Mε δύναμη από τους εθελοντές

Ξεκίνησε ως η τελευταία επιθυμία ενός 10χρονου παιδιού λίγο προτού νικηθεί
από τον καρκίνο. Σε μια δεκαετία το Χαμόγελο του Παιδιού, όπως ήθελε να
ονομάσει τον σύλλογο ο μικρός Ανδρέας Γιαννόπουλος, μετράει 2.500 εθελοντές,
και έχει βάλει τα γυαλιά στην Πολιτεία για τα θέματα αντιμετώπισης της
παιδικής κακοποίησης.

Για να βρίσκεται κοντά στα παιδιά το Χαμόγελο χρειάζεται πόρους, οι οποίοι κατά κανόνα προέρχονται από δωρεές. Ο πιο γρήγορος τρόπος είναι με κλήση στην τηλεφωνική γραμμή 90.111.151.515 από σταθερό τηλέφωνο (χρέωση 3 ευρώ + ΦΠΑ), είτε στέλνοντας SMS από κινητό τηλέφωνο στο 1056 (χρέωση 2 ευρώ + ΦΠΑ)

«Το Χαμόγελο είναι ένας εθελοντικός σύλλογος μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, που
στηρίζεται στο συναίσθημα, αλλά δεν μένει σ’ αυτό και στα λόγια: κάνει πράξη
την αντιμετώπιση των προβλημάτων των παιδιών καθημερινά, 24 ώρες την ημέρα,
365 ημέρες τον χρόνο», εξηγεί ο Κώστας Γιαννόπουλος, πατέρας του Ανδρέα και
πρόεδρος σήμερα του Δ. Σ του συλλόγου. Αμέσως μετά τον θάνατο του γιου του
έβαλε το προσωπικό του στοίχημα, προκειμένου να πραγματοποιήσει την τελευταία
του επιθυμία. Τον Ιανουάριο του 1996 ιδρύθηκε ο σύλλογος που πολύ γρήγορα
μεταβλήθηκε στον πιο έγκυρο φορέα . «Νομίζω ότι ο Ανδρέας θα ήταν πολύ
χαρούμενος για ό,τι έχουμε καταφέρει μέχρι σήμερα», σχολιάζει ο κ.
Γιαννόπουλος.

Οι εθελοντές

H τηλεφωνική γραμμή 1056 λειτουργεί 24 ώρες το 24ωρο. Το 2005 από το Χαμόγελο του Παιδιού, βοηθήθηκαν περισσότερες από 1.500 οικογένειες

«H δύναμη του Χαμόγελου είναι οι εθελοντές του», υποστηρίζει ο κ.
Γιαννόπουλος. Δυόμισι χιλιάδες ενήλικοι και περισσότερα από δέκα χιλιάδες
παιδιά βοηθούν, ο καθένας όπως μπορεί, τις πολλές δραστηριότητες του συλλόγου.
Κοινωνικοί λειτουργοί, ψυχολόγοι, παιδαγωγοί, αλλά και απλοί πολίτες που
επισκέπτονται τα νοσοκομεία και προσέχουν παιδιά που νοσηλεύονται, απαντούν
στο 1056, την 24ωρης λειτουργίας τηλεφωνική γραμμή βοήθειας, θέτουν σε
λειτουργία το πανελλαδικό δίκτυο του Χαμόγελου».

«Αυτά που είπα στον εαυτό μου τις πρώτες ημέρες που βρέθηκα σε αυτό τον χώρο,
ήταν ότι για να στηρίξει κάποιος εθελοντής το έργο αυτού του συλλόγου πρέπει
να έχει τεράστια αποθέματα αγάπης να προσφέρει χωρίς ποτέ να σκεφτεί την
ανταπόδοση», λέει η εθελόντρια Κατερίνα Κανελλοπούλου. Κάθε εθελοντής περνάει
από εκπαίδευση προκειμένου να αποδειχθεί ότι είναι ικανός να προσφέρει στα
παιδιά αυτό που έχουν ανάγκη, αλλά και να αντέξει τις δύσκολες καταστάσεις που
προκύπτουν από αυτές τις στιγμές.

Από εθελοντική προσφορά προέρχονται και τα περισσότερα έσοδα του συλλόγου.
Μόνο το 2004 το Χαμόγελο του Παιδιού δέχθηκε περίπου 2,6 εκατ. ευρώ ως
χρηματικές εισφορές και δωρεές, οι περισσότερες από τις οποίες προερχόνταν από
ιδιώτες. Δήμοι, σύλλογοι και ΔΕΚΟ έχουν δωρίσει ακίνητα και οχήματα στο
Χαμόγελο, ενώ εταιρείες επιλέγουν συνήθως να συνεισφέρουν κυρίως σε είδος ή σε
παροχή υπηρεσιών. Ορκωτοί λογιστές ελέγχουν τα οικονομικά του συλλόγου
προκειμένου να μην υπάρχουν υπόνοιες κακοδιαχείρισης.

Λειτουργούν 8 σπίτια

H «διαθήκη» του μικρού Ανδρέα Γιαννόπουλου, το όνειρό του όπως το κατέγραψε στο προσωπικό του ημερολόγιο. Αποδέκτες, τα παιδιά

«Όταν θέλουμε να χτίσουμε ένα νέο σπίτι φιλοξενίας και να το εξοπλίσουμε έτσι
όπως πρέπει, δημοσιεύουμε τον αναλυτικό πίνακα με τις ανάγκες μας. Από την
έκδοση της οικοδομικής άδειας μέχρι τα μαχαιροπήρουνα. Τότε έρχονται οι
πρόσφορές από τον κόσμο, όπου ο καθένας προσφέρει ό,τι μπορεί», εξηγεί ο κ.
Γιαννόπουλος. Με τον τρόπο αυτό το Χαμόγελο του Παιδιού σήμερα λειτουργεί 8
σπίτια φιλοξενίας σε Νίκαια, Περιστέρι, Μαρούσι, Μελίσσια, Καρέα, Αρχαία
Κόρινθο, Κέρκυρα και Πύργο, στα οποία φιλοξενούνται περισσότερα από 200
παιδιά. Με τον ίδιο τρόπο ο σύλλογος έχει αποκτήσει και εξοπλίσει εδώ και
μερικούς μήνες κινητές ιατρικές μονάδες εντατικής θεραπείας, για την
αντιμετώπιση παιδιών σε ανάγκη στον χώρο όπου ζουν. Οι μονάδες αυτές
βρίσκονται επί 24ωρου βάσεως σε επιφυλακή και πρόκειται να συνεργαστούν με το
EKAB και τα νοσοκομεία Παίδων.

Ενδεικτικό της ευρύτερης κοινωνικής αποδοχής του συλλόγου είναι πως βρίσκεται
στις τρεις πρώτες θέσεις στον «σύνθετο δείκτη» του βαρόμετρου, που συνδυάζει
την κοινωνική επιρροή και την απήχηση των οργανώσεων, αμέσως μετά τη Γιούνισεφ
και τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα.

Τρεις ημέρες αγνοούμενος…

«Τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με τη στιγμή που ένα εξαφανισμένο παιδί βρίσκεται ζωντανό», λέει ο πρόεδρος του Χαμόγελου του Παιδιού Κώστας Γιαννόπουλος

TON ΠΕΡΑΣΜΕΝΟ Μάιο ο 11χρονος Γιώργος είχε χαθεί από το σπίτι του στους
Αμπελοκήπους. Ο μικρός συνήθιζε να πηγαίνει τα απογεύματα σε Ίντερνετ καφέ,
αλλά πάντα καλούσε τον πατέρα του για να πάει να τον πάρει. Την ημέρα εκείνη
δεν πήρε τηλέφωνο…

Τη φωτογραφία του Γιώργου την κυκλοφόρησε ο πατέρας του μέσω Διαδικτύου ενώ το
«Χαμόγελο» ετοίμαζε τις αφίσες για να τις κολλήσει σε σταθμούς Μετρό και ΚΤΕΛ,
αεροδρόμια και λιμάνια.

«Κόσμος τηλεφωνούσε για να μας πει ότι κάπου είχε δει ένα παιδί που έμοιαζε με
τον Γιώργο. Τελικά ύστερα από τρεις ημέρες το Αστυνομικό Τμήμα της Ομόνοιας
τηλεφώνησε στην οικογένεια και την πληροφόρησε ότι ο μικρός είχε βρεθεί σε
έναν πολυχώρο στην περιοχή του Ρέντη όπου έπαιζε παιχνίδια στον υπολογιστή. Με
κάποια χρήματα που του περίσσεψαν πήρε ένα ταξί, πήγε στο Αστυνομικό Τμήμα της
Ομόνοιας και τέλος καλό», θυμάται ο κ. Γιαννόπουλος που δηλώνει: «Τίποτα δεν
μπορεί να συγκριθεί με τη στιγμή που ένα εξαφανισμένο παιδί βρίσκεται
ζωντανό».

Μόνο το 2005, χάρη στην τηλεφωνική γραμμή 10-56 του «Χαμόγελου», έγιναν
γνωστές 34 περιπτώσεις εξαφανισθέντων παιδιών, 11 από τα οποία βρέθηκαν.