασπιστική
οδό το επιχείρημα ότι οι δηλώσεις τους έχουν παραποιηθεί.

Θέμα αρχής

Αλλά ολοένα και περισσότεροι νομικοί μελετητές – για να μην αναφερθούμε σε
ανησυχούντες πολιτικούς! – λένε ότι είναι θέμα αρχής να αντιτίθενται σε αυτού
του είδους τις τηλεφωνικές υποκλοπές, επειδή αποτελούν κίνδυνο για τη
διεξαγωγή δίκαιης δίκης. Μάλιστα η εφημερίδα «Stampa» σημειώνει ότι η εμμονή
των Ιταλών για την υποκλοπή τηλεφωνημάτων και τη διαρροή του περιεχομένου τους
έχει καταντήσει εθνική ψύχωση.

Ο Σοτίλε, ο οποίος εργάζεται για τον ηγέτη πολιτικού κόμματος της ιταλικής
δεξιάς, Τζιανφράνκο Φίνι, μπορεί πλέον άνετα να διαβάζει τα όσα είπε στις
υποκλαπείσες τηλεφωνικές συνδιαλέξεις, ενώ βρίσκεται σε κατ’ οίκον κράτηση, σε
σχέση με ένα σκάνδαλο στο επίκεντρο του οποίου βρίσκεται ο πρίγκιπας Βίκτωρ
Εμμανουήλ, πρώην διάδοχος του ιταλικού θρόνου.

Εξαιτίας αυτού του σκανδάλου, στο οποίο πρωταγωνιστεί ο ίδιος, ο πρώην
πρίγκιπας βλέπει από τη φυλακή τις πρώτες σελίδες των ιταλικών εφημερίδων,
όπου φιγουράρουν φωτογραφίες του οι οποίες συνοδεύονται από την απάριθμηση των
κατηγοριών που τον βαρύνουν – μεταξύ άλλων, για μαστροπεία, δωροληψία, και
λαθρεμπόριο.

Πόρνες σε καζίνο

Πρίγκιπας Βίκτωρ Εμμανουήλ. Ο πρώην διάδοχος του ιταλικού θρόνου κατηγορείται για μαστροπεία, δωροληψία και λαθρεμπόριο με βάση μαγνητοφωνημένες τηλεφωνικές συνδιαλέξεις του

Ο 70χρονος Βίκτωρ Εμμανουήλ, ο οποίος είναι φυλακισμένος τώρα και
αντιμετωπίζει κατηγορίες για αποδοχή δωροδοκιών, για λαθρεμπόριο μηχανημάτων
παράνομου τζόγου και στρατολόγηση εκδιδόμενων γυναικών για ένα καζίνο που
βρίσκεται σε ιταλικό έδαφος εντός Ελβετίας. Σε αυτά τα αποσπάσματα των –
υποοκλαπέντων, όπως αποδείχτηκε – τηλεφωνημάτων, ο πρίγκιπας ακούγεται να
συζητάει για δωροληψία, για ανταλλαγή ψήφων για πολιτικές «χάρες», για
σεξουαλικές συνευρέσεις με νέες πόρνες, και μιλάει με προσβλητικούς
χαρακτηρισμούς για κεντροαριστερούς πολιτικούς.

«Θα πάω στο Μιλάνο, στο κέντρο της πόλης, και τώρα έχω τρία τέταρτα στη
διάθεσή μου και ήθελα να προμηθευτώ μία πόρνη», ακούγεται να λέει ο πρίγκιπας
σε μία μαγνητοφωνημένη συνομιλία του με έναν επιχειρηματία ονόματι Ούγκο
Μπονάτζα, ο οποίος αμέσως ακούγεται να του λέει τη διεύθυνση κάποιας
εκδιδόμενης γυναίκας, στην πόλη. «Να μην της δώσω περισσότερα από 200 ευρώ;»,
ρωτάει ο πρίγκιπας. Ο Μπονάτζα απαντάει: «Τίποτε μην της δίνεις, πες της ότι
θα το φροντίσω εγώ αργότερα»…

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Δυσκίνητο το σύστημα

H ΣΧΕΣΗ της Ιταλίας με τις υποκλοπές χρονολογείται από την αρχή της
δεκαετίας του ’70, όταν η κυβέρνηση βρισκόταν στο μέσον μιας άγριας μάχης με
το οργανωμένο έγκλημα. Αλλά, σύμφωνα με τον Στέφανο Ροντότα, καθηγητή Νομικής
στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντζα στη Ρώμη και πρώην επικεφαλής της ιταλικής
επιτροπής για την προστασία των δεδομένων, «η χρήση που γίνεται σήμερα στις
συνομιλίες που υποκλέπτονται και ο λόγος για τον οποίο γίνονται έχουν αλλάξει
ριζικά».

Μέρος του προβλήματος, λέει ο Ροντότα, είναι το αργό και δυσκίνητο σύστημα
απονομής δικαιοσύνης της Ιταλίας. «Εάν πρέπει να περιμένεις, όπως συμβαίνει
εδώ σε μας στην Ιταλία, για μήνες ή χρόνια, για να περατωθεί η δικαστική
έρευνα και ανάκριση», σημειώνει, «και μετά πρέπει να περιμένεις και για να
γίνει η δίκη και δεν δημοσιοποιείς τα στοιχεία που συγκεντρώνονται, αυτό
σημαίνει ότι η κοινή γνώμη δεν μπορεί να πληροφορηθεί. Αντίθετα, εάν υπάρχει
ένα γρηγορότερο και πιο ευέλικτο και αποτελεσματικό σύστημα απονομής
δικαιοσύνης, τότε μπορούν να περιοριστούν οι υποθέσεις όπου πραγματοποιούνται
υποκλοπές τηλεφωνημάτων».