EΓPAΨAN

Στάμος Ζούλας

(ο αρθρογράφος, με αφορμή την κυβερνητική στάση στο θέμα της Παιδείας)

«Για μια ακόμη φορά, σε ένα μείζον πρόβλημα, ο φόβος του πολιτικού κόστους
φαίνεται να υπερτερεί του πολιτικού χρέους. Τούτο πιθανότατα υποδηλώνει η
πρώτη υποχώρηση της κυβερνήσεως στο θέμα της Παιδείας, η οποία – κατά κάποιον
τρόπο – προδικάζει και την κλιμάκωση της ατολμίας της στους επόμενους
χειρισμούς του ζητήματος. Όπως συμβαίνει επί χρόνια με το καταρρέον
ασφαλιστικό μας σύστημα, με τη διαλελυμένη δημόσια διοίκηση και γενικώς με τις
«μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές», οι οποίες συνεχώς παραπέμπονται στην «επόμενη
κυβέρνηση», διότι… η προηγούμενη αρνήθηκε να επωμισθεί το πολιτικό κόστος.

Έναντι της καταστάσεως αυτής σκόπιμο είναι να επισημανθούν δύο αυτονόητα
δεδομένα. Πρώτον, ότι όσο περισσότερο το πρόβλημα συνδυάζεται με προνομιακά
κεκτημένα και καταχρηστικά «δικαιώματα», όσο η λύση του επιβαρύνει το παρόν
για να διασφαλίσει το μέλλον, τόσο μεγαλύτερες είναι οι αντιδράσεις των
θιγομένων, αλλά και η διστακτικότητα των κυβερνώντων. Και δεύτερον, ότι όταν
ένα πρόβλημα παρατείνεται δεν αμβλύνεται, αλλά αντιθέτως οξύνεται και
επιδεινώνεται. Ένα πρόσθετο οξύμωρο στοιχείο είναι ότι η αποφυγή του πολιτικού
κόστους εκ μέρους του κυβερνώντος κόμματος αποβλέπει σε μια νέα εκλογική του
νίκη».

(«H Καθημερινή»)