Φεύγουν οι μέρες, οι μνήμες παραμένουν

Ήταν 11 Μαΐου όταν έπεσε σαν κεραυνός το απίστευτα οδυνηρό μαντάτο. Και
ήταν χθες, 18 Ιουνίου, που ξαναβρεθήκαμε όλοι εκεί, στον ίδιο χώρο, στο
κοιμητήριο της Καισαριανής για το μνημόσυνο. Ο Πάτροκλος Πανανίδης και πάλι
παρών, στο μυαλό, στη σκέψη, στις ολοζώντανες θύμησές μας. Οι γονείς του, οι
αδελφές του, συγγενείς, φίλοι και συνάδελφοι, σε ένα ακόμη ραντεβού με τα
αναπάντητα «γιατί». Που – δυστυχώς – δεν έχουν εξήγηση…

Πάτροκλε, δεν σε ξεχνάμε. Αλλά αυτό δεν είναι υπόσχεση, ούτε πρέπει να το
λέμε συνέχεια. Γιατί το γνωρίζει καλά. Το «είδε» και χθες από ‘κει ψηλά που
μας κοιτούσε και χαιρόταν γιατί τον αγκαλιάζουμε με τόση αγάπη…